RSS

Monthly Archives: જુલાઇ 2012

for NOLAN fans only…

just yesterday, one of the brightest director of current generation ‘the’ Christopher Nolan had celebrated birthday.

contrary to belief of some self proclaimed ‘know-all clan’, i love his work immensely. in my 16 years of writing career, only twice i have written trilogy of articles dedicated to single movie.

and both happened to be Nolan films : “the dark knight” and “the inception” !

he is man of between the lines subtexts. though he lacks range of almighty Spielberg, he has mighty depth in his comfort zone.

in my last “dark knight rises” post, i have mentioned that film is nice and watchable more than once with all its flaws, many people read it hurriedly, as usual without even trying to  understand the direction i was pointing at. (btw, as expected by me TDKR fells well short in BO collection of TDK)

but, this post is not for serious discussion but celebration. so lets have fun.

take a ride with this ‘predictability’ chart of CN 😉 its of course from internet but before the release of TDKR 🙂 and its strictly for Hollywood buff only. 😀 (  update : some discussion )

 
13 ટિપ્પણીઓ

Posted by on જુલાઇ 31, 2012 in cinema, fun

 

વરસાદની વાર્તા અને વાસ્તવિકતા : કહાં સે આયે બદરા…?

કૂલ વરસાદ આજે હોટ ટોપિક છે. ત્યારે મારાં બે વર્ષો જુના લેખો મેળવીને તૈયાર કરેલો આ નવો લેખ જીજ્ઞાસાની તરસ જેમનામાં છે, એમને તો તૃપ્ત કરશે જ. વૈજ્ઞાનિક વાતોમાં આપણું કામ નહિ એવું માનીને ભાગી છૂટવાને બદલે આ શબ્દોમાં માથાબોળ સ્નાન કરવા આગ્રહભરી અપીલ છે. કેટલાક પોતાના જ પ્રેમમાં પડેલા લલ્લુ લપોડશંખો હું જાણે ચોમાસામાં માદક વર્ણનોના જ લેખો લખું છું, એવી ગેરમાન્યતા એમના અન્ય અજ્ઞાનની જેમ છૂટથી વહેંચે છે. એક તો, સાહિત્યના શૃંગારને માણવાની એમની રસિકતાનો દુકાળ ચોમાસામાં ય ભીનો ના થાય એટલા એ કોરાકટ્ટાક હોય છે. અને બીજું એમના જ્યુરાસિક યુગના સંકુચિત મગજમાં પોતાની અને એમના મામકાઃઓની ‘લીલા’ઓનું એટલું વળગણ હોય છે, કે બાકીનાનું કંઈ પણ જોઈને એ લોકો લાલચોળ થઇ જાય છે 😉 ખેર, સુસવાટા મારતા પવન વચ્ચેના વરસાદી વાદળોની જેમ વાત આડા પાટે ફંટાઈ જાય..એ પહેલા વરસાદ વિશેની આ સીધીને સટ્ટ વિગતો વાંચવા લાગો ! 🙂


દર વર્ષે વરસાદ ખેંચાય એટલે તાબડતોબ શ્રદ્ધાળુ ભકતજનો મેઘરાજાની મહેર માટે ઘૂન, કીર્તન, યજ્ઞ વગેરે ધબધબાટી ચાલુ કરી દે છે. નવરા માણસોને એક નવી પ્રવૃત્તિ મળે છે. જો ભોગેજોગે વરસાદ આવી જાય, તો સંતોષના ઓડકાર સાથે સૌ તૃપ્ત થઈને પોરસાય છે. ન આવે તો કોઈ કંઈ સવાલ પૂછવાનું નથી!

સવાલ તો એ છે કે વરસાદને રિઝવવાનું કે વરસાવવાનું આટલું સહેલું હોય, તો બહુજનહિતાર્થે પ્રતિવર્ષ ભારતમાં નિયમિતપણે આવા યજ્ઞો યોજવા જોઈએ. ઘૂન-ભજન- બંદગી વગેરે કરવા જોઈએ પછી અસંતુલિત વરસાદ કે દુકાળ કે પૂરની સમસ્યાઓ કયારેય ઉદ્દભવે જ નહી! આ ઘૂન-યજ્ઞ વિજ્ઞાન(!)ની પેટન્ટ લઈ દરેક દુકાળિયા દુઃખી મુલકને જળતરબોળ કરી દેવો જોઈએ. આમ પણ પરોપકાર અને દયા તો ભારતીય સંસ્કૃતિની અંગભૂત નીતિ છે ને!

આવી જ વાત પ્રાચીન વર્ષા વિજ્ઞાનની છે. કોઈ ભડલીએ ખબરીદારીથી નીરિક્ષણ કરીને કુદરતી સંકેતો સાથે વરસાદના સંબંધ જોડીને કાવ્યપંકિતઓ રચી હોય, એમાં કશું અવૈજ્ઞાનિક નથી. રિસર્ચ, ઓબ્ઝર્વેર્શન અને કાર્ય-કારણનો સંબંધ એ જ વિજ્ઞાન છે. પણ સમય પ્રમાણે કુદરતના રંગઢંગ બદલે પણ છે. માટે ભડલીવાક્યોને ‘બ્રહ્મવાક્ય’ સમજવાને બદલે સંશોધનની સીડીનું એક આવકાર્ય પગથિયું માનીને એના પર ચડવું જોઈએ.

ભડલીની કાવ્યાત્મક કૃતિઓ તો જવા દઈએ, પણ દર વર્ષે પ્રાચિન વર્ષાવિજ્ઞાનના શાસ્ત્રોકત નિષ્ણાંતો પરિસંવાદો કરીને ‘ભૂલાઈ ગયેલા અભુતપૂર્વ વારસાને જીવંત કરવા’ આગાહીઓ કરે છે. પહેલી વાત! આ બધી આગાહીઓ શા માટે આટલી વિરોધાભાસી હોય છે? એક શાસ્ત્રના અનેક અર્થ એકસાથે નીકળે એ સાહિત્ય ગણાય કે વિજ્ઞાન?  બધાની આગાહી એકસરખી કેમ નથી હોતી ? બીજીવાત! આ આગાહીઓ કેમ હરહંમેશ સાચી નથી પડતી! અને જો એ સદાકાળ સાચી ન હોય તો પછી એ વિજ્ઞાન શાનું !

અલબત્ત, વરસાદી આગાહીઓમાં ભૂલો તો હવામાનખાતું પણ કરે છે પરંતુ, અહીં મહત્વનો તફાવત એ છે કે શુઘ્ધ વિજ્ઞાન પોતે શું નથી જાણતું, એ બાબતે કલીઅર છે. એટલું જ નહી, પોતાની મર્યાદા તત્કાળ સ્વીકારીને એ દિશામાં પ્રયત્નો કરવા એ સતત તત્પર હોય છે. વિજ્ઞાન એટલે સર્વજ્ઞાન નહી, પણ સર્વજ્ઞાન અંગેની નમ્ર સાધના..સર્વજ્ઞાન અંગેનું માનવસહજ કૂતૂહલ!

પણ આપણે ત્યાં ઘણા કહેવાતા વિજ્ઞાનમહર્ષિઓ પણ વિજ્ઞાનને પુરૂં જાણ્યા-સમજ્યા વિના એના નામે ફાંકા ઠોક્યે રાખે છે. પણ પર્યાવરણપ્રેમીઓ વિજ્ઞાનનો હવાલો ટાંકીને જનતાને દબડાવે છે! ભલા માણસ, વૃક્ષોનો આવો સોથ વાળી દો, પછી વરસાદ ક્યાંથી આવે?

હવે વૃક્ષારોપણ અને જંગલસંરક્ષણ બહુ જ સારી અને સાચી વાત છે. એના બેસુમાર ફાયદાઓ છે. માનવજાતના અસ્તિત્વ માટે હરિયાળી સૃષ્ટિનો વિકાસ અને જાળવણી અનિવાર્ય છે, એમાં બેમત નથી. પણ નર્સરી, વૃક્ષો ન હોવાથી વરસાદ ન આવે, એ કલ્પના વૈજ્ઞાનિક સત્ય નથી. આવી જ વાત વધતા પ્રદુષણને લીધે બદલાતી ૠતુઓ કે ગોટાળે ચડતા વરસાદની છે. પ્રદુષણના અપરંપાર ગેરફાયદાઓ છે. ૨૧મી સદીના ખલનાયક નંબર વન એવા પ્રદૂષણની ભયંકર અસરો અને આડઅસરો છે. પણ સોરી અગેઇન, પ્રદૂષણને પણ વરસાદના આવતા- ન આવવા સાથે કોઇ એકને એક બે જેવો સીધો સંબંધ નથી!

ભલે રણ જેવી બેરંગ લાગે, પણ વાસ્તવિકતા એ છે કે જયાં વઘુ વૃક્ષો હોય, ત્યાં જ વરસાદ આવે એવું નથી. વાસ્તવમાં તો જયાં વરસાદ વઘુ આવતો હોય, ત્યાં વઘુ વૃક્ષો વિકસે છે! માટે ગુજરાતનો ઘણોખરો પ્રદેશ કોરોકટ દેખાતો હોય તો એનું કારણ વૃક્ષોનો અભાવ નથી, વરસાદનો અભાવ છે!

જો વરસાદનું પ્રમાણ વૃક્ષોના જથ્થા પર જ આધારિત હોત, તો પછી ગુજરાતમાં ચોમાસાની હાલત એક દી’ ઇદ, દસ દી રોજા જેવી કેમ છે?  વૃક્ષોની સંખ્યા પ્રતિવર્ષ એ જ રહે છે. બલ્કે દિન પ્રતિદિન ઘટતી જાય છે. છતાંય અમુક વખતે જોરદાર વરસાદ આવે છે, તો આવે જ છે. અમુક વખતે છાંટો ય નથી પડતો, તો નથી જ પડતો! આ વર્ષનો જ દાખલો તાજો છે! વરસાદી જથ્થા કે નિયમિતતાને પર્વતો સાથે સીધો સંબંધ છે, પણ વૃક્ષો સાથે નથી.

એ જ રીતે પ્રદૂષણ, ગંદકી, કચરો, ઉદ્યોગો ઇત્યાદિ પણ ડાયરેકટલી વરસાદનો જથ્થો કે વરસાદી કલાકો નક્કી કરતો નથી. જો એવું હોત, તો બેફામ પ્રદૂષણ ઓકતા ઔદ્યોગિક દેશો અમેરિકા, ફ્રાન્સ વગેરેમાં વરસાદ પડતો જ બંધ થઇ ગયો હોત! એને બદલે દાયકાઓ લાંબો દુકાળ તો ઔદ્યોગિક પ્રગતિમાં તદ્દન પછાત એવા આફ્રિકાના સોમાલિયા કે ઇથોપિયામાં પડે છે! પ્રદૂષણની અસર વરસાદની ગુણવત્તા પર પડે છે. ‘એસિડ રેઇન’ યાને તેજાબનો ‘રાસાયણિક વરસાદ’ તેનું જાણીતું દ્રષ્ટાંત છે. પણ એની કોઇ પ્રત્યક્ષ અસર વરસાદના પ્રમાણ કે જથ્થા પર સર્વાનુમત્તે સાબિત થઇ નથી!

હા, વૃક્ષ કે પ્રદૂષણની સારી-નરસી પરોક્ષ અસરો વરસાદ પર છે. સામાન્ય રીતે જમીન કરતાં સમુદ્ર પર થતી બાષ્પીભવનની પ્રક્રિયા સિરસ (સફેદ વાદળો)થી લઇને કયુમ્યુલસ કે નિમ્બસ (કાળા- સફેદ ઘટાટોપ વર્ષા વાદળો)નું ઘડતર કરે છે પણ એ પ્રક્રિયા શિયાળા- ઉનાળામાં થાય, એ અગાઉ જ બેહિસાબ વૃક્ષોના ડાળ, પાંદડા કે થડમાં વરસાદથી વધેલો ભેજ બાષ્પીભવન પામીને વાતાવરણમાં ભેજ વધારે છે.

માટે એક જગ્યાએ વૃક્ષો વઘુ હોય, તો કોઇ બીજી જ દૂરની જગ્યાએ વરસાદની શકયતા વધે ખરી! પણ વરસાદ અંગેની આપણી પ્રાર્થનાઓ- સાધનાઓ તો આપણા માટેની છે! આપણો કથિત ધાર્મિક દેશ પોતાના માટે વરસાદ મેળવવા વલખાં મારી આવા ક્રિયાકાંડો કરે છે. પારકાનું ભલું કરવા માટે વૃક્ષો વધારવાનું નિઃસ્વાર્થ લોજીક એના ‘પૂણ્યશાળી’ આત્માને કયાંથી પચે? એને તો હજુ પોતાના ભલા માટે ય વૃક્ષો વધારવાની ભાન પડતી નથી!

એ જ રીતે પ્રદૂષણ- ધીમા ગાળે ‘ગ્રીનહાઉસ ઇફેકટ’ જેવી પ્રક્રિયા થકી સમુદ્ર સપાટી કે વાતાવરણના તાપમાનને ઉંઘુંચત્તું કરી નાખે, ત્યારે કુદરતી ૠતુચક્ર અસંતુલિત થઇને ઠંડી અને ગરમ હવાના નિરંતર પ્રવાહોને ખોરવી નાખે એવું બને… હજુ આ અસરો અંગે એકમતી નથી, પણ આબોહવાનું વિજ્ઞાન જાણનાર બચ્ચુંય જાણે છે કે વરસાદ કંઇ ઘુમ્મસની જેમ સ્થાનિક સ્તરે થતી પ્રક્રિયા નથી. આ વર્ષના વરસાદનો પિંડ અગાઉથી જ બંધાઈ ચૂક્યો હોય છે.

એક ચોમાસું પુરૂં થાય ત્યાં જ બીજા ચોમાસાના વાદળા બંધાવા લાગે છે. પછી હવામાનના ચાકડે ચડીને આ વાદળો અવનવા પ્રવાસો ખેડે છે. એનો ભેજ ભારે બનતા એ નીચે આવે છે, અને એના આયનો અસ્થિર બને, ત્યારે ઠંડી ગરમ હવાના વધતા – ઘટતા દબાણને લીધે એમાંના જળબિંદુઓ વર્ષાબિંદુ (રેઈનડ્રોપ) બનીને ક્રમશઃ પોતાનું કદ વધારતા વરસી પડે છે.

આ પ્રક્રિયામાં સ્થાનિક વાતાવરણ અને તાપમાન, પવનની ઝડપ, ઉંચાઈ-નીચાઈના અવરોધો, પહાડો, ભેજ વગેરે પરિબળો ભાગ ભજવીને વાદળને નીચોવે છે. ક્યારેક આવા વાદળને ઠારવા રસાયણોનો છંટકાવ કરીને સ્વ. રવજીભાઈ સાવલીયા પ્રયત્નશીલ હતા, એ કૃત્રિમ વરસાદ મેળવાય છે. પણ એ માટે ય વાદળોની યોગ્ય હાજરી જરૂરી છે. વળી ‘સારા વરસાદ’ની વ્યાખ્યા કેવળ વરસેલા પાણી પર નહિ, પણ એ વરસવાના વેગ અને ચોક્કસ સમયાંતરે વરસવાના દિવસો પર પણ આધારિત છે!

માટે આજના વરસાદની બ્લુપ્રિન્ટ ‘આજે’ નહિ, પણ ‘ગઈકાલે’ બની હોય – અને એ કુદરતી પ્રક્રિયાને નાથવા કે સમજવાનું ગજું ઈન્સાનના કાબૂ બહાર હોય… ત્યારે વર્તમાનમાં એ માટેની કાગારોળથી વરસાદનું ભવિષ્ય બદલવું મુશ્કેલ છે! આ વાત અટપટી છે, પણ સત્ય કાંઈ હંમેશા સરળ ન હોય… ખરેખર તો આવા તથ્યોની જટિલતામાં ઉંડા ઉતરવા ન માંગતા લોકો ગ્રહો, પ્રાર્થના, પૂજા જેવો સહેલો પલાયનવાદ પસંદ કરે છે.

રહી વાત કળિયુગના વધતા જતા પાપને લીધે બદલાતી મોસમની! આ સૃષ્ટિનો ઉદ્‌ભવ જ પ્રચંડ પ્રલયમાંથી થયો છે. સેંકડો વર્ષ સુધી આ પૃથ્વી પર એકધારા ઝનૂની વરસાદ અને આગ ઓકતા જ્વાળામુખીનું તોફાની તાંડવ સર્જાયુ – એમાંથી જ જીવની ઉત્પત્તિ થઈ. વરસાદ જ નહિ, ધરતીકંપથી વાવાઝોડાં સુધીની અસંખ્ય કુદરતી આફતો ભૂતકાળમાં માણસ ઘણું સંયમિત જીવન જીવતો ત્યારે પણ હતી…અરે, માણસનું આ ગ્રહ પર મંગળાચરણ નહોતું થયું ત્યારે ય હતી, એ ય આજથી વધુ વિકરાળ સ્વરૂપમાં!  ત્યારે કોના પાપ વધી ગયેલા ? કતલખાનાઓ કે સેક્સ પાર્ટીઓ વધવાથી ૠતુચક્ર પ્રભાવિત થતું હોત, તો એમાં શિરમોર એવા પશ્ચિમી દેશો પર સતત કુદરતી કોપ ત્રાટકતો હોત… અને એ તર્ક મુજબ તો દર વર્ષે વરસાદ ઘટવો જોઈએ, ભૂકંપ વધવો જોઈએ… પણ એમ થતું નથી!

માણસ દિવસે દિવસે સંકુચિત અને સ્વકેન્દ્રી થતો જાય છે, એ વાત ૨૪ કેરેટની સાચી, પણ એને લીધે વરસાદમાં વધઘટ થાય છે એ ‘વાર્તા’  વાસ્તવિકતામાં ખોટી પાવલીને પણ લાયક નથી!

***

પ્રાથમિક શાળામાં ભણાવાતી ભૂગોળમાં જ આવી જાય છે કે વરસાદ કેવી રીતે આવે છે. એટલે જ કદાચ હજુ સુધી ચોમાસાની ચાતકનયને રાહ જોતા કોઇને ય ખરેખર એ સમજાયું જ નથી કે ચોમાસું કેવી રીતે આવે છે! (‘સફારી’ જેવા મેગેઝીનના વાચકોને અહીં બાદ ગણવા!) ભણ્યા એવું ભૂલ્યાં!

જો કે, જે ભણતા હોય કે મોસમી પવનો, ને એવું બઘું યાદ રાખતા હોય એમને ય સમજાયું નહિ હોય કે એ ગ્રેડની બારિશનું ક્વૉલિટી માસ પ્રોડકશન કેવી રીતે થાય! એટલે જરા-તરા ઝાપટા પડે કે બધા હરખાઇને વેલકમ મોન્સૂનના એસએમએસ કરી નાખે, અને પછી દિવસો સુધી વરસાદી છાંટાને બદલે પરસેવાથી ભીંજાયા કરે!

કમિંગ બેક ટુ સ્ક્વેર વન. ભારતમાં ચોમાસું ક્યાંથી આવે છે? શા માટે અમુક સમય પૂરતો જ વરસાદ આવે છે? આટઆટલી સેટલાઇટ સિદ્ધિઓ જતાં હવામાન ખાતું એના ‘ફોરકાસ્ટ’ને બદલે ‘પાસ્ટ કાસ્ટ’ જ કેમ કરે છે?  જ્યાં વરસાદ ઉપર ખેતીના ધાનથી જમીનના ધન સુધીનું બઘું જ આધારિત હોય ત્યાં આ બધા મોસ્ટ આઈએમપી સવાલો છે. પણ એના જવાબો મીડિયામાં ગરજતા નથી.

તો ચાલો જ્ઞાનનો વરસાદ અહીં વરસાવીએ. લેકિન, ઈન્ડિયન મોન્સૂનના મેન્યુફેકચરિંગ પ્લાન્ટમાં લટાર મારતા પહેલા જરા વરસાદનું બેઝિક સાયન્સ ક્વિક રિફ્રેશ કરી લઇએ.

ચોમાસાની રોમેન્ટિક ટાઢકની ક્રેડિટ ખરેખર અન-રોમેન્ટિક એવી ગરમીને મળવી જોઇએ! અકળાવી નાખતો સૂરજ જે હીટવેવ ફેલાવે છે, એ જે-તે પદાર્થની ઘનતા (ડેન્ઝિટી) અને ૧ ડિગ્રી સેલ્શિયસ તાપમાન વધારવા માટે એણે મેળવેલી ગરમીના ગુણાંકમાં હોય છે. સૂરજના તાપથી સની લિઓનને પણ ટપી જાય એવું હોટમહોટ શું થાય?

હવાની ઘનતા તો એકદમ ઓછી હોય, અને જમીનમાં તો ઉપલો થર જ ‘ધગધગે’… પણ ગરમીનું સહર્ષ સ્વાગત પવન કે પૃથ્વી નહિ, પણ પાણી કરે છે ! પાણી મેક્સિમમ ગરમ થાય. એવું નહિ પણ એ મેક્સિમમ ગરમી શોષી શકે! (ધોમધખતા તાપમાંથી આવીને ઠંડા પાણીએ ન્હાવાની મજા અમથી આવે?) એટલે હંમેશા જમીન પરની હવા ઝડપથી ગરમ થઈ, હળવી બનીને ઉંચે ચડે અને એની જગ્યા લેવા દરિયા પરની ભારે ઠંડી હવા દોટ મૂકે.

પણ આ તો ભારત જેવા દેશોમાં રોજ થતી પ્રક્રિયા છે. પછી વરસાદ કેમ રોજ ન આવે?

ઓકે. વરસાદ આવે કેવી રીતે? સાદો જવાબ છે : સમુદ્રના પાણીની વરાળ બનવા લાગે. ભેજવાળી હવાને સૂરજનો તાપ ગરમ કરે, ભેજકણો ધક્કામુક્કી કરતાં હવા વિસ્તરે અને તેની ઘનતા ઘટે. [ વજન એટલે પદાર્થ પર લાગતું ગુરૂત્વાકર્ષણબળ, દળ (માસ) એટલે પદાર્થનો કુલ જથ્થો અને ઘનતા (ડેન્સીટી) એટલે પદાર્થના અણુઓએ રોકેલી કુલ જગ્યા, અબ આઇ બાત સમજ મેં? ]  એટલે ઠંડી હવા કરતાં એ હવા ગેસના ફુગ્ગાની જેમ અઘ્ધર જાય. ઉપલા વાતવરણમાં પહોંચેલા સૂક્ષ્માતિસૂક્ષ્મ વરાળના કણો ત્યાં જરા પો’રો ખાય, આરામ કરે.

બસ, અહીં જ એન્ટ્રી થાય મિસ્ટર બાદલની! થાકોડો ખાતા ભેજકણો ઉપર હવામાં તરત કાર્બનકણો કે ઘૂળના રજકણો પર મલ્લિકા શેરાવતને ઈમરાન હાશ્મી બાઝી પડેલો, એમ વળગી જાય છે!

ભણતી વખતે થવો જોઇએ, પણ નથી થતો એવો સવાલ… ઉપલા વાતાવરણમાં ઘૂળ કે કાર્બન આવે ક્યાંથી? ચપટી ઘૂળ હવામાં ફેંકો તો તો પાછી આંખમાં આવે છે !

તો બને છે એવું કે સક્રિય જ્વાળામુખીની હજારો ટન રાખ કે જંગલોમાં ફાટી નીકળતી આગના ઘૂમાડા મારફતે નરી આંખે ન દેખાતા કાર્બનકણો ઉપર એક્સપ્રેસ પાર્સલ થાય છે. ૧ ઘન સેન્ટિમીટરે આવા ૫,૦૦૦ કણો તરતા હોય છે. ઘૂળની ડમરીના કેટલાક કણો પણ સ્વદેશ પાછા ફરવાને બદલે પરદેશી નાગરિકત્વ લઇ લે છે. તો ઉપરવાળો ઉપરથી વર્ષે ૫૦,૦૦,૦૦૦ ટન રાખ પણ વાતાવરણમાં ઠાલવે છે! વાતાવરણની સાથે ઘર્ષણ પામીને બળી જતી ઉલ્કાઓ અને ‘કુછ કુછ હોતા હૈ’ બ્રાન્ડ ખરતા તારાઓની રાખનો આ રેગ્યુલર સ્કોર છે!

આ બધા કણો પર ભેજકણ બાઝતાં જલબિન્દુઓ અને હિમસ્ફટિકો બને છે. આવા ફ્રેશમફ્રેશ ટીપાંની સાઇઝ ૨૦ માઈક્રોનની માંડ હોય છે. (૧ મિલીમીટરનો એક હજારમો ભાગ એટલે એક માઈક્રોન!) એટલે એ ઝટ ધરતી પર પડવાને બદલે પવનના સહારે તરે છે. કીડીને કણ, હાથીને મણ એ રીતે સફેદ ક્યુમ્યુલસ વાદળોથી લઇને ઘેધૂર- ક્યુમ્યુલોનિમ્બસ પ્રકારના વાદળ રચાતા હોય છે.

હજુ વરસાદી ટીપું તો રચાયું નથી. રજકણ પર દસેક લાખ ભેજકણ એકત્ર થાય તો બારિશની છમાછમ વાળી બૂંદ તૈયાર થાય! નાના નાના ટીપાં રચાઇને એકમેક સાથે ભળે એમ એના ડાયામીટર (વ્યાસ) ૧ મીલીમીટરનો થાય, એટલે જમીન પર પડવાનો પવનવેગ જરા ઝડપી બને. ટીપાંમાં વધતા જતાં પાણીના જથ્થા અને પવનને લીધે એ ગોળાકાર જ રહે છે. નીચેથી પવનનો આધાર મળે છે. વળી વાદળમાં પાણીનો જથ્થો એના કદના પ્રમાણમાં ઓછો હોય છે, એટલે અગેઇન ઘનતાના સિદ્ધાંત (કોઇને યાદ આવે છે પેલો આર્કિમિડિઝ ?) મુજબ ઉપર રહેલી હવામાં તરતું રહે છે. ફરતું રહે છે.

આટલું ‘જનરલ’ નોલેજ હોય તો હવે વારો ભારતીય ચોમાસાંના ‘સ્પેશ્યલ’ નોલેજનો! ભારતના ચોમાસાનો વપરાશ (કન્ઝમ્પશન) ભારતમાં થાય છે, પણ એ ટોટલી સ્વદેશી નથી! એનું મેજર પ્રોડ્‌કશન (ઉત્પાદન) દૂરદેશાવરમાં થાય છે! પૂછો ક્યાં?

સેકશન વન તો નેચરલી અપુન કા ઈન્ડિયામાં જ છે. શિયાળામાં ભારતભૂમિ નેચરલી તપે નહિ… પણ મે-જૂનના ટાલકાં તોડી ના નાખે એવા ઉનાળામાં જમીન સ્ક્વેરમીટરદીઠ ૧૬૦ વૉટ જેટલી (૯૯૨૦ કેલરી) ગરમી છોડે છે. ભારતના તપેલા મેદાની પ્રદેશમાં એર પ્રેશર ડાઉન થાય એટલે ઠંડા દરિયાઇ પવનોના અશ્વો ત્યાં પહોંચવા છૂટ્ટા થાય!

ચોમાસાનું પ્રોડકશન સેકશન ટુ. ટેક્સ્ટબૂક્સમાં નહિ, તો ગાઈડ બૂક્સમાં, નહિ તો ટ્યુશનમાં કદી ‘મસ્કેરેન્સ હાઇ’ વિશે કશું સાંભળ્યું છે? આફ્રિકા પાસેના માદાગાસ્કર ટાપુ પાસે આ એન્ટીક્લોકવાઇઝ ધૂમરાતો પવન રચાય છે. માદાગાસ્કરનું નામ એનિમેશન ફિલ્મથી બચ્ચાં પાર્ટીમાં જાણીતું હશે, પણ ત્યાં થતું આ કામ આપણી તરસી ધરતી માટે લાઈફલાઈન જેવું છે. મસ્કેરેન્સ હાઈ પોતાના ચક્રવાતને લીધે વિષુવવૃતીય આફ્રિકા પાસેના ફોલ્લાં પડી જાય એવા ગરમ દરિયાઇ પાણીનો જળપ્રવાહ નીપજાવે છે. જેની ફળશ્રુતિ સોમાલિયાની દિશામાં આગળ વધતા મોસમી પવનો છે. આ જ પવનોને લીધે ઈન્ડિયન મિટિઓરોજીકલ ડિપાર્ટમેન્ટની કાગડા જેવી નજર જ્યાં મંડાયેલી હોય, એ કેરળ કાંઠે ઈન્ડિયન મોન્સૂનનું ઓપનિંગ થાય છે.

સેક્શન થ્રી. આફ્રિકા પાસેના જ સોમાલિયામાં ઊનાળાના મઘ્યભાગમાં ‘સોમાલી જેટ’ નામના મરૂત પ્રગટ થાય છે. (પવનપુત્ર હનુમાન મારૂતિ, કારણ કે એના પિતાનું એક નામ મરૂત!) હવા જ્યાં ગરમ થાય, ત્યાં ઝટ ઊંચે ચડે અને ત્યાં દબાણ હળવું બને. ૧ કિલોમીટર ભેજવાળી હવા ઉપર જાય તો ટેમ્પ્રેચર ૫ અંશથી ૭ અંશ નીચે આવે, અને સૂકી હવા હોય તો ૧ અંશ સેલ્શિયસ ડાઉન થાય. સોમાલી જેટ આઠથી દસ કિમી ઊંચે ચડીને પાંચમા ગિયરમાં પૂરપાટ ધસી આવે છે. રસ્તામાં મેઘવાદળો બનાવતો આવે છે. નકશામાં ફૂટપટ્ટી લઇને એનો ટ્રાવેલ મેપ દોરો, તો હિમાલયે એની ફાઇનલ મંઝિલ આવી જાય.

ચોમાસાના એકશનનું ચોથું અને છેલ્લું સેકશન. હિમાલયની ઉત્તરે આવેલો અને દલાઇ લામા તથા હોલીવૂડની ફિલ્મોથી આજે વઘુ જાણીતો એવો તિબેટ. ત્યાં એર પ્રેશર ઊંચું હોય, એનો સિમ્પલી તિબેટિયન હાઈ કહેવાય છે. દુનિયાનું છાપરું ગણાતું તિબેટ આમ પણ પહાડના શિખરની જેમ એટમોસ્ફિઅરના અપર લેયરમાં ડોકિયું કરે છે.

હવામાનશાસ્ત્રીઓએ એવું સંશોધન કર્યું છે કે દર વર્ષે ભારતમાં ઉનાળાની ફિલ્મનો ઈન્ટરવલ પોઇન્ટ હોય, એટલે કે અપ્રિલ/મેનો સમય હોય ત્યારે સાઉથ તિબેટમાં જબરદસ્ત વરસાદી રમઝટ જામે છે. જેના ટીપાંઓ ‘લેટન્ટ હીટ’ તરીકે ઓળખાતી રહસ્યમય ઊર્જા મુક્ત કરે છે. જેથી વાતાવરણની હવા ગરમ બની ફેલાય છે. મસ્કરેન્સ હાઈની મિરર ઈમેજ તિબેટિયન હાઈથી ઊભી થાય છે. પવનો ત્યાંથી ચકરાવો લઇને માદાગાસ્કર જાય છે. ત્યાં ગયા પછી તેનું શું થાય, એ અહીં સુધી ઘ્યાનથી વાંચ્યું હોય તો ફરીથી સમજાવવાની જરૂર નથી.

૧૮મી સદીમાં આ તિબેટિયન હાઈ- મસ્કરેન્સ હાઈનું ચકડોળ ઓળખી કાઢનારા જ્યોર્જ હેડલીના નામથી હેડલી સેલ તરીકે ઓળખાય છે. ન્યુઝીલેન્ડના ભૂતપૂર્વ ગોલંદાજ રિચાર્ડ હેડલીની જેમ આ ચક્કર ચોમાસાના ચાર મહિના ધમધમે એટલે ભારતમાં વરસાદ આવ્યા કરે… એક નાનકડું સ્વતંત્ર કારખાનું બંગાળના ઉપસાગર પાસે પણ ધમધમે છે!

એ પણ સમજી લઇએ. ભારતની તપતી ધરતીને લીધે હિન્દ મહાસાગર અને અરબી સમુદ્ર પરથી છ- સાત હજાર કિમી.ની જાત્રા કરીને ભારત આવી ચડેલા ભેજવાળા પવનો એમની સાથે રોજના સરેરાશ ત્રેવીસ અબજ ટન જેટલું પાણી લઇ આવતા વાદળોની પણ જાન જોડે છે! એમાંના કેટલાક સીધા ગુજરાત- મહારાષ્ટ્રના પશ્ચિમ કાંઠે પહોંચીને શ્વાસ ખાય છે.

એને પૃથ્વીની કોરોલિઅસ ઈફેક્ટની થપાટ લાગે છે. ધરી પર ત્રાંસા ફરતા ભમરડાંને દોરી પણ ત્રાંસી વીંટાય (ભમરડો? વોટસ ધેટ! એવું પૂછનારા ગુજરાતી કિડ્‌સના પેરન્ટસના કપાળે ભમરડો મારવાની કલ્પના સિવાય બીજું શું કરી શકીએ!) એમ પૃથ્વી ધરી પર ઝૂકીને રાસ રમતી ફુદરડી લેતી જાય ત્યારે એના પવનો પણ ત્રાંસી લીટીમાં જાય!

એટલે ઈક્વેટોર યાને વિષુવવૃત્તથી આવેલું પાણીનું પાર્સલ સીઘું દક્ષિણ ભારતમાં જવાને બદલે ધૂમ સ્ટાઈલમાં ‘કાવો’ મારે છે. યુ ટર્ન લઇને ૧૨૦૦ મીટર જેટલી ઉંચાઇ ધરાવતા પશ્ચિમ ઘાટ સાથે અથડામણ કરે છે. કેટલાક પવનો સીધા, તો કેટલાક ભારતના બંજર જેવા ભૂપૃષ્ઠથી વીંધાઇને કન્યાકુમારીથી ટર્ન મારી બંગાળના ઉપસાગરે પહોંચીને ગગનગામી થાય છે. ત્યાં આગળ વધવામાં અડિંગો જમાવીને બેઠેલો હિમાલય અને મ્યાનમારના આઠરાકાનની પર્વતમાળા એને નડે છે, એટલે એ ત્યાંથી વળ ખાઇને પંજાબથી દિલ્હી અને હિમાચલથી રાજસ્થાનને તરબોળ કરે છે!

આટલાથી ધરવ ન થયો હોય તો ઈન્ડિયન મોન્સૂનની વઘુ એક ઈન્ટરનેશનલ સ્વીચ જાણી લો. પ્રાચીન વર્ષાવિજ્ઞાનના વરતારો કરનાર ભડલીની દંતકથાઓ અને દૂહાઓ વઘુ જાણીતા છે. પણ આ એક એવા ભડની વાત છે, જે વિજ્ઞાનના જોરે ચમત્કારિક ભવિષ્યવેત્તા સાબિત થયો છે. વિક્રમસંવત ૧૯૫૬ (ઈ.સ. ૧૮૯૯)ના છપ્પનિયા દુકાળ પછી ભારતના અર્થતંત્ર માટે કરોડરજ્જૂ જેવું ચોમાસું કંટ્રોલ કરવામાં વાઈસરોય લોર્ડ કર્ઝનને રસ પડ્યો. એણે બ્રિટનથી ગિલ્બર્ટ વોકર નામના હવામાનશાસ્ત્રીને ભારત મોકલ્યો.

વોકર કંઇ મોંમાં ગુટકા દબાવીને પગાર ભેગી લાંચ પણ ચાવી જતો સ્વદેશી સરકારી બાબૂ નહોતો. વિમાન, સેટેલાઇટ, કોમ્પ્યુટર, વાયરલેસ, બેરોમીટર, રડાર જેવી એક પણ ટેકનિકનો ત્યારે આ ભેજાંબાજને સહારો નહોતો. પણ મસ્ટરમાં હાજરી કરીને ટીએડી ખાવાના બદલે વોકરે અથાક પરિશ્રમ અને અજોડ પ્રજ્ઞાનો ઉપયોગ કરીને ભારતના ચોમાસાનો એક ભેદી સંકેત શોધી કાઢ્‌યો.

વોકર ફોર્મ્યુલા મુજબ ઓસ્ટ્રેલિયાની ઉત્તરે આવેલા પોર્ટ ડાર્વિન ખાતે હવાનું દબાણ હળવું હોય, તો નકશામાં તેની સીધમાં આવતા પણ આમ સાવ સામેના છેડે રહેલા પેસેફિક સમુદ્રના તાહિતી આઈલેન્ડ પર એર પ્રેશર હેવી હોય છે. આવું થાય ત્યારે ભારતમાં ચોમાસું સારું જાય. તાહિતી-ડાર્વિનનું અપ-ડાઉન રિવર્સમાં ઝૂકે ત્યારે ભારતનું ચોમાસું નિષ્ફળ જાય!

‘સધર્ન ઓસિલેશન’ નામે ઓળખાતું આ ત્રાજવું આજે ય સચોટ નિદાન કરી આપે છે. પણ બહુ વહેલું એ જાણી શકાતું નથી. આમ પણ, ભારતના હવામાન ખાતા કરતાં તો વેધર ઇન્ફોર્મેશનની વેબસાઈટસ જ ભારતીય સેટેલાઈટસના જ ચિત્રોના જોરે વઘુ સારી અને સાચી આગાહી કરી નાખે છે. (રાજકોટના અશોકભાઈ પટેલથી વધુ સચોટ આગાહી મે કદી જંગી સંસાધનો લઈને બેઠેલા હવામાનખાતાની પણ નથી જોઈ ! હું તો અશોકભાઈની આગાહી પર આધાર રાખી વરસાદ પર લેખો ય લખું છું !) વળી ચોમાસાને તો અલ નીનોથી લા નીના સુધીના બીજા ઘણા પરિબળો નડે છે.

તો આ આખી પારાયણની પ્રસાદી શું? એ જ કે ચોમાસું કેમ આવે છે, એ માંડ માંડ સમજી શકાય તેમ છે… ત્યાં ધાર્યા મુજબ એને નિયંત્રિત કરવાના ખ્વાબ માનવજાત માટે હજુ સપનાથી વિશેષ બીજું કંઇ નથી. વરસાદની તમામ ઓપરેટિંગ સીસ્ટમ કુદરતે પોતાના રિમોટ કંટ્રોલમાં જ રાખી છે. ચોમાસું કેવું આવશે- જશે અને શા માટે ક્યારે કેટલો વરસાદ પડશે કે નહિ પડે એનો ખેલ અદ્રશ્ય સર્જનહાર સિવાય પૂરેપૂરો કોઇ જાણી શકતું નથી.

માટે આ સાયન્સમાં મિસ્ટિક એલિમેન્ટ છે. ગેબી ગૂઢ સંકેતોની માયાજાળ છે. ધરતીને મન ફાવે તેમ સરહદોમાં વહેંચીને ઝગડતી રહેતી માનવજાત માટે ચોમાસાની ‘મૌન આકાશવાણી’ પણ એ જ છે કે- કોનું પાણી ક્યાં જઇ કેમ કેટલું વરસે એનો કોઇ ભૌગોલિક લેવડ-દેવડનો હિસાબ નથી! જેમ લોહી બધે સરખું લાલ હોય, એમ પૃથ્વીવાસીઓ માટે પાણી સરખું જ પારદર્શક છે! સો, ડોન્ટ ફાઈટ, લડવું જ હોય તો સાથે મળી કુદરતી આફતો સામે લડો!

આખી વાત નો સાર એ કે વર્ષારાણી દરેક રમણીની માફક  એક આજે ય અકળ અદભૂત રહસ્ય છે, જેને સંપૂર્ણ સમજવાનો દાવો કરતા વિજ્ઞાનીઓ અને ભક્તજનો બંને ગોથાં જ ખાય છે !

 
28 ટિપ્પણીઓ

Posted by on જુલાઇ 30, 2012 in education, gujarat, india, science

 

સેક્સ અને સ્પોર્ટ્સ : સુરજ કબ દુર ગગન સે, ખૂશ્બુ કબ દૂર પવન સે…

 

ખાસ્સા લાંબા સમયે આમ ફરી મળી છીએ, રીડરબિરાદરો…વિદેશપ્રવાસ પુરો થયો હોઇ, આ બ્લોગિંગ ફરી રાબેતા મુજબ રાબેતા મુજબ શરુ કરું છું. લંડન ઓલિમ્પિક્સમાં મેરા ભારત મહાનના ખેલાડીઓના સરિયામ ધબડકાની શરૂઆત થઇ ચુકી છે. અને એકદમ વિશફુલ થિન્કિંગ કરો તો ય ટોચના ત્રણ-ચાર ગોલ્ડ પણ માંડ મળે એ દેખીતું સત્ય છે. ત્યારે મે થોડા વર્ષો અગાઉ લખેલો લેખ મામુલી પણ જરૂરી ફેરફાર સાથે મુકું છું. સાથે ‘છબી-છબછબિયાં’માં પણ રસિક સ્લાઈડશો છે. લેખ વાંચીને ઘણા મર્યાદાના મરજીવાઓને મરચાં લાગશે. તો એ ભલે બળતા. એનાથી કંઈ હકીકતો બદલાઈ જતી નથી.

“બ્રહ્મચર્યના ‘તેજથી ‘વીર્યવાન થવાનો ભ્રમક ઉપદેશ આપતા બાવાઓથી ખદબદતા આ દેશને ઓલિમ્પિક જેવા રમતોત્સવમાં નાકની ચૂંક જેટલું પણ સોનું મળતું નથી ? યોગશક્તિની સાધનાથી માંડી ભોગવાદના ત્યાગ સુધીની પરંપરાનો હવાલો આપીને આપણને શારીરિક સ્વાસ્થ્યના પાઠ ભણાવાય છે. તો પછી ક્યાં છે પરસેવાથી રસબસતી કસાયેલી કાયા ધરાવતા ચેમ્પીયન્સ ? કેમ નથી દેખાતા પથ્થરમાંથી કોતરેલી હોય એવી નસોની ઠોસ મજબૂતી ધરાવતા વર્લ્ડ રેકોડર્સ? પૌષ્ટિક આહાર, સાદું જીવન, પરમ ભક્તિ, ટીનએજમાં ચુસ્તપણે પળાવાતું અખંડ કૌમાર્ય, જુવાનીમાં પણ નોર્મલ સેક્સલાઈફને ‘હડે હડે’ કરીને વખાણાતું સંયમિત જીવન, મર્યાદાપૂર્ણ અને શિસ્તબદ્ધ જીંદગી… અને આમ છતાં આ દેશમાં કેમ  રિયલ સ્પૉર્ટસપર્સન્સ પેદા નથી થતા ?

બીજી બાજુ જેને આપણે કિશોરાવસ્થાથી જ વંઠી ગયેલા વ્યભિચારીઓ, સૅક્સ મેનિયાક, જંક ફૂડનું ભક્ષણ કરતાં પાપી માંસાહારીઓ, કોમર્શિયલ જાહેરાતોના પૈસા પાછળ દોડતા ભૌતિકવાદીઓ કહીએ છીએ ત્યાંથી હણહણતા વછેરા અને ચીલઝડપ કરતી સમળી જેવા યુવક યુવતીઓની ફોજ પેઢી દર પેઢી ઓલિમ્પિકના મેડલ્સ પર તૂટી પડે છે. ભવ્ય પ્રાચીન પરંપરાની ઘૂણી ધકાવનારા ૧ (હવે સવા!) અબજના દેશમાં એક પણ રિયલ સ્પૉટ્ર્સનો વર્લ્ડ ચેમ્પીયન નથી ! દુનિયાના પૂરા પંદર દેશો પણ ક્રિકેટ રમતા નથી.

દુનિયા પર રાજ કરવાના સપના જોતા ‘મહાન ભારતની આ વાસ્તવિક્તા છે. બીજી બાજુ ‘વિલાસી’ અમેરિકા ઓલિમ્પિકમાં અગ્રેસર છે. ચીનમાં આપણી જેમ વસતિ ઉભરાય છે, તો એટલા જ પ્રમાણમાં ચંદ્રકો પણ ત્યાં ઠલવાય છે. રશિયા કે ઓસ્ટ્રેલિયા તો ઠીક ખોબલા જેવડા રોમાનિયા, યુક્રેન, કોરિયા, સ્વીડન, નેધરલેન્ડ્સ, હંગેરી, ટર્કી, બેલારૂસ, ક્યુબા, બલ્ગેરિયા, પોલેન્ડ, જ્યોર્જીયા, લિથુઆનિયા, થાઈલેન્ડ, લાટવિયા, ક્રોએશિયા અને ઈસ્ટોનિયા જેવા દેશો પણ સ્પૉટ્ર્સમાં ભારતથી આગળ છે. જાપાન, ફ્રાન્સ, જર્મની, સ્પેન કે ઈટાલીને છોડો… દુકાળના મારથી બેહાલ એવો ભૂખડીબારશ આફ્રિકન દેશ ઇથિયોપિઆપણ ગોલ્ડ મેડલ્સ જીતે છે !હવે આવા તો ઘણા દેશો પાસે ભારત જેટલી પણ પ્રાથમિક સુવિધાઓ કે શિક્ષણ નથી. સંપત્તિ નથી. છતાં દર વર્ષે અસલી રમતગમત કહેવાય એવી જાંબાઝીની સ્પર્ધાઓમાં ત્યાંના ખેલાડીઓ અવ્વલ રહે છે ! સવાલ માત્ર ‘ફેસિલિટીઝ’નો નથી, ‘ફિટનેસનો છે. ”

* * *

રીડરબિરાદર, આ જે કઈ વાંચ્યું એ તાજું લખાણ નથી. પણ પુરા ૮ વર્ષ પહેલા આ  ‘અનાવૃત’માં ૧ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૦૪ના રોજ લખેલા લેખના અંશો છે. ગોંડલ બેઠે બેઠે જે કઈ મફતમાં પીરસ્યું, એ માટે ક્રિકેટ બોર્ડ મોંઘાદાટ વિદેશી કોચીઝ રાખે છે કે ૨૦૧૨મા ESPN  મોંઘા મેગેઝીન વિશેષાંકમાં ૩૦૦૦ શબ્દોના લેખ લખાવે છે.. હી હી હી ! ૨૦૦૮ માં મહાવિસ્ફોટક એવા સર્ક્યુલરથી (તત્કાલીન અને સુપર સક્સેસફુલ) ક્રિકેટ કોચ ગેરી કર્સ્ટને ચેનલિયા ભાષામાં કહીએ તો પલ્લું ઝાડી ને ‘સેક્સ માણવાથી ખેલાડીઓ ફ્રેશ રહે છે. ટેસ્ટોસ્ટીરોન હોર્મોન નો સ્ત્રાવ વધતા સેક્સ્યુઅલ એકટીવીટીઝની હેપીનેસ મેદાન પર ની ફિટનેસમાં રૂપાંતરિત થાય છે. માટે ભારતીય ખેલાડીઓ એ પત્ની કે ગર્લફ્રેન્ડ સાથે સહશયન કરવું/વધારવું જોઈએ. અને એ ય શક્ય ના બને (જે ભારતમાં અવશ્ય શક્ય છે!) તો તરણોપાય તરીકે સેક્સી ફેન્ટેસીના સપના જોવા જોઈએ !’ ( વાહ વાહ..દુબારા) વાળી જન્મસ્થાનમાં વિવાદગ્રહ ધરાવતી કોમેન્ટની ખો ટીમના ‘મેન્ટલ કંડીશનિંગ એક્ષ્પર્ટ’ પેડી અપ્ટોન માથે નાખી દીધી હતી.

નેચરલી, સેક્સ ના નામમાત્રની એલર્જી ધરવતી આ પવિત્ર પુણ્યશ્લોક ધરામાં પેડીને સાઈકો એનાલીસ્ટને બદલે સાઈકો ઠેરવી દેવાવાળાઓની અછત નથી. સેક્સ એટલું વાંચે કે સાંભળે ત્યાં ‘હાય હાય વિક્રુઊઊઉત !’ ચિલ્લાઈને પોલ વોલ્ટ જેવડો હાઈ જમ્પ કરનારાઓ દહીંમાં લેક્ટોબેસીલસ બેક્ટેરિયા જેટલી સંખ્યામાં સર્વવ્યાપી છે.

ગેરીના નામે ચડેલી કમેન્ટ ભલે વા વાયાથી નળિયું ખસ્યા જેવી હોય પણ તેના નામે શોરબકોર કઈ ઓછો થયો નથી. શાળામાં એક-બે એવા માસ્તરો  હોય છે જે લગભગ બધા વિદ્યાર્થીઓના ફેવરિટ હોય છે. કારણકે તેઓ વિદ્યાર્થીઓના મનની વાત કરતા હોય છે.  (ઈંગ્લેન્ડના સ્પિનર ગ્રીમ સ્વાને તો ઓન રેકોર્ડ કહ્યું કે કાશ ગેરી અમારો કોચ હોત! ) ઓસ્ટ્રેલીયાના  પ્લેયર  માઈકલ હસ્સીએ કહ્યું હતું કે એ આ બાબતમાં કશું જ કહી શકે એમ નથી કારણ કે એ છેલ્લા ચાર મહિનાથી ટુર પર છે અને સેક્સ કેવી રીતે કરવો એ પણ ભૂલી ચુક્યો છે! હસ્સીના કિસ્સામાં ગેરીની થિયરી એકદમ સાચી પડતી હોય એવું લાગે છે! કેમ કે ટેસ્ટ અને વન-ડે એમ બેઉ ફોરમેટમાં ૫૩ રનની  એવરેજ ધરાવતા હસ્સીએ એ વખતે ચાર મહિનામાં ટેસ્ટ અને વન-ડેમાં માત્ર ૩૨ રનની સરેરાશથી રન કર્યા હતા! તળપદા ગુજરાતીમાં કહીએ તો એને જબરો અહાંગરો લાગતો હશે!

મુદ્દે, ભલે આ સેક્સ ની મુંઝવણો બ્રહ્મચારી બાવાઓને પૂછતો દંભી દેશ સમજે નહિ, પણ સેક્સ ને સ્પોર્ટ્સનો સંબંધ એકદમ સાચુકલો ને વૈજ્ઞાનિક છે. લારા, બોથમ, ઇમરાન, વોર્ન, રિચર્ડ્સ જેવા છેલબટાઉ ક્રિકેટરોની સફળતાનો ઈતિહાસ જગજાહેર છે. છતાંય પુરાવા જોઈતા હોય, એમને જરાક નજીક ના ભૂતકાળની સફર કરાવીએ.

A WINNER’S KISS! Benoit Peschier of France is being kissed by his girlfriend after he had won the Kayak single event gold in Athens olympic 2004.

છેલ્લી બીજિંગ ઑલિમ્પિક, ૨૦૦૮ના અંતે મૅડલ ટેલીમાં વિજેતા ટૉપ ટેન દેશો ફાઇનલી આ મુજબ  હતા – ચીન, અમેરિકા, રશિયા, બ્રિટન, જર્મની, ઑસ્ટ્રેલિયા, દક્ષિણ કોરિયા, જાપાન, ઇટાલી અને ફ્રાન્સ. ફરી એક વાર વાંચી જાવ અને વિચારો…આ દસ દેશો અત્યારે પૃથ્વી પર એવા છે જેમની પાસે ફિટેસ્ટ સ્પૉટર્સ પર્સન્સ છે. નૉર્મલ નરનારી કરતાં વધુ ચુસ્તી તંદુરસ્તી ધરાવતાં છરહરાં બદન છલકાય છે. જે લોકો મેદાનમાં બીજાઓ કરતાં વધુ તાકાત, વધુ સ્ફૂર્તિ ધરાવે છે. ચૅમ્પિયન બને છે. ઇટ્સ ઑફિશિયલ. અને આ દસેય દેશો એવા છે કે જ્યાં સેક્સની બાબતે કોઈ ખાસ છોછ નથી, આભડછેટ નથી!

ત્યાં નારીઓને બુરખામાં સંતાડી રાખવાનું કલ્ચર નથી. ત્યાં ‘વીર્યનું એક ટીપું બરાબર લોહીનાં સો ટીપાં’  એવાં ગપ્પાં ઉપર તાળીઓ મેળવતા ધાર્મિક (?) બાપુઓ નથી. ચીન, દક્ષિણ કોરિયા અને જાપાન એશિયન દેશો હોવા છતાં સેક્સની બાબતે મુક્ત અભિગમ અને મોકળું મન રાખનાર એશિયાઈ દેશોમાં આવે છે. મૅડલ ટેલીમાં ભારતનો ૫૦મો નંબર એ ય એ વખતની અપવાદરૂપ સિદ્ધિઓને લીધે  હતો .ઈરાન તો એથીયે પાછળ છે અને ભારત કે ઈરાન પોતાની મહાન ધાર્મિક સાંસ્કૃતિક મર્યાદા અને શીલના વારસાનાં બણગાં ફૂંકતાં ધરાતાં નથી!

બેક ટુ ધ ટ્રેક. ચીન, દ. કોરિયા, જાપાન કે રશિયા તો પૉર્નોગ્રાફી હબ ગણાય છે. જ્યાં સ્કૂલોમાં ટીનેજર્સને સેક્સ એજ્યુકેશન (ઍન્ડ ફ્રી કૉન્ડોમ્સ!) અપાય છે! ઑસ્ટ્રેલિયન ક્રિકેટ મૅચોમાં બિકિની પહેરીને પ્રેક્ષક તરીકે બેઠેલી સ્ત્રીઓના પ્રેક્ષક બનવા દોઢ દાયકા પહેલાંના ‘તરસ્યા’ ભારતીયો સવારમાં ચાર વાગ્યે ઊઠીને મૅચ જોતા! અમેરિકા સહિતના આ બધા યુરોપિયન દેશો તો કહેવાતા પરંપરાપૂજકોની નજરે પાપી છે. જ્યાં ઉઘાડેછોગ અંગપ્રદર્શન થાય છે. ચુંબનો થાય છે. ટીવીફિલ્મોઅખબારોમાં ન્યૂડિટી પર સેન્સરશિપ નથી. ફ્રાન્સ કે ઇટાલી તો ‘સેક્સપ્રેશન્સ’ અને ‘સેક્સાઇટમેન્ટ’ (ખરેખર એક્સપ્રેશન અને એક્સાઇટમેન્ટ શબ્દોનો આ સાચો અર્થ ન કહેવાય? 😉 )નાં પિયર ગણાય એવા મહારોમૅન્ટિક દેશો છે! વેલ, બ્રહ્મચર્યને બજરંગબલી જેવી તાકાતનો સોર્સ માનીને અખાડામાં કૂદી પડતા યોગીઓને ભારતનું આટલું જ લાગી આવતું હોય તો ઑલિમ્પિયન્સની ફોજ કેમ એ લોકો તૈયાર નથી કરતા? રોમ, ગ્રીસના જૂના જમાનાથી આજના જમાના સુધી એક સીધોસાદો સંબંધ રહ્યો છે. યુદ્ધ અને રમતગમતમાં એ પ્રજા જ આગળ રહી છે જેનો ‘લિબિડો’ યાને કામુકતા ઉચ્ચ રહી હોય! જ્યાં સ્ત્રીપુરુષોને દેહપ્રદર્શન અને દેહમર્દન એ શરમને બદલે શાનનો ‘વિષય’ રહ્યો હોય!

કદાચ સેક્સ્યુઅલી સેટિસ્ફાઇડ વ્યક્તિઓ કળા, વિજ્ઞાન, રમતગમત કે લડાઈઓના એજેન્ડા પર વધુ ફોક્સ્ડ ઍન્ડ રિલેક્સ્ડ રહીને કામ કરી શકતી હશે! વેલ, બીજિંગ ઑલિમ્પિકમાં ઑફિશિયલી સરકારે જ્યાં ખેલાડીઓ અને એમનો કાફલો રહેતોવિહરતો હોય છે એ ‘ઑલિમ્પિક વિલેજ’માં મફત ૧,૦૦,૦૦૦ કૉન્ડોમ્સ પણ રાખ્યાં હતાં! (અને ૨૦૦૦ની સિડની ઑલિમ્પિકમાં તો આટલાં જ કૉન્ડોમ્સ ખલાસ થઈ ગયા હતા!)

લિંક પર ક્લિક કરી એ મદમસ્ત અંગ્રેજી  લેખમાં વિગતે વાંચો. કોન્ડોમ કંપની ‘ડ્યુરેક્સ’ના ‘પીયર’ એવા બ્રિટનની ૨૦૧૨ ઓલિમ્પિકમાં ૧,૫૦,૦૦૦ કોન્ડોમ્સ અપાશે !   ‘ઑલિમ્પિક વિલેજ’માં રમતવીરો અને વીરાંગનાઓ માટે ફાઇવસ્ટાર સગવડો હોય છે. સિક્યૉરિટીને લીધે પૂરતી પ્રાઇવસી પણ હોય છે અને સ્પૉટર્સ સેલિબ્રિટી ધારે તે બહારના માણસને ઍન્ટ્રી પણ મળે જ. ઑલિમ્પિયનમાંથી હવે સ્પૉટર્સ રાઇટર કૉમેન્ટેટર બની ગયેલા ઈંગ્લૅન્ડના ટેબલટેનિસ પ્લેયર મેથ્યુ સઈદે તો જાહેરમાં વટથી વટાણા વેરી નાખ્યા હતા! મેથ્યુ સ્પેનના બાર્સિલોના ઑલિમ્પિક (૧૯૯૨)માં પ્રથમ વખત ઑલિમ્પિક વિલેજનો મોંઘેરો મહેમાન બનેલો. એની કબૂલાત મુજબ એ વખતે ૨૧ વર્ષનો હતો, એ ૨૧ વર્ષમાં જેટલી વખત સહશયન ન કર્યું હોય, એટલું અઢી અઢવાડિયાંમાં ત્યારે ભોગવેલું!  સ્પેન તો આમ પણ ‘કાછડીછૂટો’ રંગીલો દેશ. 😛

Olympic soccer player, Heather Mitts and her husband, NFL St. Louis Rams quarterback A.J. Feeley, who were married in 2010. In 2004, she was voted ESPN’s Hottest Female Athlete, and a year later, she appeared in Sports Illustrated’s Swimsuit Edition. She’s a two-time Olympic gold medalist and played four matches in the 2011 World Cup.

૧૯૮૮ના દક્ષિણ કોરિયામાં થયેલા સિઓલ ઑલિમ્પિકમાં આજથી ૨૪ વર્ષ પહેલાં બ્રિટનની સ્વિમિંગ ટીમ જ્યાં રોકાઈ હતી એ બ્લૉકની આખી અગાસી વપરાયેલાં કૉન્ડોમ્સથી છવાઈ ગઈ હતી! અને બ્રિટિશ ઑલિમ્પિક ઍસોસિયેશને આ બનાવની ઠઠ્ઠામશ્કરી પછી આઉટડોર સેક્સ (ધ્યાનથી વાંચજો, સેક્સ પર નહીં,  ‘આઉટડોર’ સેક્સ) પર બાન મૂક્યો હતો! શરીરના સ્નાયુઓને ઇચ્છે તેમ વાળી શકે તેવા, અને લાંબો સમય સુધી સ્ટેમિના ટકાવી શકવા માટે તાલીમબદ્ધ યુવા નરનારીઓ દિવસરાત પરિવારની નજર બહાર એકબીજાના સંગાથમાં રહે ત્યાં ‘સેક્સપ્લૉઝન’ ન થાય તો એ ‘સૃષ્ટિ વિરુદ્ધ’નો ક્રમ કહેવાય!

આપણો સોનેમઢ્યો જુવાન અભિનવ ચહેરા પરથી કેવો સૌમ્ય, શાંત, ધીરગંભીર, ડાહ્યોડમરો લાગે છે? પણ આ અભિનવે એના બ્લૉગમાં એની શૂટિંગ ચૅમ્પિયનશિપના એક દિવસ અગાઉ લખ્યું હતું કે, ‘હવે હું સ્પર્ધાના વિચાર કરીને નર્વસ થવા નથી માગતો. આજે આખો દિવસ ઑલિમ્પિક વિલેજમાં લટાર મારીને દુનિયાભરની ખૂબસૂરત યુવતીઓ જોઈને ફ્રેશ થવા માગુ છું!’

જે વ્યક્તિ રમતગમતમાં ઍક્ટિવ હોય એ સરેરાશથી વધુ ઍનર્જેટિક હોય. ને વધુ કિલિંગ ઇન્સ્ટિંક્ટ ધરાવતું એગ્રેશન પણ એનામાં હોય. મતલબ એસ્ટ્રોજન નીતરતી સ્ત્રીઓ અને ટેસ્ટોસ્ટિરોનથી નીતરતા પુરુષો! ઍક્ચ્યુઅલી,માત્ર પુરુષો જ નહીં… કૉમ્પિટિશન અને ઍગ્રેસિવનેસનો મેલ હૉર્મોન ગણાતો ટેસ્ટોસ્ટિરોન ડ્રાઇવ ઊભી કરવામાં ચાવીરૂપ છે. ૧૯૮૦ના દાયકાની મધ્યમાં પૂર્વ જર્મની (તત્કાલીન)માં સામ્યવાદી શાસને પોતાની મહિલા ઍથ્લીટ્સને ‘ડોપિંગ’ કરાવી, પર્ફૉર્મન્સ સુધારવા એન્ડ્રોજેનિક સ્ટિરોઇડસ આપેલા. નૉર્મલ ગર્લ દિવસમાં અડધો મિલિગ્રામ ટેસ્ટોસ્ટિરોન હૉર્મોન પેદા કરે પણ આ ડ્રગ્સ પછી જર્મન ખેલાડીઓમાં ૩૦ મિલિગ્રામ ટેસ્ટોસ્ટિરોન દિવસમાં પેદા થવા લાગ્યો અને રિપૉટર્સ મુજબ સ્વિમિંગ ઍથ્લેટિક્સ સિવાય એમની દેહભૂખ પણ આઉટ ઑફ કંટ્રોલ થઈ ગઈ!

સ્પોર્ટ્સમાં ચાર્લ્સ ડાર્વિનનો ‘સર્વાઇવલ ઑફ ધ ફિટેસ્ટ’નો પ્રિન્સિપલ લાગુ પડે છે. ઉત્ક્રાંતિના ભાગરૂપે બેસ્ટ ઍન્ડ ફિટેસ્ટ બૉડી તરફ આકર્ષણ સ્વાભાવિક છે. બેટર જિન્સ ફોરવર્ડ કરવાની એ નેચરલ ‘ગેઇમ’ છે! એક લેટેસ્ટ સર્વે મુજબ જે ઘરની બહાર રહેતા હોય એવા પુરુષોના સ્પર્મ કાઉન્ટ (શુક્રાણુઓની સંખ્યા) ઇજેક્યુલેશન દીઠ ૩૮૯ને બદલે ૭૧૨ મિલિયન યાને ડબલ થઈ જાય છે!

આપણે સેક્સને છી છી કરવાની લાહ્યમાં ફક્ત તેના નેગેટીવ પોઈન્ટ્સ પર જ ફોકસ કરીએ છીએ. તેના સદાબહાર શુદ્ધ કુદરતી ફાયદાઓ તરફ તો ધ્યાન આપતા જ નથી ! ઇ. પૂ. ૩૦૦ માં ફિલોસોફર હો કુંગે કહેલું કે ‘માણસ જેટલું વધુ સંવનન કરે, એટલો વધુ ફાયદો મેળવે’. અહી તો એથી પણ પ્રાચીન કામસૂત્રના દેશ તરીકે ઓળખવામાં પણ શરમ આવે છે. આયુષ્ય અકળ હોવા છતાં ઘેલા ઘનચક્કરો એને સેક્સ સાથે જોડે છે.

માઈકલ જેક્સન મરે, તો કહે ‘જોયું, કામુક બહુ હતો એટલે વહેલો ઉકલી ગયો!’ એમ તો બ્રહ્મચારી સ્વામી વિવેકાનંદ ૩૯ વર્ષે જ ગુજરી ગયા હતા! અને એકદમ રંગીનમિજાજ ખુશવંતસિંહ કે હુસેન કડેધડે ૯૫ કુદાવી ચુકેલા! ક્રિકેટ ટીમનું લીક થયેલું ડોઝીએર સાવ હવામાં ગોળીબાર નહોતો. વૈજ્ઞાનિક સંશોધનોમાં નિરંતર એ પુરવાર થયું છે કે તાણ-દબાણ વિના મુક્ત મને સ્વસ્થ, તંદુરસ્ત, પ્રેમાળ, મજેદાર સેક્સ નિયમિત માણવામાં આનંદ ઉપરાંત ના આરોગ્યના ફાયદા અપરંપાર છે.

સેક્સમાં ઓર્ગેઝમ પહેલા ઓક્સીટોસીન હોર્મોનનું લેવલ સામાન્યથી પાંચ ગણું વધી જાય છે. જે એન્ડ્રોફિન જેવું દર્દશામક રસાયણ રીલીઝ કરે છે. જેથી પેઈનકિલર જેવી પ્રાકૃતિક રાહત મળે છે. (આધાશીશી કે સંધિવા હળવા થઇ જાય !) સેક્સ ને લીધે સ્ટ્રેસ તો ઘટે જ છે ( ભારતમાં તો જુવાનીયાવ ને કોઈક જોઈ જશે તો ની બીકે વધે પણ ખરો, હો !), પણ એ યોગ્ય માત્ર માં નિયમિત માણવામાં આવે તો રોગપ્રતિકારક શક્તિ પણ વધે. ‘ઈમ્યુનોગોબ્યુલીન એ’ નામનું એન્ટીબોડી વધતા ફ્લુ જેવા રોગો સામે રક્ષણ પણ મળે. સપ્તાહ માં સરેરાશ ૨-૩ ઓર્ગેઝમ અનુભવતા માનવીઓમાં ‘ડીહાઇડ્રોએપિઆન્ડ્રોસ્ટીરોન’ નામ નો એન્ટીડિપ્રેસન્ટ હોર્મોન ઝરે છે. જે કોષને રીપેર કરે છે. ત્વચાને ચુસ્ત રાખે છે. બ્રિટનમાં થયેલા સર્વેક્ષણ મુજબ આવા લોકો બીજા કરતા લાંબુ જીવે છે!

સેક્સ ને લીધે રુધિરાભિસરણ (બ્લડ સરક્યુંલેશન) વધે છે. જેથી થાક ઘટે છે. મગજ ને તાજો લોહી નો પુરવઠો મળે છે. સરસ સેક્સ પછી મસ્ત નીંદર આવે છે. અને નિરાંતવી ઊંઘ ખુદ બહુ મોટો ઔષધીય ઉપચાર છે! અઠવાડિયા માં બે કે વધુ વખત શય્યાસુખ માણનારા પુરુષો માં હાર્ટ એટેક નું જોખમ અડધું થઇ જાય છે એવું ૨૦ વર્ષ ના રીસર્ચના અંતે પુરવાર થયું છે! એવું જ તારણ પ્રોસ્ટેટ કેન્સરના દર્દીઓ માટે મેડીકલ સાયંસ કાઢે છે. નિયમિત ‘ઇજેક્યુલેશન’ થી પુરુષો આ કેન્સરનું જોખમ ઘણું ઘટાડી શકે છે. ત્રીસ મીનીટનો ફોરપ્લે સહીત નો સેક્સ ૮૫ કેલેરી ઘટાડે છે, ને આ પ્લેઝર એકસરસાઈઝ હાડકા તથા સ્નાયુને પીડા વિના મજબૂતી આપે છે. સરસ સેક્સ માણવા માટે પણ સાહજિક રીતે શરીર ફીટ રાખવા નો ઉન્માદ જાગે છે, જે રમત ના મેદાનથી રણમેદાન સુધી વ્યક્તિને પરાક્રમી બનાવે છે. અર્જુન કે ભીમ કઈ અમસ્તા જ જ્યાં જાય ત્યાં મોહિત અર્ધાંગીનીઓ મેળવતા હતા? ઈમોશનલ ઇન્ટિમસીનું ફીઝીકલ હિલીંગ પણ થાય છે.

તર્ક જે લડાવો તે, ઈતિહાસ સાક્ષી છે કે યોદ્ધાઓ અને રમતવીરો હમેશા સેક્સ ના ફોર્સમાંથી જ પ્રગટે છે.ભારતના એક યુગ પછી સતત પરાજિત થવાનું કારણ પણ આ જ છે. જેમ વિલાસનું અતિરેક પતન નોતરે, એમ સાવ નિર્મોહી, ત્યાગી, સંતોષી, મોક્ષમુમુક્ષુ જીવને વિજયની ભૂખ જ ના હોય, તો પરફોર્મન્સ ક્યાંથી બતાવે?

શક્તિની પ્રેરણા વિનો સમાજ માયકાંગલો બને. ‘ઇન્ડોર’ ગેમ્સમાં જે ‘જોયફૂલ’ એ જ ‘આઉટડોર’ ગેમ્સમાં વધુ ‘પાવરફુલ’!

ઝિંગથિંગ:

The London Olympics will be about tests of strength and endurance … between the sheets.

Tales of shenanigans at the living quarters for 10,000 super-fit young men and women have always abounded, and these games don’t look as if they will be any different. Thousands of free condoms will be available.

U.S. women’s soccer star Hope Solo recently dished about serious partying at Beijing, and some athletes say they can hardly wait.

“The Olympics is the height of your career, so you might do some things you don’t usually do,” British beach volleyball player Shauna Mullin said with a giggle recently.

Most, like Mullin, will restrain from going too far. But there’s no need to be prudish, according to the man overseeing the health of the Brazilian team.

“(Sex) is common at the Olympics. It’s necessary. It’s natural,” Dr. Joao Olyntho Machado Neto said. “If you are going to be healthy people, why not make sex? … Brazil is very tolerant with sex as a country. We don’t have Victorian minds and we’re not religious.”

Ivory Coast swimmer Kouassi Brou was one of the youngest competitors in Beijing at 16, but now he’s ready for some Olympic love.

“In 2008 I was so young and so shy, so I didn’t interact with the women,” the 20-year-old Brou said. “But now I’m a big man. So I can try. I will try.”

Solo recalled seeing competitors having sex out in the open in Beijing.

“On the grass, between buildings, people are getting down and dirty,” the 2008 gold medalist told ESPN The Magazine recently.

Still, her revelations startled some athletes.

“It’s not something I’ve seen at all. … Maybe I wasn’t up on the right nights,” Australian canoeist Warwick Draper said.

Wild parties are not new. Many athletes are delighted to unwind in the privacy of the Olympic village, where the outside world is excluded.

Maybe the amorous couples Solo spotted outdoors in Beijing had the right idea.

Fitting just one person into the beds provided for Olympians in London is proving to be a problem. They’re only 5 feet, 8 inches long!

( from hamptonroads.com )

 
41 ટિપ્પણીઓ

Posted by on જુલાઇ 29, 2012 in entertainment, india, youth

 

dark knight rises – but not above the joker !

 

in any creative person’s life, one swansong will come which just happens magically, and however successful or legendary his or her other creations may be, that one ‘special’ flagship creation will always destined to remain unbeaten. even by his/her own-self. as art is not laboratory science. that particular creation is blessed or destined to be having midas touch, and its not just from a creator, but something invisible – an extra X factor is added into it, which even creator cant repeat. it doesn’t mean thier other outcomes are of inferior quality or less memorable. but that one life changing creation will became his/ her shadow or stamp for the life. for chetan bhagat , its ‘five point someone’, for sachin its innings against australia, for for for mirza ghalib its ‘hazaro khwahishe aisi’, for ARR its ‘taal’, for ramesh sippy its ‘sholay’, for salim-javed its ‘deewar’, for james camaroon, its ‘titenic’ ( however, he came extremely close to it, that too back to back in ‘avatar’ – a rare triumph like our suraj barjatya’s MPK & HAKK), for alfred hitchkok its ‘psycho’, for micheal jackson its ‘thriller’- the list is endless. thats why i doubt if J.K. rawling can ever touch harry potter again. only some chosen one next to god type creators like Steven Spielberg can break this ‘law of nature’.

for Christopher Nolan, its ‘Dark Knight’ (2008).

and, Nolan – a genius filmmaker to whom i bow down always, is no Spielberg.

i had already sensed that ‘hand of god’ in dark knight, and expected that barring once in a lifetime miracle, its extremely tough to repeat the height of intoxication to ‘dark knight’ again in same premises / backdrop and that’s also too soon.  its hard. really really hard.

and sadly, i felt so after watching ‘dark knight rises’ at home of Nolan, in Hollywood, that too in IMAX. that too in one of the best IMAX of USA of universal. as prescribed by Nolan himself.

and like most of the trilogies fails to maintain impact in third act (with record breaking box office success and acclaim though) – be it LOTR, MATRIX, SPIDER MAN, POTC, ALIENS, JURASSIC PARK, TERMINATOR (again there are exceptions like ‘star wars’) – this BATMAN TRIOLOGY got hit from its own legendary second part ‘DARK KNIGHT’.

the film is not bad. its watchable. in fact two time watch. Nolan has composed breathtaking action scenes and some well written dialogues and dramtaic scenes. and i have no problem with the talkative side of it – as far as conversation is engaging and novel to me. with grand background score, sincere performances by cast and an noir undercurrent of heavy philosophical angle established since long in the series – its fine film. but just not that great. perhaps my expectation rises too much. perhaps film rises much then needed.

and not so class!

its impossible to beat the ‘joker’ and even Nolan couldn’t outdo it. (comparison are inevitable as we are talking about installment of same universe). villains here are so predictably uni-dimensional that any 007 villain can laughing out loud in graveyard. with same plotline of terrorism, i had seen many better thrilling products of Hollywood itself. john travolta to tom cruise, matt damon to robert downey jr we have seen them all. too much stress on portraying batman as tragic hero makes the whole point unrealistic to me. as ultimately it must be batman movie, not ‘pyasaa’ without a shawl, with a mask !

the climax is surprisingly having too much similarities with hold your breath (and close your eyes if you don’t want spoilers) , ‘Agent Vinod’ !! WTF :-P. and the so called ‘twists’ are domain area for abbas-mustan. infact, a set up for major plot point somehow instantly reminded me ‘soldier’ of bobby deol ! actually, this film holds many unintentional similarities with our Bollywood movies. we have seen it all in sunny deol or sanjay datt or ajay devgan or naseeruddin shah or akshay kumar or khan films. here it is narrated in serious way with dash of heaviness.  and those prison in well, is more absurd rather than absorbing and i would have send a copy of duma’s ‘count of monte christo’ tto warner bro.s for future reference. 🙂

and, the core message / ‘gyan’ that Nolan wanted to give us is though compelling and makes sense – its nothing but repetitive extension of its worthy predecessor ‘Dark Knight’ . same notes, same brush strokes, its like attending same lecture twice. and that dilutes its impact to me. what through joker is perfectly narrated, this time boringly narrated as there is nothing unusual and i can sense / predict most of the scenes in advance, including dialogues !  besides that some set pieces and events way too familiar with past Nolan movies – like real identity of a crucial character is hidden, black suites and yellow lighting during some important action (Don 2 or the avengers offered better surprises ! and daredevil has better dark culmination ).

so, the film has length (2hr45 min.) and width(IMAX though jarringly intermittent) but lacks depth. i mean, it has depth, but not of Nolan’s prestige or inception or dark knight. one may ask ‘why so serious?’ 😉

still, its very good watch, though catwoman has half backed characterization, this time all ladies on screen are sizzling unlike ‘dark knight’ and alfred the micheal always rocks.

its what i felt. you would have felt otherwise. i will surely miss best batman of all Christian Bale, those fantastic batman / gotham universe created by Nolan, already missing joker the ledger and that missed target in final chapter which could have rise much above then we are being offered and already accepted happily.

i repeat, still its a must watch film by many standard, may be flawless, may get critical appreciation this time too. and i shall watch it again for its many lyrical qualities that i have not discussed here. but not that all time favorite memorable classic. eventually you may realize that. i wish Nolan make at least one another batman movie instead of suggested robin at the end with fresh outlook. i wish film’s vision would have been as exciting as its visuals.

what rises up , up and up…will fall ultimately with its own burden. that’s how all legend ends.

superheroes and super-makers are no exception of this laws of gravity.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
83 ટિપ્પણીઓ

Posted by on જુલાઇ 24, 2012 in cinema

 

my lecture in LA on youth & culture

When:

Sunday, July 22, 2012 from 2:00 p.m. to 4:00 p.m.
Where:

At Gaytri Chetna Center 2446 West Orange Ave, Anaheim, CA 92804
For further information please contact:

Arvindbhai Joshi          714-283-3752

Bhupendra Soneji       714-730-4894

.
* event is OPEN FOR ALL. NO PASSES REQUIRED. some books will be available there.

 

 

Directions:Fwy 5 North, Exit Brookhurst Ave, left on Brookhurst, right on Orange St, Center on left after Gilbert.

Fwy 5 South, Exit Magnolia Ave, right on Magnolia, left on Orange St,, Center on left before Gilbert.

 
4 ટિપ્પણીઓ

Posted by on જુલાઇ 21, 2012 in personal, youth

 

શ્રાવણ- રમઝાન…

આજે કેલિફોર્નિયાના ફ્રિમોન્ટ ખાતે રેડિયો જિંદગીના જાગૃતિ દ્વારા હોસ્ટ થતાં શોમાં મારાં કેટલાક ફેવરિટ સોન્ગ્સ સાથે પવિત્ર શ્રાવણ અને રમઝાન (રમાદાન) ની વધામણી આપી શ્રોતાઓને. કાલે સરસ કાર્યક્રમ છે અહીં, એ વિગત વંચાઈ ગઈ હશે પોસ્ટમાં.

યાદ આવ્યું કે બ્લોગબડીઝને પણ આ બેઉ મહિનાઓના આરંભે કશુંક વહેંચીએ.

તો લો સાંભળો, શ્રાવણને અર્ધ્ય અને રમઝાનને સલ્લામી આપતા બે ગીતો. ‘બનારસ’ના શ્રેયાએ ગયેલા અદભુત ગીતમાં સંગીતકાર હિમેશનું બેનમૂન અને ભારતની સંગીતસંસ્કૃતિથી છલોછલ વાદ્ય-આલાપ સંયોજન વગર વરસાદે તરબોળ કરે એવું છે. તો નવા દીવારની કવ્વાલી સાચા ઈમાનના કંટકછાયા પંથ પર ચાલવાનો જોસ્સો ભરી દે એવી છે. બંને રચના જોવા કરતા શાંત ચિત્તે સાંભળવા જેવી છે.

બંને હું તો વારંવાર સાંભળું છું, આજે તમારો વારો.

સદબુદ્ધિ અને સત્કર્મ મુબારક રહે એવી પ્રાર્થના.

 
15 ટિપ્પણીઓ

Posted by on જુલાઇ 20, 2012 in cinema, heritage, religion

 

relive the time of superstar where most of us were not born or even grown ! tribute to R.K. with this time travel….

SATYAMSHOT

a very big thanks to AsliJat..


View original post

 
9 ટિપ્પણીઓ

Posted by on જુલાઇ 19, 2012 in Uncategorized

 
 
%d bloggers like this: