RSS

Category Archives: youth

ડૂબી છે જઈ ને નાવ, અમારી ક્ષિતિજ પર…. દુનિયાનો છે ખ્યાલ, કે પાર ઉતરી ગઈ !

પ્રેમ તો બદલાતી મોસમ છે, વરસાદની જેમ ભીજવે અને તડકાની જેમ સૂકવે ! લવર્સ જેમાં છેલ્લે ભેગા ન થાય એ કથાઓ વધુ રોમેન્ટિક હોય છે. કારણ કે એમાં પ્રેમીઓની વાર્તા પૂરી થાય તો ય પ્રેમ ક્યાંક જીવતો રહેતો હોય છે !

A bit of madness is key
To give us new colors to see
Who knows
where it will lead us?
And that’s why
they need us

So bring on the rebels
The ripples from pebbles
The painters,
and poets, and plays

And here’s to
the fools who dream
Crazy as they may seem
Here’s to
the hearts that break
Here’s to
the mess we make !



પીપલ લવ વોટ અધર્સ આર પેશનેટ એબાઉટ.

લા લા લેન્ડ ફિલ્મનો આ સંવાદ છે. તમે કશુંક જેન્યુઈન પેશનથી કરતા હો, તો લોકોને એમાં ખબર ના પડે તો ય રસ પડે છે ! બનાવટી સેલ્ફ ઓબ્સેસ્ડ દેખાડાની વાત નથી. પણ ખુદને ખતમ કરીને ય જીવતો રાખવાનું મન થાય એવા કોઈ શોખના ઝનૂનની વાત છે. આટલી હદે ફના થઈ જવાની કોઈ ચાહત હોય, તો એ વ્યક્તિ કે એની અભિવ્યક્તિમાં એક જાદૂઈ અદ્રશ્ય તાકાત ભળે છે. જે પર્સન એન્ડ એક્સપ્રેશનને બીજાઓ સાથે કનેક્ટ કરે છે.  આઈડિયા કે કન્ટેન્ટ પારકો ચોરી શકાય છે. સ્માર્ટ સ્ટ્રેટેજીઝ સકસેસની રચી શકાય છે. પણ આ પેશનની પ્યોરિટી ફિંગરપ્રિન્ટની જેમ આગવી અને એક્સક્લુઝિવ હોય છે. બિયોન્ડ બાયોડેટા. એમાં વધુ ને વધુ લોકોની લાઈક ઉઘરાવવાના વળગણને બદલે પોતાની ભીતર ઘૂંટાતી  વાત કહેવાનો ઉમળકો વધુ હોવાનો ! 

ફિલ્મના આરંભમાં એક ફૂલગુલાબી સપનું છે. પ્રેમીઓ રીતસર એકબીજાની જોડે આકાશના તારાઓ સુધી ઉડે એવું. પણ પછી સપનું સમાપ્ત થયા બાદનો ઉજાગરો છે. દુનિયામાં જે કંઈ સર્જન થાય છે, પછી એ સ્માર્ટફોનમાં ઉમેરાયેલા નવા કેમેરા ફીચરનું હોય કે કોઈ જગ્યાએ ચાલી રહેલી જળસંચય – વુક્ષઉછેર ક્રાંતિનું – એની પાછળ બળ હોય છે, થોડાક પાગલપનનું. બિટ ઓફ ક્રેઝીનેસ, ફૂલિશનેસ. અહીં મહત્વની વાત છે : બિટ. એની માત્રા થોડીક હોય તો એ મહેચ્છા બને પણ શાકમાં નમક હોય એમ. નમકનું શાક બનાવવાનું ન હોય. એ દીવાનગીનો ઓવરડોઝ કેવળ ઘેલછા પેદા કરે, અને સર્જનને બદલે બરબાદી નોતરે.

અહીં આરંભે મુકેલા  સોંગમાં ય એક બેકસ્ટોરી નરેટ થઈ છે. નાયિકાની પેરિસ રહેતી આન્ટીની. જેણે એક વાર એકદમ ચિલ્ડ, ઠંડીગાર એવી સીન નદીના પાણીમાં ખુલ્લા પગે જવાનું પરાક્રમ ( કે પાગલપન) કર્યું હતું. ઠૂઠવાઈને થીજી ગયેલા પગ છતાં મજા આવેલી છત વિનાના આકાશને નીરખવાની. અને એટલે વધુ એક વાર પણ  આવું એ કરશે એમ એને થતું હતું ! ડિટ્ટો, આર્ટીસ્ટીક પેશન. ભલે પછી એક ઝબકારા સાથે પ્રકાશ ફેલાવી ને ખરી પડતા દીવાસળીના ટોપકા જેવી આપણી નીયતિ હોય !

થોડુંક વાંચતા વિચારતા દરેક સિમ્પલ માણસને, આપણને બધા ને એક સપનું હોય છે : પરીકથા જીવી લેવાનું. કોઈ પાંખાળા ઘોડા પરનો રાજકુમાર ગુલાબ લઈને આવે..કોઈ સોહામણી પ્રિન્સેસ ઝરુખે એની વાટ જુએ ગીતો ગણગણતી…અને નદીકિનારે એક મસ્ત મજાના વિશાળ ઘરમાં નાચતા જ રહીએ એકબીજાની સાથે…બીટલ્સે ગાયેલું ને કે ઓલ યુ નીડ ઈઝ લવ. એટલે ચોકલેટો ખાતા અને પતંગિયાઓની પાંખે પોઢતાં બસ અમર પ્રેમના આનંદમાં લિવ્ડ હેપીલી એવર આફ્ટર.

પણ આવા તો હવે પિક્ચર પોસ્ટકાર્ડ ય છપાતા નથી. જમાનો બદલાઈ ગયો છે અને રિયાલિટીનો ટચ પરપોટાં જેવી કલ્પનાઓને ફોડી નાખે છે. આજે પ્રિન્સેસ બનવા કરતા ઇન્સ્ટાગ્રામ પર કેટલી લાઈક્સ મળી એ છોકરીઓ જુએ છે. પાંખાળા ઘોડા ને બદલે છોકરાઓ ઇન્સ્ટોલમેન્ટ પર કાર લઈને જોબ પર જાય છે એમાં. દુનિયા ઝપાટાબંધ ફેક થતી જાય છે. બધાને પોપ્યુલર થઈ બીજાના દિલ પર રાજ કરવું છે, પણ પોતાનું દિલ જોવું નથી. બધાને સ્પીડમાં આગળ જવું છે, પણ પાછળ શું છૂટે છે, એના પર ધ્યાન નથી.

મ્યુઝિક વોઈસ મટીને નોઈઝ થતું જાય છે. સ્વીટ મેલોડીઝ આર આઉટડેટેડ. નવી ધુન રચવા કરતા જૂની ઉપાડીને માત્ર ધમધોકાર બીટમાં ગોઠવી દો. ફિલ્મો ત્રણ દિવસનો વીકએન્ડ ઇનિશ્યલ મેળવવાની પ્રમોશન પ્રપોઝલ બની ગઈ છે. એટલે કોઈ મોટો સ્ટાર આજે બીજા મોટા સ્ટાર સાથે કામ કરતો નથી. ક્રિકેટ શાકબકાલાની હરાજી બની ગયું છે. ક્યો મેચ કોની સાથે રમાયો ને કોણ કેવું રમ્યું એની મેમરી હવે સ્ટોર થતી નથી એટલું બધું રમાય છે. એટલે રેકોર્ડ્સ કોલા ટીન ખુલતા ઉભરાતા ફીણની પેઠે કેવળ ન્યુઝ હેડલાઈન્સ બનીને રહી ગયા છે. ટીવી રિયાલીટી શો નાટક છે, અને ન્યુઝ જાણે કોઈ ડ્રામેટિક સોપ ઓપેરા છે.

ફૂડ પ્રિપેર નથી થતું, ઓર્ડર થાય છે. લવ કરવાનો ટાઈમ નથી. ફીલિંગ્સ સેલ્ફી ફોટો બની ગઈ છે. પોતાની જાતને પ્રાયોરિટીમાં મુકવાની. ખુદની શરતો જ રાખ્યા કરવાની, બીજાઓની જેન્યુઇનિટી જોવાની નહી. સુગંઘ વગરના રંગીન ફૂલોના બૂકેની જેમ રિલેશનશિપ દુનિયાને દેખાડવાનો ઈગો બની ગયો છે. કરિઅર બધાને ગમે છે, એમાંથી મળતા પૈસા માટે. એમાંથી મળતો આનંદ યાદ નથી. લાઈફ ફાસ્ટ છે. મિત્રો કોન્સ્ટન્ટ કોલ અને વોટ્સએપ ચેટમાં સચવાય છે. એટલે જ્યાં જેની સાથે હોઈએ ત્યાં એની સાથે હોવાને બદલે ફોનમાં હોઈએ છીએ. આંખમાં આંખ કે હાથમાં હાથ નાખી ફરવાના જમાના જુનવાણી થયા. ફીલિંગ્સ સાઈડ પર રાખીને ફાઈનાન્સ પર ફોકસ કરવાનો ફેઝ છે. છોકરીઓ ઈન્ડીપેન્ડન્ટ થટી જાય છે, અને છોકરાઓ ઇનડિફરન્ટ થતા જાય છે.

એવામાં કોઈ ‘લા લા લેન્ડ’ જેવી ફિલ્મ રિમાઇન્ડર આપે છે, કે કેવો હતો ઓલ્ડ ચાર્મ. કેવું હોય છે – ડ્રીમ પાછળ ભાગવાનું અને આસમાન મુઠ્ઠીમાં રાખવાની હોંશ પછી થોડાક સિતારાઓ પામીને રાજી રહેવાનું જોશ. કેવો હોય છે નેચરલ કોમ્યુનિકેશનમાંથી વિકસતો જતો પ્રેમ અને કેવું હોય છે, એક ગુમાવી દીધેલી પળ પછી ખોવાઈ ગયેલા પ્રેમપ્રદેશમાં જઈ, ફરી એ પ્રેમપદાર્થ ચાખી લેવાની તડપ અને એનો ખાલીપો ! સતાવતો એક સનાતન અફસોસ કે કાશ, આ સમયે આમ થયું હોત તો…જિંદગી કેવી જુદી દિશામાં હોત !  એટલે ગીત કહે છે કે, આ જામ તૂટેલા દિલોને નામ. આ જામ આપણે જ ઉભા કરેલા સંબંધો અને સ્મૃતિઓના ગૂંચવાડાને નામ !

લા લા લેન્ડ આંખનો ઉત્સવ છે. રંગોની બહાર, જાદુઈ ચાદરની જેમ પથરાતી લાઈટ્સ, પેઈન્ટિંગ જેવી ફ્રેમ્સમાં મઢાયેલા વિઝ્યુઅલ્સ  એન્ડ કોસ્ચ્યુમ્સ. કેમેરાના ફરતા હોવા છતાં નડતા ન હોય એવા એન્ગલ્સ. એ કાનનો ઉત્સવ છે. જરાક ‘સિટી ઓફ સ્ટાર્સ’ જેવા એના ગીતો સાંભળજો. પિયાનો પર વાગતી પેલી રૂંવે રુંવે રુદન ફેલાવતી સિગ્નેચર ટયુન. ‘અનધર ડે ઓફ સન’ની યુવામસ્તી. ‘સમવન ઇન ધ ક્રાઉડ’માં વ્યક્ત થતી સુખોની કુંવારી ઈચ્છાઓ. લવલી નાઈટમાં ધીરે ધીરે પાકતી કેરીની જેમ રંગ બદલતો રોમાન્સ. એ દિમાગનો ઉત્સવ છે. અવનવા પેઈન્ટર્સ અને ફિલ્મ્સના દીવાલોના મ્યુરલ પેઈન્ટિંગ્સથી લઈને બેકગ્રાઉન્ડમાં પડેલા સટલ લેયર્સ ઉભા કરતા રેફરન્સીઝની ભરમાર છે. બે લવર્સ ફિલ્મ જોવા જાય એ ય ‘રેબેલ વિધાઉટ એ કોઝ’ નામની હોય. લોસ એન્જેલસની ગ્રિફિથ ઓબ્ઝરવેટરીમા સાયન્સના કોસ્મિક બેકડ્રોપમાં રોમાન્સ નેવરબિફોર કોન્સેપ્ટ છે. ટિપિકલ લાગતો પ્લોટ હોવા છતાં એમાં વળાંકો એવા છે કે નેક્સ્ટ ૧૦ મિનીટ પછી શું થશે એ કળી ન શકો. બસ સાથે ચાલતા રહો એના પત્રોને નીરખતા. અને એ દિલનો ઉત્સવ છે. એ હાર્ટવોર્મિંગ ફિલ્મ નથી, ખુદ બ્લીડિંગ, થ્રોબિંગ હાર્ટ છે !

ઓલરેડી લા લા લેન્ડ પર ડ્રીમ ને પ્રેમની વાત એક વાર તો અનાવૃત કરી ગુજરાત સમાચારમાં ( તા. ૨૧/૧૨/૨૦૧૬). પણ વધુ વાત કેરેક્ટરના કરિઅર માટેના પ્રેમની. ઇટ્સ ઓલ્સો લવ લેટર ટુ એલ.એ. ( લોસ એન્જલ્સ યાને કોમર્શિયલ ડ્રીમ ફેક્ટરી એવું હોલીવૂડ !) એન્ડ લવ સ્ટોરી બિટવીન પર્સન એન્ડ પેશન ! અમસ્તા જ વર્ષમાં સૌથી વધુ ગોલ્ડન ગ્લોબ, બાફટા ને ઓસ્કાર એવોર્ડ્સ એને મળ્યા નથી. બીજી ફિલ્મો બે ચાર વર્ષ જીવશે. લા લા લેન્ડ તો ટાઈટેનિકની જેમ ટાઈમલેસ ક્લાસિક છે. વારંવાર એની રાઈડ લો એમ ગુડથી ગ્રેટ થતું જાય એવું ! સો, સ્પોઈલર્સ એહેડ.

***

રીડરબિરાદર રાહુલ ઠાકરે ‘લા લા લેન્ડ’ જોઇને લખેલું કે આ ફિલ્મમાં લવ જ નથી, સર્ચ ફોર એકસલન્સ છે. બંને પાત્રો તલાશ કરે છે, પોતપોતાના પેશનને ચેઝ કરવાના રસ્તાઓની. ઇટ્સ સ્ટોરી એબાઉટ આર્ટ, ટેલન્ટ એન્ડ હોપ. રિચ ફીલ ત્યારે જ ન  થાય જ્યારે ફાઈવ સ્ટાર હોટલમાં પાર્ટી હોય. એ ત્યારે ય થાય જયારે તમારી પાસે કશીક અદ્ભુત કળાત્મકતા કે વિચાર કે વિજ્ઞાન હોય. એને અંદરથી બહાર કાઢી, લોકો સુધી પહોંચાડી, લોકોને એ જ અનુભવમાં તરબોળ કરવાનો તલસાટ જાગે…એ છે પેશન. એક સાચો આર્ટીસ્ટ બીજા આર્ટીસ્ટ માટે જેલસી નહી, પણ રિસ્પેકટ અનુભવે ! ફિલ્મમાં સેબાસ્ટીયન ( રાયન ગોસલિંગ) મિયા ( એમા સ્ટોન)ને કહે જ છે કે “તું જેટલી રસપ્રદ છે, એટલું જ તારું લખાણ પણ નીવડશે જ. તારી કળા જોઈ શકે એ તો ભાગ્યશાળી હશે !

ખંત અને સમર્પણ વિના સફળતા મળતી નથી. પણ લા લા લેન્ડ સકસેસ, હેપિનેસ, લવ એન્ડ પેશનનો ચતુષ્કોણ છે. મહાન સફળતા મહાન ભોગ માંગે છે. કરિઅર પાછળ જાવ તો રિલેશન હાંસિયામાં રહે છે. રિલેશનને પ્રાયોરિટી આપો તો કરિઅરમાં પગથિયાં ઉતરી જવા પડે છે. આ બધા માટે અઘરું છે. ફિલ્મમાં કમાણીનું એડજસ્ટ કરવા મથતો નાયક એ માટેના પ્રોફેશનલ ફોટોશૂટમાં હાજરી આપે છે, એટલે વ્હાલી નાયિકાના પોતે જ આગ્રહ કરી કરાવેલા સોલો એક્ટિંગ શોમાં પહોંચી શકતો નથી. કેટલી વાર આ તો થયું હોય છે, આપણા બધાની જીંદગીમાં. પ્રોફેશનલ કમિટમેન્ટ નિભાવવા જતાં કમિટેડ લવરને રાહ જોતાં છોડીને પછી સોરી કહેવું પડે ! બે ય હાથમાં લાડવા ન રહે. “ હું સેલિબ્રિટી હોવાને લીધે મારી પત્નીએ મને હસતા મોઢે બાકીની દુનિયા સાથે વહેંચવો પડે છે !” એવું શાહરૂખખાને હમણાં કહેલું. મોટા ભાગે અંગત જીવનના ભોગે, એની કુરબાનીની લાશ પર જ તાલીમાર જાહેર જીવન ઘડાય છે. ગાંધીજી હોય કે નરેન્દ્ર મોદી.

ખરા સર્જકની જિંદગી પેઈનફૂલ જ હોવાની. બહાર ફૂલ વરસતા હોય ત્યારે અંદર લોહી ઝમતું હોય ! કારણ કે, સફળતા બલિ માંગે છે. સેક્રીફાઈસ વિના સકસેસ ના મળે એ તો મોટીવેટર્સ ઉછળી ઉછળીને કહે છે. પણ કઈ ક્ક્ષાના સેક્રીફાઈસ ? ખુલીને કોઈ કહેતું નથી કે સફળતાની વેદી પર એમણે પર્સનલી ક્યા સંબંધો અને કેવી શક્યતાઓ છોડી છે. પેશન લવમાં ય હોય અને કરિઅરમાં ય. પણ દરેક વખતે બે યનું બેલેન્સ થઇ શકતું નથી. એમાં ય હો, બંને પાત્રો કરિઅર ઓરીએન્ટેડ હોય તો ગમે એવી આધુનિક ફિલસુફીઓ કરીને ભલે જાતને છેતરે, ક્યાંક તો યુગલત્વનો લય ખોરવાય જ છે.

આ થયું સર્જકનું આંતરિક દુ:ખ. વળી પરફોર્મિંગ આર્ટીસ્ટનું જાહેર દુ:ખ એ કે, લોકો એની સમયસર કદર ન કરે. વિન્સેન્ટ વાન ગોહ જેવો મેધાવી ચિત્રકાર હોય કે મરીઝ જેવો શતાબ્દીવર્ષમાં ય શાનદાર રીતે ધારદાર લાગતો શાયર. એ ફેઈલ નહોતા ગયા, એમને સમજવામાં કે એમની કળાને આદર આપવામાં સમાજ ફેઈલ થયેલો. ‘લા લા લેન્ડ’ આ આરંભના દ્રશ્યમાં જ માત્ર રોટલા રળવા સામાન્ય હોટલમાં મહેમાનોના મનોરંજન માટે પણ હીરો જીવ રેડીને લાજવાબ સંગીત વગાડે છે. પણ ત્યારે કોઈનું ધ્યાન જ એના પર જતું નથી. બધા પોતપોતાનામાં મશગુલ છે. આ ચિત્ર છે આપણી સોસાયટીનું. બધા પોતપોતાનું ખાવામાં પડ્યા છે. કોઈને બીજાની ટેલન્ટ માટે ભાવ આપવો નથી. ખાસ કરીને, એ ગુમનામ હોય ત્યારે. માત્ર અચાનક એ સાંભળી ત્યાં આવેલી હીરોઈન જ મંત્રમુગ્ધ થઇ જાય છે. એને કદાચ આ દર્દ એટલે સમજાય છે કે, એ ખુદ બીજાના અપમાનો સહન કરી, કોફી શોપમાં વેઈટ્રેસનું કામ કરતા અભિનયના ઓડિશન્સ આપવા જાય છે. રિજેક્ટ થઈ કાયમ પાછી ફરે છે. હીરોઈન હીરોના પ્રેમમાં તો પછી પડે છે, પહેલા એની કળાના પ્રેમમાં પડે છે.

અને એ હીરો પણ એને સતત પ્રોત્સાહિત કરતો જ રહે છે, ઇન ફેક્ટ, ઝગડા પછી પણ ખાસ એને એક લાસ્ટ ચાન્સ ઝડપવા માટે આગ્રહ કરીને મનાવવા જાય છે. તો હીરોઈન હીરો પોતાની કળા સાથે કલદાર કમાવા સમાધાન કરે એનાથી અકળાય છે. આ એવા પ્રેમીઓ નથી, જે પ્રિયજનને પ્રેમના નામે બંધનમાં રાખે. એમનો પ્રેમ એકબીજાની ઉડાનનો પવન બને છે ! મિયા સેબાસ્ટીયનને પૂછે છે – હું મારી રીતે જે શો કરું એ લોકોને ન ગમે તો ? સતત બીજાઓને ગમાડવાના વેપારી દબાણથી અકળાયેલો સેબ જવાબમાં મીડિયોકર પબ્લિકને ગાળ આપે છે ! પણ સતત રિજેક્શન કોને ગમે ? જાતે કરેલો પ્રયાસ સુપરફ્લોપ થતા ભગ્નહ્રદય મિયા બધું સમેટીને સપનું છોડી વતન આવી જાય છે. ત્યારે દલીલોમાં એ સેબાસ્ટીયનને કહે છે : કોને ખબર ખરેખર મારામાં ઉંચી કક્ષાની પ્રતિભા ના પણ હોય. કાયમ ધક્કા ખાઈને અને જાકારો મેળવીને હવે થાકી ને કંટાળી છું. નથી જવું ફરી વાર મારું દિલ લઈને એને કચડવાની તક આપવા દુનિયા સામે હવે !

પ્રેમ હોય કે કારકિર્દી, ઉપરાછાપરી રિજેકશન ભલભલાને સેલ્ફ ડાઉટમાં મૂકી છે, નાસીપાસ થવાને લીધે નબળા બનાવી દે છે. હેડ અને હાર્ટ વચ્ચેનું કો-ઓર્ડીનેશન તૂટી જાય છે. આની સાથે જ સરસ રીતે ફિલ્મમાં એ વાત પણ મુકાઈ છે કે ભૂતકાળ, નોસ્ટાલ્જ્યા ગમે તેટલો સુંદર હોય. કાયમ માટે એની ભક્તિ કરી શકાતી નથી. જેમ ઓલ્ડ વર્લ્ડ મ્યુઝિકલ રોમાન્સની ફેન્ટેસીનું ડ્રીમ બહુ ગમે પણ આજે આવી ફિલ્મો ચાલે નહી. હવે આકરી ગંદી રિયાલિટી બતાવવાનું ફેશનમાં આવી ગયું ! ફિલ્મમાં જાઝ મ્યુઝિકનું મંદિર બનાવવાની હદે પૂજારી એવા હીરોને એનો મિત્ર પણ કહે છે કે જૂની ટ્રેડીશનમાં જ પડ્યો રહીશ તો ભવિષ્યમાં જવા અને જીવવા માંગતી નવી પેઢી સુધીં કેમ પહોંચવાની ક્રાંતિ કેવી રીતે કરીશ ? વીતેલા સમયની મધુર યાદો ગમે તેટલી ગમે, એમાં ઘર બનાવીને કાયમ રહી શકાતું નથી.

એટલે ફિલ્મના સેકન્ડ હાફમાં ગીતો ઓછા થાય છે. શોટ ટેકિંગમાં રેઈનબો મૂડ ડાર્ક થતો જાય છે. એન્ડ ધેર કમ્સ ક્લાઈમેક્સ. ઓલ્ટરનેટીવ રિયાલીટીવાળો અંત જ ફિલ્મને ફોરએવર ક્લાસિક બનાવે છે. અચાનક ફાસ્ટ ફોરવર્ડ થતી ફિલ્મ બતાવે છે કે સપનું અને સ્નેહ સાથે સાથે નહી ટકે, એમ માની અળગા પડેલા લવર્સમાં નાયિકા સફળ અભિનેત્રી બની છે, નાયકના આગ્રહથી ઝડપેલા કરિઅર ક્વેસ્ટના લાસ્ટ ચાન્સને લીધે. એની પાસે હવે પ્રસિદ્ધિ, સમૃદ્ધિ ઉપરાંત ફેમિલી છે. હાઈસોસાયટી હસબંડ અને એક ઢીંગલી જેવી દીકરી. અનાયાસ જ એ પતિ સાથે પુરાણા પ્રેમીએ શરુ કરેલી જાઝ ક્લબમાં જઈ ચડે છે. દિગ્દર્શક આપણને બતાવે છે કે નાયિકાની લાઈફ સેટ છે, જયારે એકલા રહેતા નાયકે એને જેની ઘેલછા હતી એ જુના સંગીતની ક્લબનું સપનું પૂરું કર્યું છે. પ્રેમિકાએ સૂચવેલું જ નામ પણ રાખ્યું છે. પણ એની પર્સનલ લાઈફ ખાલી છે. એકલા જ રહેવાનું, હાથે જ જમવાનું. એની બધી જાહોજલાલી એના પ્રોફેશનમાં છે.

એ બંને કે કદાચ આપણે ખોવાઈ જઈએ છીએ કે, જો એ બે સાથે હોત તો કેવું ફિલ્મી હેપી એન્ડિંગ થયું હોત ! પણ આજની જિંદગી એ બાળકોની પરીકથા નથી. સંવેદનશીલ ડાયરેક્ટર તમાચો મારી સચ્ચાઈમાં જગાડવાને બદલે હળવેકથી કડવી દવા ચાસણીમાં ઝબકોળીને આપે છે. બધું ક્યારે કોને મળ્યું છે ? દરેકનું આ જીવનમાં કશુને કશું તો છૂટ્યું જ છે. કાયમ માટે અધૂરું જ રહી ગયું છે ! ચાહ્યું એ બધું તો ના મળ્યું. બ્યુટીફૂલ મેસ વી મેઈડ. અને એ બેઉનો ઝળઝળિયાંભરી આંખે એકબીજાને સ્મિત આપતો, જૂના જખ્મો ખોતરવાને બદલે મૌન સંવાદ કરતો એ લાસ્ટ ગ્લાન્સ ! એમ્બિશનને લીધે હવે સાથે માણેલું અને કલ્પેલું લા લા લેન્ડ હવે માત્ર યાદો અને સપનાઓમાં જ છે !

ટ્રેનની સફરમાં જેમ સ્ટેશન આવે, એમ લાઈફની જર્નીમાં ઇન્સાન આવતા હોય છે. સ્ટેશનની જેમ જ એ થોડા સમય બાદ પસાર થઇ જતા હોય છે, આપણામાં એમની યાદો અને એમની હાજરી થાકી આવેલો બદલાવ મુકીને !  ડેમિયન શેઝ્લે ૧૯૨૭ની સાયલન્ટ ફિલ્મ ‘સેવન્થ હેવન’ની ચર્ચા કરી છે. જેમાં યુધ્ધમાં મરેલો સૈનિક એની ચાહતમાં ઝૂરતી પત્નીને છેલ્લે અચાનક દેખાય છે. મતલબ, કોઈ સાવ તો છૂટતું જ નથી. ઇન ડ્રીમ્સ, ઇન મેમરીઝ સેપરેટેડ લવર્સ આર ટુગેધર. અને માનો કે, સહિયારા સંગાથની ક્ષણ આવી જ નહી, તો ય લવ ઈમ્પોર્ટન્ટ નથી ? જેમ બજારમાં સકસેસ મળી જ નહી, તો શું પેશનનું મહત્વ ઓછું થઇ જાય ?

ફિલ્મ જેમ ઈમોશનમાં ખેંચીને આપણને થોડી કલાકો માટે જાત ભૂલાવી દે છે ,એમ લવલાઇફમાં ય ફીલિંગ અને ઈમોશન બાકી બધી જ વાસ્તવિકતા ઉપર છવાઇને એને ઢાંકી ન દે ? પછી એ લોસ્ટ લવના અધૂરપની વેદના અને પાસ્ટ મેમરીઝના આનંદની સંવેદના સાથે મળીને રચે છે, આપણું પોતાનું લા લા લેન્ડ. જ્યાં મૂનલાઈટ ઉપર આપણે લવરની સાથે ઉડી જઈએ છીએ. હકીકતને પેલે પાર… મનના મૃગજળમાં ! ( શીર્ષક : મરીઝ )

 ફાસ્ટ ફોરવર્ડ

“Take Your Broken Heart, Make It Into Art” (Meryl Streep)

ગુજરાત સમાચાર, ૫ માર્ચ, ૨૦૧૭.

* લા લા લેન્ડ ફિલ્મ પરનો આ પહેલાનો લેખ વાંચવા અહીં ક્લિક કરો : લા લા લેન્ડ ૧

 
7 ટિપ્પણીઓ

Posted by on માર્ચ 9, 2017 in cinema, feelings, personal, romance, youth

 

કરે છે આગેકૂચ પૂરબહારમાં ફૂલો, નશીલી સાંજને કેવો વિજય જ્વલંત મળે !

shakuntala-dushyanta

જો મરવાનું જ હોય
તો અમને વનવગડામાં મરવું છે
ધૂળવાળી ધરતીને અડીઅડીને મરવું છે અમારે
ઇન્ટ્રાવિનસ નીડલને બદલે
વાંસના રોપા શરીરે ભોંકાતા હોય
આસપાસ સગાંસંબંધી નહીં
ચાર-છ ખિસકોલી હોય તો ગમશે
બામણોના મુખે થતા, પંદરમાં અધ્યાયના પઠનને નહીં
ઝાડઝાંખરમાંથી સરી જતા, પવનને સાંભળતાં સાંભળતાં
મરવું છે અમારે
બપોરના પરસેવાયુક્ત આલસ્યમાં
કે રાતની ભેંકારતામાં
મરવાની મજા ન આવે
બ્રાહ્મમુહૂર્ત હોય
અને આંખે ઓસનાં આંસુ બંધાતા હોય
તો છેટેના ગામનો કૂકડો ગ્રીવામાંથી કેકા કાઢે ને
એવી સરળતાથી પ્રાણ કાઢીને આપી દઈએ
પણ આવું બધું કહીશું તો માનશે કોણ ?
વ્યવહારકુશળ સજ્જનો છૂપું હસશે
પંડિતો ઠપકારશે કે વત્સ,
મરવા જેવી ચીજમાં, સ્થળ અને સમયની આસક્તિ રાખો છો ?
તો હવે ગઝલ સ્વરૃપે કહી જોઈએ
પ્રાસના વિશ્વાસ સાથે
છંદ પ્રબંધ સાથે
કદાચ અમારી વાત કોઈ સિરિયસલી સાંભળે….

પરોઢે પહેલા કલરવમાં, મને ચુપચાપ મરવા દો
ઉષાના મંગલોત્સવમાં, મને ચુપચાપ મરવા દો
શિયાળામાં પડયા રહી, ઓસભીની લાલ માટી પર
અહીં તરણાના નીરવમાં, ચુપચાપ મરવા દો
જુઓ ત્યાં પગલીઓ મૂકી, પવન પર ચકલીઓ ચાલી
હવાથી ખરતા પગરવમાં, મને ચુપચાપ મરવા દો
પવનની પ્યાલી અડક્યાથી, તૃણોના ઓષ્ઠ પલળ્યા છે
આ ઝાકળભીના આસવમાં, મને ચુપચાપ મરવા દો
આ રાની ઘાસની વચ્ચે, આ રાની ઘાસની માફક
અસલ વગડાઉ વૈભવમાં, મને ચુપચાપ મરવા દો

ઉદયન ઠક્કરની આ કવિતા વસંતપંચમીએ કરવા જેવી પ્રાર્થના સમાન છે. કવિ અહીં પ્રકૃતિના ગોદમાં મોત માંગે છે. વિદાયનો પણ વૈભવ બનાવે, એ લાગણીનું નામ છે વસંત !

એક્ચ્યુઅલી, ભારતીય સંસ્કૃતિના નામે મેસેજીઝની ઠોકાઠોક કરનારા એટલું ય જાણતા નથી કે, વસંતના વધામણા ફાગણ સાથે થાય. આપણી મોસમમાં પણ ચાલીસ દિવસ પહેલા ઋતુનું ગર્ભાધાન થાય (પ્રસવ સવા મહિને થાય એ બાદ !) એની વૈજ્ઞાાનિક વાસ્તવિકતાને ધ્યાનમાં લઈ વસંતપંચમી વહેલી ઉજવાઈ જાય ! ટેકનિકલી, ફાગણી પૂનમ પછી ધૂળેટી સંગાથે વસંત શરૃ થાય. અત્યારે તો શિશિર ચાલે છે.

જો ભારતીય પંચાંગ ખબર હોય તો મોબાઇલ પર ‘નેચરલ સીનસીનેરી’ના ફોટો જોઈને હરખાતી પ્રજા મોબાઇલ સ્વીચ ઓફ કરી નેચરની સાથે થોડી મિનિટો મૌન બેસી નથી શકતી. બસ, નીરખવાની પ્રકૃતિને, આપણી આસપાસની સચરાચરની સૃષ્ટિને. પવનની લહેરખી પાંદડાઓને ડોલાવે તે જોવા અને સાંભળવાનું, લીલા ઘાસ સાથે પગના ખુલ્લાં તળિયા ઘસવાના, ફૂલોની કોમળ પાંદડીઓથી આંગળીને ટેરવે ઝાકળના ટીપાં ફોડવાના. આકાશના બ્લ્યુ બેકગ્રાઉન્ડમાં વ્હાઈટ કલાઉડસની લસરકે અદ્રશ્ય ચિત્રકારે દોરેલા રેન્ડમ પેઇન્ટિંગ્સ માણવાના. નદી તળાવના પાણીમાં ઉઠતા વમળો પર હળવેકથી ચાલી જતું કોઈ ઢાલીયું જીવડું જોતાં જોતાં વહેતી-ટપકતી જળધારાઓનો કલકલ ધ્વનિ સંભળવાનો ! ટાગોરના શબ્દોમાં કુદરત પાસેથી પ્રેમ કરવાની કળાની દીક્ષા લેવાની.

વસંતપંચમી આજે લગ્નનું મુહૂર્ત થઈ ગયું, પણ ભારતીય જનજીવનમાં એ પ્રેમ કરવાની મોસમ હતી એટલે શિયાળો સાવ ગયો ન હોય અને ગુલાબી ગુલાબી ઠંડી હોય, ઉનાળો સાવ આવ્યો ન હોય પણ જરાતરા ગરમાટાવાળી હૂંફ હોય અને આ સમય છે, પ્રેમીઓનો (પતિ-પત્ની હોવું ફરજીયાત વસંતવિહારના સંસ્કૃત સાહિત્યના ઉલ્લેખો મુજબ નથી. પ્રિયજનો જ છે, એકબીજાને ગમતા હોય અને પરસ્પર સંબંધ હોય એવા યુવક-યુવતીઓ)નો આનંદમય પ્રણયક્રીડા કરવાનો ! ફીલિંગ હોર્ની અનુભવવાનો.

સંસ્કૃત ગ્રંથ ‘રસમંજરી’નો શ્લોક છે આખો જોડાક્ષરોથી બનેલો હોઈને ટાઇપ કરેલો વાંચવામાં ય આંખોના લોચા વળી જશે. પણ ‘પ્રેમે દિદ્દક્ષા રમ્યેનું….’થી શરૃ થઈ ચોથા ચરણમાં ‘ક્રીડાસંયોગ : સપ્તધા સમાત્’થી પૂરો થાય છે. એમાં ડેફિનેશન છે : રમણીય અને સુંદર, મનગમતી વ્યક્તિને જોયા કરવાની ઇચ્છાથી પ્રેમ શરૃ થાય છે. તેની (અને તેનો સાથ રહેવાની) ચિંતા થાય એ અભિલાષા થયા કરે. બુદ્ધિ બધા તર્ક-વિચાર છોડીને એના રાગ (મોહ)માં આસક્ત (એટેચ્ડ) થઈ જાય. એ ખેંચાણ એટલું તીવ્ર થાય કે પછી થોડોક વિયોગ-જુદાઈ પણ અસહ્ય થાય અને જીરવાય નહિ. એ પ્રણયનો સ્નેહતાંતણો અને એમાંથી કામદેવ અને પત્ની રતિના મૈથુન/ લવમેકિંગ પરથી આવેલો સેકચ્યુઅલ મેટિંગનો શબ્દ ‘રતિક્રીડા’ની ઇચ્છા જાગૃત થાય ! એકમેકમાં ગૂંથાઈ-પરોવાઈને પીગળી જઈ એકકાર થવાની એ સમાગમ થાય… – આ આખી ઘટના જાણે શેરડીના સાંઠામાંથી રસ, તેમાંથી ગોળ, ખાંડ, મોલાસીસ એમ રૃપાંતર થાય એમ પ્રેમના વિવિધ તબક્કા આકર્ષણથી મિલન સુધી પહોંચે એને શૃંગારરસ કહેવાયો છે ! આ ય શાસ્ત્રોક્ત છે, જો વેલેન્ટાઇન્સ ડે પડતો મૂકી ભારતીય પ્રેમોત્સવ વસંતપંચમીએ મનાવવો હોય તો !

શાસ્ત્રો પરથી યાદ આવ્યું. રાજામાંથી ઋષિ બનેલ ભર્તૃહરિએ સુખ્યાત ‘માલતી શિરસિ જુમ્ભણં…સ્વર્ગ એશ : પરિશિષ્ટ આગમ : ‘ વાળો શ્લોક ‘શૃંગાર-શતક’માં લખ્યો છે. માથા પર માલતીના પુષ્પોની માળા (મતલબ સજાવટ-સુગંધ), મુખમાં કેફી ઘેનની ફુરસદના બગાસા, દેહ પર કેસર ઘોળેલા ચંદનનો લેપ, અને છાતી પર પડેલી માદક મસ્તીના મૂડમાં રહેલી પ્રેયસી-સ્ત્રી-આને જ સ્વર્ગ કહેવાય. બાકીના શાસ્ત્રો તો પરિશિષ્ટ યાને વધારાના, બિનજરૃરી છે ! ક્યા બાત !

ભર્તૃહરિએ વૈરાગ્ય શતક પણ લખેલું એવું જનમઘરડાઓ યાદ દેવડાવશે. એમને જત જણાવવાનું કે પહેલા ભોગ માણ્યા બાદ, એમને વૈરાગના વિચાર આવેલા. આપણી નવી પેઢીને તો ધરાર સામાજીક ઠેકેદારો શૃંગારના કોઈ અનુભવ વિના જ વૈરાગી બનાવવા ઉપર તૂટી પડયા છે. પ્રેમ ન કરતો સમાજ પછી વ્હેમમાં આવીને હિંસા જ કરવા લાગે !

એવું નથી કે કેવળ સંસ્કૃતવાળો હાઇ-ફાઇ, ઉમરાવ ભદ્રવર્ગ જ આવું વિચારતો. આપણા લોકસાહિત્યના દોહરા જોઈ લો. ‘સૂરજ ઢલતે દેખ કે, ચકવી બૈઠી રોઈ…ચલો, ભયા ઉણ દેશ મેં (જહાં) રૈન કભી ન હોઈ !’ અજવાળામાં દિવસે મિલન શક્ય, પણ રાત પડયે પાછા વિખૂટાં પડવું પડે એવા ( કોલેજીયન) પ્રેમીઓની વાસંતી વ્યથા અહીં છે. તો સામે પક્ષે કાઉન્ટર દોહરો છે. સજ્જન સકાળે જાયેંગે, નૈન ભરેંગે રોય…બિધ ! તું ઐસી રૈન કર, ભોર કભી ન હોય ! સાંજ પડયે વિરહિણી પ્રિયા આનંદમાં આવે છે કે આખો દિવસ ઘરની બહાર રહેતો પિયુ મને હવે મળશે, પણ સવાર પડયે વિલાસ છોડી પાછો ચાલ્યો જશે, તો આવી સવાર કદી પડે જ નહિ એવી જ પ્રાર્થના વિધાતાને કરવાની !


એટલે જ રમેશ પારેખે વાસંતી રતિવૃત્તિને વધાવતી કવિતા લખી હશે : બાંધી ન બંધાઈ કંચૂકીમાં એની પોટલી, વક્ષ ચડિયાતાં થયા ગુલમહોર મ્હોર્યા એટલે…! વાયુ અણિયાળો થયો, તેની ય ના પરવા કરી, મન ઉઝરડાતાં થયા ગુલમહેર મ્હોર્યા એટલે !…શબ્દકોશો અને શરીરકોષોની પેલે પારના-પર્વ ઉજવાતાં થયા, ગુલમહોર મ્હોર્યા એટલે!….કઈ તરફ રહેવું અમારે, કઈ તરફ વ્હેવું ‘રમેશ,’ ભાન ડહોળાતાં થયા, ગુલમ્હોર મ્હોર્યા એટલે ! વાહ, શબ્દ અને શરીર બે ય કોશની બહાર ઉજવાતું પર્વ એટલે પરસ્પરના જીન્સી આવેગનો પ્રેમ !


પુંકેસર અને સ્ત્રીકેસરની પરાગરજથી ખીલેલા ફૂલો પર એની પ્રજનન માટે ઉન્મત્ત સુગંધથી આકર્ષાયેલી મધમાખીઓનું ઝૂંડ આવી ચડે એટલે ભારતમાં વસંતની મોસમને ‘મધુમાસ’ કહેવાયો. શિવે ક્રોધમાં ભસ્મ કર્યા પછી વરદાન આપીને ‘અનંગ’ (મિસ્ટર ઇન્ડિયા જેવા ઇન્વિઝિબલ) રૃપે સજીવન કરેલા કામદેવનો હેપી બર્થ ડે, એટલે વસંત પંચમી ! માટે પોતાને ધર્મની વિરુદ્ધ ન હોય એવો કામ (એટલે અહીં ધર્મ માને સોશ્યલ કોડ ઓફ કન્ડકટ માટે બળાત્કાર-છેતરપિંડી-બળજબરી જેમાં ન હોય એવી કામવૃત્તિ, યાને રસિકતા) કહેનાર કૃષ્ણ જ પોતે વસંત છે, એવું ગીતામાં કહે છે. આ સરસ્વતીપૂજનનું પણ પર્વ છે. અને બેંગાલુરૃની ઘટના જેવા વાસનાલોલુપ લાળટપકાઉ ફિમેલ મોલેસ્ટેશન કરનારાઓ માટે લગ્ન વિનાના મુક્ત પ્રણયના હિમાયતી કાલિદાસે પણ ‘અભિજ્ઞાાન શાકુંતલમ’માં વોર્નિંગ સાઇન્સ આપી છે.


પ્રકૃતિપ્રેમી શકુંતલાને ભોળી હરણી અને એના પર મોહિત થઇ (પછી એને ભૂલી જતા) રાજા દુષ્યંતને ભમરાની સાથે કાલિદાસે સિમ્બોલિકલી જોડયા છે. શકુંતલા એટલી સેન્સિટિવ છે કે ફુલો ચૂંટીને તોડતી નથી, પણ નીચે ખરેલા શિરીષના પુષ્પો પોતાની માળા અને વેણી માટે લે છે, કાનમાં ઈયરિંગ્સની જગ્યાએ પહેરે છે. અને વિચારે છે કે ભોગી પુરૃષો વિલાસ પછી જે રીતે સ્ત્રીને તરછોડી દે, એવી જ (અવ)દશા આ ખરેલા ચીમળાતા પુષ્પોની છે ! અને એક દ્રશ્યમાં તડપીને શકુંતલાને યાદ કરતો પ્રેમી દુષ્યંત એનું ચિત્ર બનાવે છે, ત્યારે મૃગના શિંગડાની અણીએ પોતાની આંખ સાફ કરતી મૃગી (હરણી) બતાવે છે. મતલબ, સહવાસમાં એવો વિશ્વાસ હોવો જોઇએ કે હરણ શિંગડાને સ્થિર રાખશે એ ભરોસે હરણી આંખ ખંજવાળે છે ! આ છે ભરોસો પેદા કરતો (પ્રેમ)ભાવ ! બ્રહ્માનંદ સ્વામીના શબ્દોમાં : ‘વસંતઋતુ આવી મારા વ્હાલા, રંગભર ફાગ રમાડો… કાનકુંવર કરૃણાના સાગર, પૂરણ રસ દેખાડો !’


અને માટે જ શીર્ષક પંક્તિમાં કવિ હિતેન આનંદપરા યૌવનના આનંદી મિજાજને સાંજ પડયે ખીલેલા દેખાતા બગીચામાં જોતા હોય એવી પંક્તિઓ રચે છે, હર્ષદ ચંદારાણા આ પ્રણયપર્વને ક્લિક કરી લેતા લખે છે : હોય મારી બાજુમાં તું, એ પ્રસંગો ઝડપવા… ફૂલના કેમેરા લઇ નીચા વળે છે ગુલમહોર ! જેબ્બાત !

***

પૃથ્વીના ઉત્તર ગોળાર્ધમાં વસંત આવે ત્યારે સ્ટ્રેપ્ટોમાઇસીસ નામના બેક્ટેરિયા ‘જીઓસ્મિન’ નામના રસાયણનો સ્ત્રાવ કરે છે. જેને લીધે પશ્ચિમમાં આપણે ત્યાં વરસાદમાં જે ભીની માટીની સુગંધ આવે એવી મહેક આવવાની શરૃ થઇ જાય છે. પછી તો ત્યાંની પાનખર બાદ નવા તાજાં લીલા પાન આવે કે પંખી-પશુઓના બચ્ચાંઓ દેખાવ એટલે સ્પ્રિંગટાઇમની તિતલીમય છડી પોકારાઇ જાય. શિયાળાના દિવસો ટૂંકા હોય, પણ વસંતથી દિવસો લંબાય, એ છોડની ‘સર્કાડેયન રિધમ’ને ખબર પડી જાય, કારણ કે લીલા પાંદડામાં ફોટોરિસેપ્ટર્સ હોય, જે પ્રકાશ બાબતે સેન્સિટીવ હોય.

એક થિયરી એવી પણ છે કે, ડૉપામાઇન નામનો દિમાગનો મેજીકલ કેમિકલ જે આનંદ, ઉત્સાહ, આત્મવિશ્વાસ અને યાદશક્તિ માટે કારણભૂત ગણાતો હોય છે, એ વસંતના આગમન સાથે યુવાનોમાં વધુ પ્રમાણમાં ઝરે છે. કારણ કે, એનો સંબંધ સૂર્યપ્રકાશ સાથે છે ! (ભારત જેવા દેશોમાં તો કૂણા તડકાવાળો શિયાળો પણ એ રીતે જરા રોમેન્ટિક જણાય !) એટલે જ વસંતપંચમી અને વેલેન્ટાઇન ડે જેવા યૂથ ફેસ્ટિવલ્સ એક જ ગાળામાં આવતા હશે ? પોઝિટિવ યૂથફૂલ એનર્જીનું પ્રમાણ આ ફેબ્રુઆરીમાં વધારે હોય એટલે ?

ડેફિનિટલી, સર્કાડયન રિધમ એટલે ૨૪ કલાકના દિવસમાં ક્યારે સ્ફૂર્તિ-મૂડ વધુ હોય અને ક્યારે સુસ્તી-આળસ વધે, ઝોલાં આવે એ બોડી ક્લોકની સાયકલ પર તો વસંતની અસર થાય જ. વિનિયલ ગ્લેન્ડ ગ્રંથિમાંથી ઝરતો મેલાટોનીન હોર્મોન ડાર્કનેસ (અંધારુ) વધે, એમ ઘેન વધારી આપણને ઊંઘાડી દે ! એના લેવલમાં ગરબડ થાય તો ધ્યાન (ફોક્સ) અને યાદશક્તિ પર અસર થવા લાગે. જો આપણે પરાણે લાઇટો ચાલુ રાખી ઉજાગરા વેઠી મોબાઇલ મચડયા ન કરીએ, તો વસંતમાં એ એકદમ સંતુલિત રહે ! એટલે આ ‘રિજુવિનેશન’ની મોસમ ગણાઇ હશે ? આમ પણ ચોમેર રંગબેરંગી ફૂલો હોય તો મૂડ મસ્ત ક્રિએટિવ જ રહે ને !

પણ ‘નવપલ્લવિત’ (રિજુવિનેટનું ભાષાંતર, બડી) થવાને બદલે જો દિલોદિમાગ પર ધૂળ બાઝી જાય તો ? કુદરત પાસેથી માણસ શીખતો નથી કે રૃટિન બ્રેક કરતાં રહેવું જોઇએ, મોસમ બદલાતી રહેવી જોઇએ ! નહિ તો ધીરે ધીરે લાઇફ મોનોટોનસ અને મિકેનિકલ થઇ જાય. પછી વસંતપંચમીએ કંકોત્રી છપાવનારા એકબીજાને નોટિસો મોકલતા થઇ જાય ! માણસ થોડો બોર-જામફળ છે કે તોલમાં જ એને જોખવાનો હોય ? એ તો મોગરો-આંબો છે, જે ઊભા ઊભા પોતાની સુવાસ આસપાસ ફેલાવી દે !

માટે વસંત એટલે બી લેઝી, બી ક્રેઝી, બી ઈઝી) ! થોડો આરામ, થોડી મસ્તી, થોડી સરળતા. થાક ખંખેરીને ભીતરથી ખીલવા અને ખુલવાનું રિમાઇન્ડર. ભૂલકાંઓ જેવું કૂતુહલ અને પતંગિયા જેવી ચપળતા. બહાર ચોંટાડીને ફરીએ છીએ એ પ્લાસ્ટિકનું સ્મિત ક્યારેક ઘરના જ પાર્ટનર સામે અનાયાસ ફરકાવીને આંખ મિચકારી લેવાની ઋતુ ! વિરાટ કોહલીનું પૌરૃષ અને સની લિયોનીની માદકતાને ઉજવી લેવાની સીઝન.

અને એ યાદ રાખવાનું કે માણસોને લિબરલ કહી મજાક કરી ઉતારી પાડો, પણ પ્રકૃતિનો મેસેજ તો ઈશ્વર સેન્ડ કરે છે, એ ચિત્તને ક્લિક કરી વાંચો ! કોમળ, સુંદર ફૂલોને યૌવન અને રંગ આપતી વખતે ધરતી એમાં કાંટા મુકતી નથી. નહિ તો એની નાજુક પાંદડીઓ ચીરાઇ જાય. પણ એ ફુલોના રક્ષણ માટે કુદરત સિક્યોરિટી ગાર્ડ જેવા અણીયાળા કાંટા રાખે છે. જેથી કોઇ અળવીતરાં અધૂરિયા કે લુચ્ચા લુખ્ખા એ યુવાપુષ્પોને નડે કે કનડે નહિ. એમને તોડે-મરોડે નહિ, એમને મસળે કે રગદોળે નહિ !

આ ફુલો એટલે યૌવનમત્ત યુવતીઓ, આ ફૂલો એટલે ટ્રાન્સપેરન્ટ ટીનએજર્સ, આ ફૂલો એટલે સમાજના સાચા સર્જકો, આર્ટીસ્ટસ. આ બધા કીમતી છે. એને પવને ઝૂલાવવાના છે, પાણી-પ્રકાશ આપી પોષવાના છે. કચડવાના નથી, તરછોડવાના નથી, મારવા-કૂટવાના કે મોલેસ્ટ કરવાના નથી. કારણ કે, એ સંસારની વસંત છે. નમણી રમણીઓ જીવનમાં ઉલ્લાસ પૂરે છે. બાગ ખેદાનમેદાન કરો, તો એનું સૌંદર્ય માણી ન શકો. સૌંદર્યનો ઉત્સવ હોય, એને બળજબરી કરી ઉકરડો ન બનાવાય. તરૃણો-ટીન્સ આઝાદીથી પોતાની જવાની માણવા ભોગવવા ઈચ્છે છે, કારણ કે રિઝર્વ બેંકની તમામ નોટો ભેગી કરીને પણ તરોતાજા જવાનીનો એ તરવરિયો થનગનાટ ખરીદી શકાતો નથી ! કલાકારો જીંદગીને એમની કળા – ચિત્ર, સંગીત, અભિનય, સિનેમા, શિલ્પ, લેખન, નૃત્ય વગેરેથી કંટાળાજનક બનતી અટકાવે છે. મનોરંજન અને મનોમંથનના વિસામા આપે છે.

સો-દોઢસો મવાલીઓ ઓછા થશે તો બીજા એવા જ હજારો ઊભરાયા કરે છે, પણ એક સર્જકની સર્જકતા એન્ટીલિબર્ટી કોમવાદી – ધાર્મિક – જ્ઞાાતિવાદી – પરંપરાવાદી માનસ તોડી નાખે, એનું રિપ્લેસમેન્ટ ફોરવર્ડેડ સોશ્યલ નેટવર્ક કોમેન્ટસથી થઇ શકતું નથી. ‘હેતુ’થી પોલિટિકલ પ્યાદાંઓ બનનારા એટલા વધી ગયા છે કે સંતત્વના નામે વસંતત્વનો ‘સેતુ’ બનનારાઓને પરેશાન કરતા જ રહે છે ! સાચેસાચી સમસ્યા ઉકેલવાના બદલેએ કલાકારોની પાછળ પડી એમના પંથ પર કાંટા વિખેરવામાં વિકૃત આનંદનો વિજયનાદ કરે છે. આ પરાક્રમ નથી, ચક્રમવેડાં છે. જ્યાં પૂર્વગ્રહની નફરત હોય ત્યાં વસંત મૂરઝાઇ જાય. પછી નવું કશું ખીલે જ નહિ. જિંદગી બંજર-વેરાન થઇ જાય. રમ્ય ઉદ્યાન ઉજ્જડ રણ બની જાય !

માટે કાંટા બની ફૂલોને પીંખવાને બદલે, કંટક તરીકે એના રક્ષણનો સંકલ્પ લઇએ, એ ય વસંતપંચમીની શુભ સરસ્વતીપૂજા છે. ગુટકાથી ગોલમાલ સહન કરી લેતો દેશ આજે સહજ પ્રેમની મુક્ત અભિવ્યક્તિને ‘ટૉલરેટ’ કરી શકતો નથી. જો સ્નેહપ્રદર્શનની મોકળાશ જ ન આપો તો આયાતી વેલેન્ટાઇન્સ ડે યંગથીંગ્સને અંદરખાનેથી આકર્ષ્યા જ કરશે. એનો વિરોધ રૃઢીજડ પછાતપણું દર્શાવે છે, જે ભારતનો અસલી વારસો નથી.

છોકરા-છોકરી પ્રેમની વાસંતી ક્ષણો માણે, એનાથી માનવસંસ્કૃતિના આનંદનો પિંડ બંધાણો છે. એના વિલન બનવામાં બહાદુરી નથી, બદમાશી છે. ઈશ્કની ઈર્ષા અનુભવતો સમાજ ચંપક થાય, ચેમ્પીયન નહિ. લૅટ ધેમ બ્લોસમ. યૌવન એટલે વસંતનું વન. પ્રણયક્રીડા તો સ્પ્રિંગનું સ્પ્રિંકલર છે. નહીં તો શું આદર્શના અને ભક્તિના સ્લોગનો ગોખીને જ મરી જવાનું છે ? પાર્કિંગના ગાર્ડ બનવાને બદલે પાર્કના ગાઇડ બનવાની ટેવ રાખો ! શરમના ધોકાને બદલે શાબાશીનો ધબ્બો મારી મૈત્રીમહોત્સવ કરતાશીખો !

મનનો મેલ નીતારશો, તો તનને મળશે શુભ વસંતપંચમી ! વોલ્ટ વ્હીટમેનની ભાષામાં આઈ સેલિબ્રેટ માયસેલ્ફ એન્ડ સિંગ માયસેલ્ફ !

ઝિંગ થિંગ

जहां में फिर हुई ऐ ! यारों आश्कार बसंत
हुई बहार के तौसन पै अब सवार बसंत
निकाल आयी खिजाओं को चमन से पार बसंत
मची है जो हर यक जा वो हर कनार बसंत
अजब बहार से आयी है अबकी बार बसंत

जहां में आयी बहार और खिजां के दिन भूले
चमन में गुल खिले और वन में राय वन फूले
गुलों ने डालियों के डाले बास में झूले
समाते फूल नहीं पैरहन में अब फूले
दिखा रही है अजब तरह की बहार बसंत

दरख्त झाड़ हर इक पात झाड़ लहराए
गुलों के सर पै बुलबुलों के मंडराए
चमन हरे हुए बागों में आम भी आए
शगूफे खिल गए भौंरे भी गुंजन आए
यह कुछ बहार के लायी है वर्गों बार बसंत

कहीं तो केसर असली में कपड़े रंगते हैं
तुन और कुसूम की जर्दी में कपड़े रंगते हैं
कहीं सिंगार की डंडी में कपड़े रंगते हैं
गरीब दमड़ी की हल्दी में कपड़े रंगते हैं
गर्ज हरेक का बनाती है अब सिंगार बसंत

कहीं दुकान सुनहरी लगा के बैठे हैं
बसंती जोड़े पहन और पहना के बैठे हैं
गरीब सरसों के खेतों में जाके बैठे हैं
चमन में बाग में मजलिस बनाके बैठे हैं
पुकारते हैं अहा! हा! री जर निगार बसंत

कहीं बसंत गवा हुरकियों से सुनते हैं
मजीरा तबला व सारंगियों से सुनते हैं
कहीं खाबी व मुंहचंगियों से सुनते हैं
गरीब ठिल्लियों और तालियों से सुनते हैं
बंधा रही है समद का हर एक तार बसंत

जो गुलबदन हैं अजब सज के हंसते फिरते हैं
बसंती जोड़ों में क्या-क्या चहकते फिरते हैं
सरों पै तुर्रे सुनहरे झमकते फिरते हैं
गरीब फूल ही गेंदे के रखते फिरते हैं
हुई है सबके गले की गरज कि हार बसंत

तवायफों में है अब यह बसंत का आदर
कि हर तरफ को बना गड़ुए रखके हाथों पर
गेहूं की बालियां और सरसों की डालियां लेकर
फिरें उम्दों के कूंचे व कूंचे घर घर
रखे हैं आगे सबों के बना संवार बसंत

मियां बसंत के यां तक रंग गहरे हैं
कि जिससे कूंचे और बााार सब सुनहरे हैं
जो लड़के नाजनी और तन कुछ इकहरे हैं
वह इस मजे के बसंती लिबास पहरे हैं
कि जिन पै होती है जी जान से निसार बसंत
बहा है जो जहां में बसंत का दरिया
किसी का जर्द है जोड़ा किसी का केसरिया
जिधर तो देखो उधर जर्द पोश का रेला
बने हैं कूच ओ बााार खेत सरसों का
बिखर रही है गरज आके बेशुमार बसंत

‘नज़ीर’ खल्क में यह रुत जो आन फिरती है
सुनहरे करती महल और दुकान फिरती है
दिखाती हुस्न सुनहरी की शान फिरती है
गोया वही हुई सोने की कान फिरती है
सबों को ऐश की रहती है यादगार बसंत

(नज़ीर अकबराबादी १८ वीं शताब्दी  )

spring-2-copy

~ જય વસાવડા ( ગુજરાત સમાચાર, અનાવૃત * ૧ ફેબ્રુઆરી, ૨૦૧૭ )

 
6 ટિપ્પણીઓ

Posted by on ફેબ્રુવારી 4, 2017 in art & literature, romance, youth

 

સની લિયોનીનો સુખી સંસાર: જો દિખતા હૈ, વો હોતા નહીં !

11128840_608695499266078_4566424307230783029_n

આ ફોટો ૭ એપ્રિલે ફેસબુક પર મુકાયો પછી જોતજોતામાં વાઇરલ થઇ ગયો છે. ફોટો બ્રાઝિલનો છે. (નેચરલી!) ઈસ્મત ચુગતાઇની ‘લિહાફ’ વાર્તાથી દીપા મહેતાની ‘ફાયર’ સુધીની કૃતિઓ એમાં સ્કીન ટાઇટ શોર્ટસ પહેરીને દુનિયાની પરવા વિના પબ્લિકલી સ્કીન ટુ સ્કીન વળગેલી બે લલનાઓની લીલા જોઇ રહ્યા હોત તો આ ખાસ ધ્યાન દઇને આગળ વાંચો! આ તસવીર લેનાર અને મુકનાર ભાઇ નેલ્સન ફિલીપીએ શું લખ્યું એની સાથે? એમના જ શબ્દોમાં ઃ

”આઇ એમ નોટ પ્રેજ્યુડાઇસ્ડ. હું કોઇ પૂર્વગ્રહપીડિત નથી. હું માનું છું કે દરેકને પોતે જે ઈચ્છે તે એની જીંદગીમાં કરવાનો અધિકાર છે. પણ મને લાગે છે કે આવું દ્રશ્ય નજરોનજર જોવું એ તો ભારે વિચિત્ર કહેવાય. કોઇ ખાનગીમાં જે કંઇ કરે એ એમનો મામલો છે. પણ જાહેરમાં જે થાય એની મને ચિંતા છે. અને છડેચોક આવો સીન જોઇને હું એને નોર્મલ તો ના જ કહી શકું.
હું કોઇના માટે ખરાબ કશું કહેવા માંગતો નથી. પણ લોકોએ જરા ધ્યાન રાખવું જોઇએ. સમાજના પ્રચલિત નિયમોને તોડવા એ બહુ ખતરનાક છે. આનો અંજામ કરુણ આવે તો જવાબદાર કોણ? હું તો નહિ જ ને!

એથીએ ખરાબ વાત તો એ કે બાળકો પર કેવું ઉદાહરણ પડે? જે બાળક રોજ આવા દ્રશ્યો જોતું હશે એના મનમાં શું વીતતું હશે? બાળકો એવું વિચારતા જ મોટા થાય ને કે, ટ્રેન માટે રાહ જોતી વખતે યેલો લાઇન / પીળા પટ્ટાની અડોઅડ ઊભવું એ સામાન્ય બાબત છે. માટે ત્યાં ઊભેલા પેલા શખ્સ તમે થતા નહિ મહેરબાની કરીને. આ બેઉ ડાહી છોકરીઓનાં ઉદાહરણમાંથી પ્રેરણા લો.. ટ્રેનની રાહ હંમેશા યેલો લાઇનથી દૂર ઊભા રહીને જ જોવી, અને જ્યારે ટ્રેન આવીને ઊભી રહે અને દરવાજો ખુલે એ પછી પીળો પટ્ટો ઓળંગવો!”

બોલો, આંખ મારવાના ચાર-પાંચ સ્માઇલી ઠઠાડી દેવાનું મન થાય છે કે નહિ!? નેલ્સનભાઇ સિરિયસલી ફની મૂડમાં છે કે સિલી સિરિયસ થઇ ગયા છે એ જીસસ જાણે. પણ ઈરાદાપૂર્વક કે અજાણતા જ એમણે કમાલની હ્યુમર અન્ડરપ્લે કરી નાખી છે. આમ તો, બ્રાઝિલમાં આ બધું જ પબ્લિકમાં નોર્મલ એટલું ગણાય છે (એટલે યેલો લાઇન પર ઊભવાની વાત નથી થતી. પણ પેલી માદક માનુનીઓના માશૂકાના અંદાજના બિન્દાસપણાની વાત છે રે!) કે ફોટામાં જુઓ તો કોઇ એ તરફ જોતું ય નથી ટીકી ટીકીને. આપણે તો સગા પતિપત્ની સ્ટેશન પર કમરમાં હાથ નાખીને ઊભા હોય એવી નેચરલ ઘટનામાં ય હોબાળો થઇ જાય!

પણ નેલ્સનભાઇએ પ્રેમના પબ્લિક ડિસ્પ્લે સામે ધોકો તાણીને ઊભા રહેતા મર્યાદામોન્સ્ટરોની આબાદ ફિરકી લઇ નાખી છે. અહીં એમનું ચિત્ત જ અવળી જગ્યાએ ઝટ ચોંટે છે, ને પાછા કકળાટ એવો મચાવે કે હાય તોબા ફલાણા કેવા સેક્સક્રેઝી છે! શેઇમ ઓન યુ. યુ ડર્ટી માઇન્ડ! ખીખીખી.

પીડીએ.

***

sex5

ના, પર્સનલ ડિજીટલ આસિસ્ટન્ટ એ શબ્દ પ્રયોગ તો જૂનો થઈ ગયો. અને મોબાઈલે પેલી ડાયરી-ફાયરીઓનો કચ્ચરઘાણ કાઢી નાખ્યો. પણ આ શબ્દ છે – પબ્લિક ડિસ્પ્લે ઓફ અફેક્શન. યાને જાહેરમાં સરેઆમ પ્રણયચેષ્ટાઓ.

હં હં હં, એમ પૂંછડી આગળ ફટાકડો ફોડયો હોય એવી આખલાની પેઠે ભડકી ન જાવ. પીડીએ યાનિ કિ, છાશવારે જેની બાબતે કચકચ સંસ્કૃતિરક્ષકો કર્યા કરે છે, એ પ્રેમી યુગલોની પાર્ક કે રોડ પર એકબીજાને ચૂમવા અને વળગવાની આઝાદી પણ હજુ તો અહી પોતાની ચોઇસથી યંગથિંગ્સને કપડાં પહેરવાની પણ આઝાદી નથી ત્યાં આ બાબતે તો જનઆંદોલન થાય એ પણ સપનું છે. બાકી, જીંદગી આખી કંઇ બંધ દીવાલો વચ્ચે ખાનગીમાં જ વીતાવી દેવા માટે નથી. પાર્કમાં કે ખેતરમાં, ખુલ્લા આકાશ અને ઉછળતા ફુવારાઓ વચ્ચે, ઊડતા પંખીઓ અને લહેરાતી વૃક્ષોની ઘટાઓ તળે જો પ્રિયજનને બાહુપાશમાં લઇ પડયા રહેવાનો, કે એના વાળમાં આંગળીઓ પરોવી એને ચૂમવાનો આનંદ ન મળે, તો શું આ પ્રકૃતિને, આ રોનક, આ ઝગમગાટને મરતી વખતે પોટલું બાંધીને જમા બચત તરીકે સાથે લઇ જવાનો છે?

બેઝિકલી, વી આર નોટ રોમેન્ટિક સોસાયટી સિન્સ લોંગ. મમ્મીઓ માત્ર ત્યાગ અને સેવાની મૂર્તિઓ હોય એવું જ ઠસાવી દેવું આપણને ગમે છે. જાણે મમ્મી કદી જુવાન પ્રેયસી હોય જ નહિ! (તો બાળકની માતા કેવી રીતે બની? બેથેલહેમના ચમત્કારની જેમ કે?) એટલે પ્રેમનો એક નશો, એક ખુમાર હોય – જેમાં એકબીજાને મળવાનું, એકબીજામાં ઓગળવાનું બહુ બધું મન થતું હોય – અને બધી જ મજાઓ કંઇ સેક્સ એક્ટની જ નથી હોતી.

ધેર ઈઝ સમથિંગ કૉલ્ડ ફોરપ્લે. પોતાના પાર્ટનરના દેહને ફીલ કરવો, પંપાળવો, સ્પર્શવો. એના મખમલી કે બરછટ શરીરની હૂંફ કરીબથી મહેસૂસ કરવી. અંદરના કુદરતી ઉમળકાને સામેનાની સંમતિથી માણવો. સુખને અંધારા બંધ કમરાની ચંદ મિનિટો સુધી વેઇટિંગ મોડમાં ન રાખવું, પણ સ્નેહનું પ્રદર્શન કરવું. ગુટકાભરેલા થૂંક કે ગંધાતા મૂળમૂત્ર કે જીવડાં ફેલાવતા છાણ કે ફેફસાંમાં ઉડતી કાળા ધૂમાડાવાળી ધૂળ બધું જ સહન કરી લઇએ છીએ, પણ પ્રેમના પ્રદર્શનરૃપ આલિંગન કે ચુંબન સહન નથી કરતા.

અને આપણે તો એના પર એટલા ફોકસ્ડ થઇ બળાપા કાઢીએ છીએ કે જાણે આ જોઇને આખી જનરેશન વંઠી જ જવાની હોય. તો આ ઓસ્ટ્રેલિયા, જાપાન, અમેરિકા, યુરોપના તમામ દેશો, ઈઝરાયેલ, લેટિન અમેરિકન દેશો, સિંગાપોર – આ બધામાં સ્પોર્ટસના ખડતલ ખેલાડીઓ, ટેકનોલોજીના મહારથી ઈનોવેટર્સ, લશ્કરના શૂરવીર યોદ્ધાઓ કે કળાના ભેજાંબાજ સર્જકો પેદા જ ન થતા હોત! એ તો ઓછી વસતિમાં ય ઘણા વધુ હોય છે, ને નવા નવા આવતા જ રહે છે!

પણ આ કાલ્પનિક ભયથી નવી પેઢીને બચાવવાના ચિંતાચૂંથણ કરતાં, પેલી લાઇનમાં કેમ ઊભવું કે ચડવું – ઉતરવું કે મોબાઇલ કેમ વાપરવો કે વાત કેમ કરવી એની સિવિક સેન્સ કેમ નથી કેળવાતી એની નેલ્સનભાઇ જેવી ચિંતા તો કરો! અને કરો, જરા આમ ક્રિએબિલી કરો કે, મેસેજ બરાબર સ્ટ્રોંગ રીતે સ્પ્રેડ થાય! ભાખરી પર કેરીના મુરબ્બાની જેમ મીઠો ને ઝડપી!

***

FB_IMG_1425377384118

સુવિચારનો પ્રચાર કરવા માટે સેક્સ્યુઆલિટીનો સહારો લેવામાં જરાય ખોટું નથી. ઈરોટિક ઈન્ટીમસી ઈઝ ઈન્ટીગ્રલ પાર્ટ ઓફ હ્યુમન એકઝિટન્સ. માનવજાત એના પ્રત્યે ઉત્તેજીત અને આકર્ષિત થવા સર્જાયેલું છે. એ નેચરલ ફ્લાઇટના પવનનો સહારો લઇ સરસ ઉપયોગી વાતોની ગૂગલી મિડલ સ્ટમ્પ ભણી ટર્ન કરી શકાય છે. શરત એટલે કે, એ કોમ્યુનિકેશન ક્રિએટિવ અને સ્માર્ટ હોવું જોઇએ, ચીપ અને રૃટિન નહિ. એ બે વચ્ચેનો ભેદ ખબર કેમ પડે? વેલ, એ માટે તમારે ક્રિએટિવ અને સ્માર્ટ થવાનું, શું!

આ વાત હજુ માન્યામાં ન આવતી હોય, તો આવો એકદમ ઓથેન્ટિક અનુભવીના મુખેથી સાંભળો, ઉપ્સ-વાંચો:

”દરેકે દરેક નોર્મલ વ્યક્તિ, સ્ત્રી કે પુરૃષ હંમેશા જે સેક્સ્યુઅલ છે, એનાથી એક્સાઇટ થાય જ છે. જો એ કહે કે નથી થતો, તો એ જૂઠું બોલે છે (કે એબ્નોર્મલ છે). પુરૃષો આ બાબતમાં થોડા વધુ જાહેર (વાંચો ખુલ્લા) છે. પણ સ્ત્રીઓ પણ આ જ અનુભવ કરે છે. સ્ત્રીઓ માટેના આટલા શણગારના સૌંદર્યસાધનો (કોસ્મેટિક્સ) વેંચાય છે, ટાપટીપના નુસખાઓ છે. ફેશન મેગેઝીન્સ કે પ્રોગ્રામ્સ છે- જેમાં કપડાં કે લોન્જરીઝ (અંતઃવસ્ત્રો)ની કે ઘરેણા વગેરેની વાતો એ રસથી નિહાળે છે. સ્ત્રી મેકઅપ, આભૂષણ કે અંદરના કે બહારના વસ્ત્રો – જે કંઇ પણ પહેરે એમાંથી પ્રત્યક્ષ કે પરોક્ષ રીતે – એક યા બીજા બીજી રીતે સેક્સ્યુઆલિટી પ્રગટ થાય છે, નીતરે છે કે એની અસર તો હોય જ છે. સ્ત્રીઓને રોમેન્ટિક ફિલ્મો વર્ષોથી જગતભરમાં ગમે છે. જેમાં પુરૃષો જોતા હોય એવું પોર્ન ન હોય તો ય ઈન્ટીમેટ સીન્સ હોય જ છે. જેમાં એ પોતાના મનગમતા નરની ફેન્ટેસી કરતી હોય છે. એટલે તો ગમતી સેલિબ્રિટી પાછળ ક્રેઝી થઇ એનાથી એ એરાઉઝ થતી હોય છે!

દુનિયામાં બે પ્રકારના લોકો છે. લિબરલ અને કન્ઝર્વેટિવ એડલ્ટ મટીરિયલ (પોર્ન સાઇટ્સ, નોનવેજ જોક્સ, હોટ પિકચર્સ, ઈરોટિક મૂવીઝ, બૉલ્ટ ચૅટ વગેરે)માં રસ ધરાવનાર ઘણા બધા છે. પણ એની જાહેર ચર્ચા ઘણા ટાળે છે, કારણ કે એમને માટે એ એકદમ પ્રાઇવેટ પ્લેઝર છે. જે એમના સ્વજનોથી પણ ઘણી વાર છૂપાવવામાં આવે છે.

લોકો કબૂલ કરે, કે ન કરે – સેક્સ ઈઝ એન ઈમોશન. સેક્સ ફક્ત શરીરમાં નથી. ૯૦% એ બ્રેઇનમાં છે. મુખ્ય વાત એમાં શારીરિક ઉપર હાવી થઇ જતા માનસિક આનંદની છે. મનનો રોમાંચ, ઉત્તેજના, કૂતુહલ, તડપ આ બધું ભળે નહિ તો એ કંટાળો આપતી કે થકવતી શારીરિક કસરત થઇ જાય. ફિલ્મમાં સેક્સી સીન જુઓ કે મોબાઇલમાં એડલ્ટ ક્લિપ જુઓ- અલ્ટીમેટલી, એ ઇમોશન છે, સેન્ટીમેન્ટ છે. માનસિક તૃષા અને તેની તૃપ્તિ છે. (શરીર તો એ સંવેદનાને પૂરા નહિ પણ ઘણા અંશે વ્યક્ત કરી હળવા કરતું માધ્યમ છે !) ”

ઓશો રજનીશ ? રોંગ. સિગ્મંડ ફ્રોઇડ ? નો ! ઓસ્કાર વાઇલ્ડ ? ઊહુ.

આ ચરમસીમા સુધીના પરમ સત્યનું બ્રહ્મજ્ઞાાન આપ્યું છે, સની લિયોનીએ ! જી હા, એ જ મગજ વગરની લાગતી (મોટે ભાગે સુંદર રૃપજોબન ધરાવતી દરેક સ્ત્રીને બુદ્ધુ ધારી લેવી એ માનવ સ્વભાવ છે.) નામાંકિત કે નામચીન, જે કહો તે પણ જાણીતી પોર્નસ્ટાર જરાય હળવાશથી લેવા જેવી નથી. ખબર છે ને ? મોદી કે સલમાન કરતાં ય વધુ સર્ચ થતી ગૂગલની નંબર વન આઇટમ ઓફ ધ નેશન સની લિયોની છે. પોર્નસ્ટારથી ફિલ્મસ્ટારનું ટ્રાન્સફોર્મેશન એણે એકલપંડે કરી બતાવ્યું છે, એ લટકામાં ! અને સિંગલ હેન્ડેડ એણે પોતાની જીસ્મની ‘લીલા’ થોડી વધુ રસપ્રદ વાર્તા સાથે હમણાં જ રિલિઝ કરીને વધુ એક છાકો તો પાડયો જ છે.

ભોળા પોગોપ્રેમીઓ ઘણી વાર એવી દલીલ કરે છે કે સનીને આખે આખી અનાવૃત બધું જ બતાવતી- કરતી નેટ પર જોવા મળે છે, તો ફિલ્મો કોણ જુએ ? અહી જ પેલી ‘સેક્સ ઇન એન ઇમોશન વાળી વાત બરાબર સમજવા જેવી છે. (ડોન્ટ કન્ફ્યુઝ ઓર મિક્સ ઇટ વિથ લવ. ભૂખ, તરસ, ક્રોધ પણ એક સંવેદન છે- એટલે એ પ્રેમ નથી. અહી આનંદ કે કામનાના ઇમોશનની વાત છે. સંસ્કૃતમાં જેને વાસના ઓલરેડી કહેવાયું જ છે ! સનીની પાસે કાતિલ વળાંકોવાળું કામણગારુ બોડી છે. એના પર લિસ્સિ ગોરી ત્વચાનું નેચરલ રેપિંગ થયું છે અને જો આ બે ઉપર મસ્તીભરી માસૂમિયત અને નમકીન નમણાશ ધરાવતો ફેસ હોય- અને જવાનીના જોશ સાથે પોતાની જાતને કેમ અદાથી રજૂ કરવી એનો કિલર કોન્ફિડન્સ હોય- એટલે ઔરત ન્યુટ્રોન બોમ્બ બની જાય ! ધમાકા !’

માટે થોડી ઢાંકેલી, થોડી ખુલ્લી એની કોઇ પાત્ર ભજવતી અને બોલતી, નાચતી,ગાતી ગુડિયા જેવી પડદા પર લાગે ત્યારે વધુ હ્યુમન (મિકેનિકલ પોર્ન વિડિયોઝ કરતાં) લાગતી હોઈ, સનીનો શૃંગારસૂરજ ગરમાગરમ ઝાળ લગાડી રહ્યો છે. એના એક્ટિંગમાં લિમિટેશન્સ હશે- પણ આઇપીએલ જોવા બેસનારો ક્લાસિક સ્કવેરકટની અપેક્ષા જ નથી રાખવાનો !

પણ સની લિયોનીનું નામ ટાઇટલમાં જ વાંચીને નાકનું ટીચકું ચડાવનારા (અને સપાટાબંધ આંખોથી લાળ ટપકાવતા અહી સુધી વાંચી જનારા) માંથી બધા જ પોર્નસ્ટાર સની લિયોનીને ઓળખતા હશે, જોતા હશે.

પણ આ પંજાબી પિતા અને કેનેડિયન માતાની આઝાદમિજાજ હાફ ફિરંગી, હાફ દેશી મિક્સ ગ્લેમરડોલ પાછળની સ્ત્રીને કેટલા ઓળખે છે. સનીથી સનસની અનુભવતા ઘણા ભારતીય ચાહકોને એ ય ખબર નથી કે સની શાદીશુદા છે. વળી હેપિલી મેરિડ છે. એટલું જ નહિ, એનો હસબન્ડ જ એનો મેનેજર છે. સનીની સાથે જ હોય છે. અને ફિલ્મોના સેટ પર મોજુદ હોય છે ને, સનીને મળવા માટે એને જ મળવું પડે એમ છે. અને એવું ય નથી કે પ્રસિદ્ધ પત્નીનો એ ગુમનામ ગુમાસ્તો છે. સનીને પાર્ટનર લઇ બનેલી ઇન્ટરનેટ પર (જે દેશોમાં સત્તાવાર મંજૂરી છે ત્યાં) એડલ્ટ ફિલ્મો પ્રોડયુસ કરતી અને સનીનું બ્રાન્ડ મેનેજમેન્ટ કરતી કંપની ‘સન લસ્ટ’નો એ માલિક છે, અને બેઉના લવ મેરેજ છે.

Sunny-with-husband-Daniel-Weber

સનીના માતા-પિતા ગુજરી ગયા છે. સ્વજનમાં એનો ભાઇ (જે ય એના બિઝનેસમાં જોડાયેલો છે.) અને પતિ છે. બેઉ લગભગ સાથે જ હોય છે. પ્રોફેશનલ એસાઇનમેન્ટસ સિવાય. એટલી હદે કે સનીએ વર્ષોથી સુપરસેક્સી પોર્ન ફિલ્મો કરી, એમાં પુરુષ નાયક તરીકે હંમેશા પતિ ડેનિયલ જ લગ્ન પછી રહ્યો છે. મતલબ જે કંઇ મસાલેદાર મનોરંજન એ ભજવે છે. એમાં શરીર પર ચટાપટા જેટલા ટેટૂઝ ધરાવતો પાતળો પુરુષ એનો કાયદેસરનો ધર્મપતિ જ છે, અને એ વીડિયોઝ પતિ-પત્ની સાથે મળીને જ બનાવે છે !

“ભારતમાં છોકરીઓ માટે કે સામાન્ય રીતે જે કંઇ પાપ કે ખરાબ ગણવામાં આવે એ બધુ જ હું ૧૨ વર્ષમાં કરી ચૂકી છું, અને એ મારૃં જીવન નથી પણ મેં પસંદ કરેલું કામ છે જેને જે માનવું હોય તે માને. ન ગમે તો મારી તસવીરો કે ફિલ્મોથી દૂર રહેવું પણ હું જે છું તે આ છું. ”એવું નિખાલસતાથી બેધડક કહેનારી સની લિયોની પ્રસિદ્ધ પોર્નસ્ટાર હતી ત્યારે હબી ડેનિયલ વેબર તો ન્યૂયોર્કના મ્યૂઝિક બેન્ડમાં ગિટાર વગાડતો. બંને લાસ વેગાસમાં મળ્યા, હળ્યા ને દોઢેક મહિનામાં પ્રેમમાં પડયા. ૨૦૦૭ની આ રોમેન્ટિક ડેટ્સને યાદ કરતા ડેનિયલ કહે છે કે ”બહુ અઘરું હતું એનું દિલ જીતવાનું. એ મને ટાળવા જાણી જોઇ મોડી આવતી, પણ હું દુનિયામાં જ્યાં હોય ત્યાં ફૂલો એને મોકલાવ્યા કરતો. મળતા ગયા એમ ઉષ્માથી બરફ ઓગળ્યો, દિલ પીગળ્યા.”

પછી તો ત્રણ વર્ષ ગળાડૂબ પ્રેમમાં પડી પરણ્યા. સહજીવનની કોર્ટશિપને આઠ વરસ થઇ ગયા, ને સની ‘બિગ બોસાણી’ બની ગઇ પણ હજુ મેરેજ એન્ડ લવ બેઉ બરકરાર છે. ડેનિયલ મળી ગયા પછી સનીએ એની સાથે ન્યુડ સેક્સી વિડિયોઝ કરવાનું નક્કી કર્યું અને પત્નીપ્રેમમાં રોકસ્ટાર પણ પત્ની સાથેના શુટિંગ પૂરતો પોર્નસ્ટાર પણ બની ગયો.

તનની સાથે બેઉના મન એટલા મળી ગયા કે બેઉ સેટ પર, બિઝનેસમાં, ઘરમાં બધી જ જગ્યાએ જોડે રહેતા પાર્ટનર છે. સની પ્રોફેશનલ એસાઇનટમેન્ટ (પૈસા મળતા હોય એ) સિવાય પાર્ટીમાં જતી નથી. ઘરે જ રહે છે. પતિ-પત્ની બેઉ સારા કૂક છે.સની નવી નવી રસોઇ બનાવે છે. ડેનિયલ માટે અને ડેનિયલ સની થાકેલી હોય ત્યારે એને જમાડે છે ! ( જન્મદિવસે ડેનિયલ સાથે રહેવા રાત્રે લોસ એન્જલસથી હમણાં સની ઘેર પહોંચેલી !) સનીના કોઈ પણ પબ્લિક ફોટા ધ્યાનથી જુઓ તો પત્ની બાબતે સતત ધ્યાન રાખતો પતિ એમાં કોઈક ખૂણે દેખાશે જ.

અને ડેનિયલને પત્નીના બોડી બ્યુટીફુલની નુમાઇશ બાબતે કોઇ શંકા નથી. ટિપિકલ ભારતીય પતિ જેવો શક નથી. કાલ ઉઠીને કોઇ મામલે ખટપટ પણ થાય- પણ બેઉ ક્લીયર છે કે સનીની ઇમેજ એનું કામ છે- અને એનું ‘ડિલ’ ગમે તે ‘ડીલ’માં પૈસા કમાય, દિલ એના પ્રીતમપતિનું છે. નોર્મલ પ્રોફેશનની જેમ જ ડેનિયલ પત્નીનો બિઝનેસ કાબેલિયતથી હેન્ડલ કરે છે. પોર્નફિલ્મ્સની બહાર પણ બેઉની અંગત પ્યારભરી દુનિયા છે.

રીડરબિરાદર, પરસેપ્શન, પ્રમોશન, પ્રેફરન્સીઝ એન્ડ પ્રેજ્યુડાઇસિઝ.

આ જગતમાં કેટલું ય એવું છે જે સપાટી પર દેખાય એનાથી ઊંડાણમાં અલગ છે. પબ્લિક તો ઉતાવળમાં પોતપોતાના ઉપર જણાવેલા ચાર ‘પી’ મુજબના જજમેન્ટ બાંધી લે છે પણ હકીકત કંઇક અલગ નીકળી શકે છે. ધેટ્સ રિયલ સરપ્રાઇઝ. સોશ્યલ નેટવર્ક પર સજોડે ફોટો મૂકનાર મિયાંબીબી- વચ્ચે કાયમી અનબન હોય અને પોર્નસ્ટાર્સ લવલી કપલ પણ હોય ! ભલે સતી ન હોય, સની મળે તો ય ઘણું છે !

‘ઝિંગ થિંગ’

“ભારત એક અજીબ દેશ છે. સેક્સી સીન્સ કાપે છે. અને પોર્નસ્ટારને કાર્યક્રમોના ઉદ્ઘાટનમાય બોલાવે છે. અનોખી મજા છે એની હું અહી સ્વીફ્ટ થઈ ત્યારે એકવાર ભીડમાં મમ્મી-પપ્પા એ છ મહિનાનું બાળક મારા હાથમાં મૂકી હોશે હોશે મારો એની સાથે ફોટો લીધો. આવું હું સામે ચાલીને અમેરિકામાં કરું તો મારી સાથે કોર્ટ કેસ થઇ જાય ! (સની લિયોની)”

FB_IMG_1425377091893

 
19 ટિપ્પણીઓ

Posted by on એપ્રિલ 15, 2015 in entertainment, fun, romance, youth

 

ચુંબનાસન ;)

kiss યાને ચુંબનનું જન્મસ્થાન ભારત છે, ભારતના શિલ્પો અને સાહિત્યમાં લિપલોકનો વિશ્વમાં સૌથી પ્રાચીન ઉલ્લેખ જોવા મળે છે. કમ સે કમ ૧૫૦૦ વર્ષ જૂનો. પણ ભારતમાં આજે આ “પ્રાચીન વારસા”ના પુનઃસ્થાપન અંગે જાહેર જનજાગૃતિ નથી 😉

પણ જેમ ઘણી બાબતમાં ચીન આપણને ધોબીપછાડ આપી આગળ નીકળ્યું છે, એવું કિસાકિસનાં મામલે પણ થયું છે. ચીનમાં જાહેરમાં અવનવા તરીકાથી ચુંબન કરવાની સ્પર્ધાઓ યોજાય છે. આમ તો એમાં ભાગ લેવો એ પણ ઇનામ ગણાય 😛 , છતાં ય વળી કેશ પ્રાઈઝ પણ મળે છે ! રમકડાથી મોબાઈલ સુધીમાં ચાઈનીઝ તરફ ભાગતા આપણે આવી મીઠડી ચાઈનીઝ નકલ ક્યારે કરીશું રે ? 😀

ઓન સિરિયસ નોટ, ચીન પણ આપણા જેવી જૂની સંસ્કૃતિ છે અને વળી લોકશાહી પણ નથી. છતાં ય, યૌવનનાં આનંદને સાવ ગૂંગળાવી નાખતું નથી. આપણી તો કામસૂત્રનાં વારસાવાળી લોકશાહી હોવા છતાં બળાત્કારો કે જાહેર ગંદકી બાબતે આપણે ઉઘાડેછોગ લાયસન્સ મળ્યું હોય એમ વર્તીએ છીએ અને આમ ચુંબનોત્સવ માનવી પૃથ્વી ગ્રહ પર મળેલા જીવનનો ચસચાસાવીને જ લાભ લેતા નથી. બીજી વાત, નેટ પરથી મળ્યા એમ એકત્ર કરેલા હોઈ ફોટા ભલે નાના હોય, પણ  એટલું તો ચોખ્ખું દેખાશે કે આવી રીતે ચુંબન કરનાર યુવાઓની ફિટનેસ કેવી હશે…ચુંબન માત્ર ચાર હોંઠ વચ્ચે જ રચાતી ઘટના નથી, એમાં શરીર પણ કસવું પડે એ છે મેઈન મેસેજ ! 🙂

wpid-kissing-contest3.jpg wpid-images-5.jpeg

wpid-images-4.jpeg wpid-images-3.jpeg

wpid-images-6.jpeg wpid-images-7.jpeg

wpid-images-8.jpeg wpid-images-9.jpegwpid-images-1.jpeg
wpid-images.jpeg wpid-kissing-competition-during-chinese-valentine-ecr7urygstbl.jpg.jpeg

 
30 ટિપ્પણીઓ

Posted by on ઓગસ્ટ 13, 2014 in fun, inspiration, romance, youth

 

વેકેશનલિસન: ફૂટી કિસ્મત હોગી તેરી, અગર તૂને યે બાત ન માની…

rio_2

રીડરબિરાદર, સોરી યાર. પણ બ્લોગિંગની નજર ઉતારવા લીંબુ-મરચાંનો ફોટો અહીં પેસ્ટવો પડશે ! હીહીહીહી. 😛 ફરી શરુ કરવા ધરેલા બ્લોગિંગમાં કંઈને કંઈ વાંધા અને વચકા આવતા જ રહે છે. હજુ એ ચાલુ છે, પણ આજે તો મક્કમપણે અમુક અગત્યની બાબતો બાજુએ રાખી આજનો લેખ મૂકી બેસી ગયો. કેમ ? કારણ કે , ગયા વર્ષે પણ અહીં આમ જ કરેલું. વેકેશનમાં જોવા -સાંભળવાની બાબતો અંગે ભૂખ જગાડો તો એ પીરસવું પણ પડે ને ! હજુ બીજા વેકેશન આર્ટીકલ્સ પણ સજાવીને મુકવાની નેમ છે. ને એવું તો બીજું ઘણું મુકીને આ હાઈબરનેશનમાં ગયેલા ગ્રહને ફરી જીવતો કરવો છે. પણ લાચાર છું કે હું એક જ છું, મારી પાસે કોઈક ઉમદા સહાયક હોત તો પણ થોડું ક્રિએટીવ સિવાયનું કામ એને સોંપી સમય આયોજન કરત.એવા પ્રયાસો સ-વેતન કર્યા , પણ કાં ઉત્સાહી મિત્રો આરંભે શૂરા નીકળી, પછી ખુદ આ બ્લોગની જેમ ગાયબ થઇ જાય છે. કાં ખરેખર મારી જેમ એમના જીવનમાં વ્યસ્ત બની જાય છે! :O પણ મારાથી અત્યારે એકલે હાથે લાખ ઈચ્છા છતાં પહોંચી નથી વળાતું, જંજાળ વધતી જાય છે એમાં. અને એ માટે ફરીવાર સોરી. હા, ઇઝરાયેલ -સિક્કિમ બધું આવશે જ. વચન આપ્યું છે એટલે આવવાનું એ નક્કી.

તાજા લેખના એક્સટેન્ડેડ વર્ઝન માટે. આ બધા વેકેશન ખાસ્સું ભેજું ખપાવીને તાજી સાસરે ગયેલ નવોઢા જેમ કાળજીથી બધાને ભાવતી રસોઈ બનાવવાની કોશિશ કરે, એમ લખું છું. મેઘધનુષી રેંજ એમાં સમાવી દેવાનો ઈરાદો હોય છે. આ ટ્રેન્ડ જ ૨૦૦૧ની સાલથી ચેકલીસ્ટ આપવાનો આ બંદાએ ગુજરાતીમાં શરુ કર્યો , પછી અમુક એની રહી રહીને નકલે ચડ્યા- લેકિન કોન્સેપ્ટ કોપી કરોગે..સબ કુછ પઢને-સુનને-દેખને કા પેશન કહાં સે લાઓગે ? 😉

ચલો, અબ કી બાર…હો જા તૈયાર. મૂળ આજે છપાયેલા અનાવૃતમાં ફરવાના સ્થળોની અલાયદી તસવીરી ઝલક અહીં મુકવી છે ( હા, હા, ઇન્શા અલ્લાહ બસ ! 🙂 ) , માટે અત્યારે ફક્ત મહેફિલ મ્યુઝીકની.


(૧) સેક્સરસાઇઝ :
૧૬ વરસ પહેલા આ લેખકડાએ ‘સ્પેક્ટ્રોમીટર’માં એક શબ્દ ઘડીને ઉપયોગમાં લીધો હતો, સેક્સરસાઇઝ ! સેક્સ્યુઅલ યાને રતિક્રીડા માટે વળાંક લઈને પસીનો પાડતા અંગોની કસરત માટે આવો ક્રન્ચી શબ્દપ્રયોગ કેમ ન હોય ? એક્ચ્યુઅલી, ધોધ નીચે ન્હાતી સુંદરીઓ સેવન્ટીઝના બોલીવુડની મસ્તરામ યુગની ઉત્તેજના થઈ. હવે ઇન્સ્ટાગ્રામ યુગમાં આજે ટર્ન ઓન જીમમાં કસરત કરતી વામાઓના વહશી વળાંકો હોઈ શકે ને ! બસ આ જ કોન્સેપ્ટ પર કેન્સર સામે ફાઇટ બેક કરીને આવેલી કાઇલી મિનોગે એના નવા આલ્બમ ‘કિસ મી વન્સ’નો નવો વિડિયો સેક્સરસાઇઝ નામે લોન્ચ કર્યો છે. જેમાં એક પુરુષ પોતાની રાત માટે દિવસે પરસેવો પાડતી યુવતીને બિરદાવતો હોય એવા શબ્દો કાઇલીના ઇરોટિકલી ઇન્વાઇટિંગ વોઇસમાં છે. પેપી મ્યુઝિક બીટ્સ અને સાથે જીમ બોલ પર સ્ટ્રેચેબલ કોસ્ચ્યુમમાં સજેસ્ટિવ મરોડ લેતી કામાંગનાઓના કર્વ્ઝ ! ૪૫ વર્ષે પણ કાઇલીએ સાચે જ કાયાને ચુસ્તદુરસ્ત રાખવા જે પરસેવો પાડયો છે, જે જોનારની ધડકન તેજ થતા કપાળે પસીનારૃપે બાઝી શકે છે ! ફ્લેક્સિંગ, વી આર અપટાઇટ, કીપ ઓલ મુવિંગ ટુનાઇટ, લેટ મી સી ટુ સેક્સરસાઇઝ… ફીલ ધ બર્ન સેક્સરસાઇઝ… આઆઆહ !


અને એનું મેકિંગ પણ જુઓ …


(૨) કિસ :
ના, નામથી ભડકવા જેવું નથી જે. એન્ટરકોમ નામથી ઓળખાતા આ કોરિયન આર્ટીસ્ટનો વિડિયો વિશ્વપ્રસિદ્ધ બનેલો થોડા વર્ષો પહેલાં અને ગંગનમ સિવાય પણ કોરિયા પાસે કેટલું પડયું છે એની સાબિતી અનેક ભાષાઓમાં ડબ થઈ આપી ગયો હતો. બહુ જ ટેન્ડર ઇમોશન્સવાળો નાજુક પ્રેમના હૃદયના તારેતાર પર આંગળીઓ ફેરવીને વગાડતા આ વિડિયો જાણે ૮ મિનિટની એક સુપર્બ શોર્ટ ફિલ્મ છે એક ફોટોગ્રાફર અને મોડેલની પ્રેમકહાણી અને એમાં અચાનક ત્રાટકતો અંધાપો, જે લાગણીઓનું અજવાળું બે પ્રેમીઓ વચ્ચે ફેલાવી જાય ! પૂરો થાય ત્યારે સંવેદનશીલ દર્શકની સામે ઝાકળના ટીપાની જેમ આંસુ બાઝી શકે ! વોટ્સએપ પર બહુ ફરતો એક મેસેજ મૂળ તો આ વિડિયોની જ વાર્તાની ઉઠાંતરી છે !


(૩) આ ભી જા મેરે મહેરબાન :
હવે ‘જોઇતાભાઈ કી લવસ્ટોરી’ ફિલ્મ જોવા કોણ નવરું હોવાનું ? પણ એના આ એક ગીતનું પિક્ચરાઇઝેશન જોવા માટે સમય કાઢવા જેવો છે એક તો આતીફ અસલમનો જાદૂઈ અવાજ પણ એને ય ટપી જાય એવું પ્રેઝન્ટેશન એમાં રૂડીફૂટડી, કાકડીફટાકડી રાખતી એવી બેતહાશા ખૂબસૂરત એવી હીરોઇન નેહા શર્માનું થયું છે ! યેલો કાર સાથે મોરપીંછ ગ્રીન કલરના ડ્રેસની સ્લિટમાંથી દેખાતા એના પગ હોય કે ચેરી રેડ જીન્સ કે વ્હાઇટ શર્ટમાં બદામી રેતમાં વિહરતી આ સુપુષ્ટ સ્ત્રી ! બસ, આંખોથી ચાખવા જેવા સૌંદર્ય માટે વિવેક ઓબેરોયને થોડો સહન કરી લેવો પડે. તો વાંધો ન લેવો  !


(૪) યુ મેઇક માય ડ્રીમ્સ :
આમ તો ‘એમેઝિંગ સ્પાઇડરમેન’ સીરિઝના દિગ્દર્શક માર્ક વેબની આ પહેલી ફિલ્મ ‘૫૦૦ ડેઝ ઓફ સમર’ જેટલી જોવા જેવી છે એટલો જ એનો આખો સાઉન્ડટ્રેક પણ સાંભળવા જેવો છે પણ એને આલ્બમમાં મૂકવાની લાલચ ટાળી અહીં આ એક વિડિયો એટલે મૂક્યો કે અનો કોન્સેપ્ટ બહુ બ્યુટીફૂલ છે. એક સિમ્પલ યુવકના જીવનમાં એક છોકરી આવે…… એને એની સાથે એકાંતને ઓગાળતી ગરમ શ્વાસોની ક્ષણ માણ્યા પછી, પ્રેમશક્તિના સુપર પાવરથી એનો કોન્ફિડન્સ કેવો હવામાં ઉડવા લાગે – એનું રમેશ પારેખશાઈ નિરૃપણ અહીં થયું છે. બીજે દિવસે ઓફિસે જતી વખતના એના ઉત્સાહભર્યા કૂદકાઓ અને એમાંથી ચાર્જડ અપ થઈ જતો બહારનો માહોલ ! અને જીવનમાં આવેલી વ્યક્તિ માટે ગીતના શબ્દોમાં વ્યક્ત થતો આભાર….. કે તારા આગમનથી મારા સપના થયા સાકાર !


(૫) ડ્રન્ક ઇન લવ :
અત્યારે વર્લ્ડની સર્ટિફાઇડ રીતે સેક્સીએસ્ટ બ્લેક બ્યુટી કોઈ હોય તો એ છે બિયોન્સ (વ્હીસલ વ્હીસલ). કારણ કે, આ નંબર વન પોપસિંગરે વોકલ કોડસની જેમ જ શરીરના એક એક ઉભારના વળાંક બરાબર જાળવ્યા છે. એનો સિંગર કમ્પોઝર હસબન્ડ જે-ઝી (જય- ઝેડ) પણ મેલ ચાર્ટસમાં નંબર વન છે. આમ કપલ સંયુક્તપણે મ્યુઝિક વર્લ્ડમાં નંબર વન પોઝિશન પર રાજ કરે છે હવે પતિ-પત્નીએ લાસ્ટ ગ્રેમી એવોર્ડસમાં સ્ટેજ પર એકદમ મદહોશ અદાઓથી જે સ્ટેજ પર રજૂ કરેલું એ ગીત ‘ડ્રન્ક ઇન લવ’નો બ્લેક એન્ડ વ્હાઇટ વીડિયો પણ આલાતરીન છે. બેઉએ ભેગા થઈ પરફોર્મ કરેલા વીડિયોના શબ્દો પણ ‘મૈં પ્રેમ પ્યાલા પી આયા’ની સુફિયાના આશિકી યાદ દેવડાવે તેવા છે આખી રાત ટ્રાન્સપરન્ટ થયેલ દેહમાંથી અમે પ્રેમ પીધો ! સિંગર્સ ઓન આઇસ !

અને વાંચો એના શબ્દો…પછી જુઓ હસબન્ડ-વાઈફે આપેલું લાઈવ પરફોર્મન્સ… 😛

Intro: Beyoncé]
I’ve been drinking, I’ve been drinking
I get filthy when that liquor get into me
I’ve been thinking, I’ve been thinking
Why can’t I keep my fingers off it, baby?
I want you, na na
Why can’t I keep my fingers off it, baby?
I want you, na na

[Verse 1: Beyoncé]
Cigars on ice, cigars on ice
Feeling like an animal with these cameras all in my grill
Flashing lights, flashing lights
You got me faded, faded, faded
Baby, I want you, na na
Can’t keep your eyes off my fatty
Daddy, I want you, na na
Drunk in love, I want you

[Hook: Beyoncé]
We woke up in the kitchen saying,
“How the hell did this shit happen?”
Oh baby, drunk in love we be all night
Last thing I remember is our beautiful bodies grinding up in the club
Drunk in love

[Bridge: Beyoncé]
We be all night, love, love
We be all night, love, love

[Verse 2: Beyoncé]
We be all night,
And everything alright
No complaints from my body, so fluorescent under these lights
Boy, I’m drinking,
Park it in my lot 7-11
I’m rubbing on it, rub-rubbing, if you scared, call that reverend
Boy, I’m drinking, get my brain right
Armand de brignac, gangster wife
Louie sheets, he sweat it out like wash rags he wear it out
[Studio version:] Boy, I’m drinking, I’m singing on the mic to my boy toys
[Video/Live version:] Boy, I’m drinking, I’m singing on the mic til my voice hoarse
Then I fill the tub up halfway then ride it with my surfboard, surfboard, surfboard
Graining on that wood, graining, graining on that wood
I’m swerving on that, swerving, swerving on that big body
Been serving all this, swerve, surfing all in this good, good

[Verse 3: Jay-Z]
(I’m nice right now)
Hold up
That D’USSÉ is the shit if I do say so myself
If I do say so myself, if I do say so myself
Hold up,
Stumbled all in the house time to back up all of that mouth
That you had all in the car, talking ’bout you the baddest bitch thus far
Talking ’bout you be repping that third, I wanna see all the shit that I heard
Know I sling Clint Eastwood, hope you can handle this curve
Foreplay in the foyer, fucked up my Warhol
Slip the panties right to the side
Ain’t got the time to take draws off, on site
Catch a charge I might, beat the box up like Mike
In ’97 I bite, I’m Ike, Turner, turn up
Baby no I don’t play, now eat the cake, Anna Mae
Said, “Eat the cake, Anna Mae!”
I’m nice, for y’all to reach these heights you gonna need G3
4, 5, 6 flights, sleep tight
We sex again in the morning, your breastases is my breakfast
We going in, we be all night

[Verse 4: Beyoncé]
Never tired, never tired
I been sipping, that’s the only thing that’s keeping me on fire, me on fire
Didn’t mean to spill that liquor all on my attire
I’ve been drinking watermelon
I want your body right here, daddy I want you, right now
Can’t keep your eyes off my fatty
Daddy I want you

 

(૬) એક્ઝોટિક : આપણી (પારકી નહિ, આપણી પોતાની જ હિન્દુસ્તાન કી શાન !) હીરોઈન પ્રિયંકા ચોપરા મિસ વર્લ્ડ બનવા ઉપરાંત પણ ઇન્ટરનેશનલી ફેમસ છે, એ તો ખબર છે ને ! મોડેલ તરીકે અને સિંગર તરીકે ! પ્રિયંકાનું એક્ઝોટિક સોંગ તો આપણે ત્યાં ગલી ગલી, નગર નગર ‘અબ કી બાર મોદી સરકાર’ના નારાની જેમ ગૂંજી ચૂક્યું છે એકવાર સાંભળો કે દિમાગના લૂપમાં ફરી ફરીને વાગ્યા જ કરે એવું ધનાધન ઢિન્ચાક સોંગ છે ! જૂના ફ્ફિટીઝના નોટી નોટી સોંગમાં હિન્દી લિરિક્સ અને એને ઓવરલેપ કરતા ફ્રેશ ચમકીલી બ્લેડની ધાર જેવા અંગ્રેજી શબ્દો ને વચ્ચે પિટબુલનો મસાલેદાર વઘાર ! અને પ્રિયંકાની પાતળી પરમાર જેવી કાયા પર સોનાની કાંચળી ચડી હોય એવી જળપરીનો અવતાર ! ઇસ દેશી દિલ કો માન લિયા.. હાય, હાય !


(૭) નવેમ્બર રેઇન :
ગન્સ એન્ડ રોઝીસનું કલ્ટ ક્લાસિક લાંબોલચ પણ રોકિંગ મ્યુઝિક વીડિયો. કેવા તો એના માશાલ્લાહ શબ્દો ! ”હું તારી આંખમાં સંયમની લગામથી બંધાયેલો (રિસ્ટ્રેઇન્ડ) પ્રેમ જોઈ શકું છું, પણ જ્યારે હું તને સ્પર્શું છું, ત્યારે ત્યારે તને મારો એવો જ અવ્યક્ત પ્રેમ નથી દેખાતો ?” સ્પંદનો મોસમ સાથે બદલાતા રહેતા હોય છે અને પીડાના વરસાદ વચ્ચે પ્રેમની જ્યોત જગાવવી કઠિન છે ! દરેકને કોઈક જોઈએ છે, તારે વિચારવાનો એકલવાયો સમય જોઈએ છે ? દોસ્તો પણ ઇજા પહોંચાડે છે એટલે આપણે હૃદયને બંધ કરી દઈએ છીએ.” અને બ્લ્યુ ટોનથી શરુ થઈ ઓર્કેસ્ટ્રા વચ્ચે પસાર થઈ વેડિંગ, મેદાની ચર્ચ, ગિટાર બધા મૂડમાંથી પસાર થતો વીડિયો રોક સોલિડ !

પહેલા શબ્દો :
When I look into your eyes
I can see a love restrained
But darlin’ when I hold you
Don’t you know I feel the same

‘Cause nothin’ lasts forever
And we both know hearts can change
And it’s hard to hold a candle
In the cold November rain

We’ve been through this such a long long time
Just tryin’ to kill the pain

But lovers always come and lovers always go
An no one’s really sure who’s lettin’ go today
Walking away

If we could take the time
to lay it on the line
I could rest my head
Just knowin’ that you were mine
All mine
So if you want to love me
then darlin’ don’t refrain
Or I’ll just end up walkin’
In the cold November rain

Do you need some time…on your own
Do you need some time…all alone
Everybody needs some time… on their own
Don’t you know you need some time…all alone

I know it’s hard to keep an open heart
When even friends seem out to harm you
But if you could heal a broken heart
Wouldn’t time be out to charm you

Sometimes I need some time…on my own
Sometimes I need some time…all alone
Everybody needs some time… on their own
Don’t you know you need some time…all alone

And when your fears subside
And shadows still remain
I know that you can love me
When there’s no one left to blame
So never mind the darkness
We still can find a way
‘Cause nothin’ lasts forever
Even cold November rain

Don’t ya think that you need somebody
Don’t ya think that you need someone
Everybody needs somebody
You’re not the only one
You’re not the only one

 

અને હવે સાંભળવા માટે આલ્બમ્સ.


(૧) રિયો ટુ :
આમ તો આ નામ વેકેશનમાં મસ્ટ સી ફિલ્મ્સમાં હોય એવું ફેમિલી એન્ટરટેઇનર છે એના એમેઝોનના જંગલોનો પ્રકૃતિના પ્રેમમાં પાડતો વીડિયો ‘બ્યુટીફૂલ ક્રીઅર્સ’ ઉપરના મસ્ટ સી વિડિયોના લિસ્ટમાં હોવો જઈએ પણ આ તો છેલ્લા થોડા વરસોમાં આવેલું ધ બેસ્ટ આલ્બમ છે. એટલે અંતે અહીં આપ્યું. ‘બોલ વિવા’ અને ‘દ વિદા’ જેવા સોંગ તો ફૂટટેપિંગ બ્રાઝિલિયન મ્યુઝિકના સથવારે વ્હીલચેરમાંથી પણ બેઠા કરીને નચાવે એવા છે. ‘વોટ ઇઝ લવ’ અને ‘ડોન્ટ ગો અવે’ મધના કચોળામાં બોળેલો રોમાન્સ છે અને એકતરફી પ્રેમનો ઝેરીલો આત્મઘાતી નશો બતાવતું ‘પોઇઝનસ લવ’ ! (એને ય ફિલ્મમાં સિમ્બોલિકલી પિક્ચરાઇઝ કરાયું છે ! ) ઇટ્સ જંગલ આઉટ હીઅર… રિયો રિયો ! અને હા, “ફાવો દે મેલ”ની હોન્ટિંગ મેલોડી તો ચૂકતા જ નહિ ! સમજાય નહિ તો યે સીધું દિલની આરપાર. ખચ્ચ !

( અહીં રિયો ટુના ચાર ગીતના પિક્ચરાઇઝેશનની ઝલક છે, અને પાંચમાં વિડીયોમાં આખો સાઉન્ડટ્રેક મુક્યો છે. સમય ના હોય તો ય ઉપર વર્ણનમાં જેના નામ અવતરણચિહ્નોમાં લખ્યા, એ ગીતો ખાસ ક્લિક કરી સાંભળજો. પાંચમાં નંબરનો વિડીયો ક્લિક કરી યુટ્યુબમાં ખોલશો એટલે જમણી બાજુ એક પછી એક ગીતોનું લિસ્ટ દેખાશે. સિલેક્ટ કરી સાંભળતા જજો. પછી સમય નીકળી જશે !)


(૨) કુછ દિલને કહા :
સામાન્ય રીતે બૂક લોન્ચ સાથે સીડી લોન્ચ એક ઔપચારિકતા હોય છે, પ્રસ્તુતકર્તા પોતાની રચનાના સીડીસંસ્કરણથી રાજી થાય ને ઘેર જઈને બધા ભૂલી જાય ! પણ ઊર્દૂમાં ઉમદા રચનાઓ લખતા સંવેદનશીલ કવિ હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટની આ ગઝલોની સીડી સાંભળવા મળી ત્યારે ઓ લોન્ચ કરનાર સોનમ કપૂરથી યે વધુ બ્યુટીફૂલ નીવડી ! ઇનફેક્ટ, છેલ્લા વરસનું આ ભારતનું શ્રેષ્ઠ ગઝલ આલ્બમ (એનો ય હવે દુકાળ છે ને !) છે ! એક જ આલ્બમમાં ઉસ્તાદ રાશીદખાન, સોનુ નિગમ, અહમદ- મહમદ હુસેન, હરિહરન, કવિતા કૃષ્ણમૂર્તિ, લાલિત્ય મુનશા, અનુપ જલોટા, જાવેદ અલી અને અરજીતસિંઘ સાંભળવા મળે એ પહેલો ઓડકાર ! અને શબ્દો ? ‘રિશ્તો કે સારે મંઝલ, ચૂપચાપ દેખતા હૂં / હાથો મેં સબ કે ખંજર ચૂપચાપ દેખતા હૂં !’ / ‘દિલ લગાને કી બાત સોચી હૈ, ચોટ ખાને કી બાત સોચી હૈ !’ / ‘મેરે દિલ મેં રંજો મલાલ હૈ, મેરે લબ પે દો હી સવાલ હૈ.. મુજે અપને દિલ મેં બસાયા ક્યૂં ? મૂજે ક્યું નજર સે ગિરા દિયા’ / ‘તેજ ધૂપ લગતી હૈ સાયો કો, સાથ મેરે વો ચલ નહિ પાતે… કૈસે બદલેંગે સારી દુનિયા કો, જબ કે ખુદ કો બદલ નહી પાતે / આસમાં કી પરી સી લગતી હો, તુમ મુઝે ઝિંદગી સી લગતી હો !’ આખા આલ્બમનું રેકોર્ડિંગ અને કમ્પોઝીશન્સ એવા કાબિલ-એ-સલામ છે કે તેરી ચાહ મેં લમ્હા લમ્હા મિટા દિયા એના માટે ગાઈ શકાય ! અતિશયોકિત લાગે તો ખુદ હી ચેક કર લિજીયે ના ! ઘણા વખતે આવું સજદા સ્ટાન્ડર્ડનું ગઝલ આલબમ આવ્યું છે.


“कुछ दिल ने कहा” – આ લિંક પર ક્લિક કરો અને જે પેજ ખુલે એમાં ગઝલો સાંભળો, પછી સારી સાઉન્ડ ઈફેક્ટ અને કારમાં સાંભળવા ખરીદવાનું મન થઇ જશે ! અમદાવાદમાં એ “ટોયક્રા” (
2nd Floor, INDRAPRASTH CORPORATE, Opp. Venus Atlantis, Anandnagar Road, Prahladnagar, Ahmedabad, India 380015, Phone 079 6617 0265) ખાતે મળશે.

અને જુઓ આલ્બમ લોન્ચના ફંક્શનમાં સોનમ કેવી લાગતી હતી એ !

DSC02451
(૩) હાર્ટલેસ : ‘અવેક’ પરથી પ્રેરિત શેખર સુમનના પુત્રની ફિલ્મ તો ડૂબી ગઈ, પણ એનું ગૌરવ દાગોનકરનું સંગીત સાંભળનારને વાદળો પર તરતા મૂકવા સક્ષમ છે. રમતિયાળ એવું માશૂકાના, પ્રેમ તરબોળ સોનિયે, ખુરેન ઇકબાલના અવાજમાં સૂફી સ્વર્ગમાં પહોંચાડતી તરરન્નુમ ઇશ્ક, ખુદા, મોહિત ચૌહાણે ગાયેલું વેસ્ટર્ન ક્લાસિક જેવું વોટ એ ફીલિંગ, હેલ્લો બ્રધર અને પોપ્યુલર થયેલું અરજીતસિંઘના આશિકીમય અવાજમાં મૈં ઢૂંઢત કો જબ જમાનેમેં વફા નિકલા, પતા ચલા કિ ગલત લે કૈ મૈં પતા નિકલા ! પણ આખા આલ્બમનું આખી રાતનો ઉજાગરો કરાવે એવું શૂળ છાતીમાં પેદા કરે એવું તો મોહિત ચૌહાણે સીમા સૈનીના અવાજમાં ગાયેલું આઉટ ઓફ ધ વર્લ્ડ સોંગ હાર્ટલેસ ટાઇટલ છે. વોટ એ પેઇનફૂલી પરફેક્ટ ટયુન ! દર્દની દીવાલો આસપાસ ચણાતી હોય અને દિમાગની નસો ભીંસાતી હોય એવી અનુભૂતિ થાય ! અને વિરહની વેદનાના આ ગીતનો મ્યુઝિક વીડિયો પણ કાળજાના કટકા વીણવા જવા પડે એવો થયો છે ! મસ્ટ ફીલ.

બધા ગીતો સાંભળવા માટે :

ટાઈટલ સોંગનો સ-રસ વિડીયો પણ જોવા માટે:


(૪) રાઇઝ :
પંડિત રવિશંકરની નોરા જોન્સ ઉપરાંત પણ સંગીતમાં પ્રવૃત્ત પુત્રી અનુષ્કા શંકર યાદ છે ને ? ભારતીય ક્લાસિકલનું ઉત્તમ ફ્યુઝન કરતી આવી પ્રસિદ્ધ પિતાની દીકરીઓને ‘આંબો તેવી કેરી, બાપ એવી દીકરી’ કહીને પોંખવી જોઈએ. ૨૦૦૫માં પિતાની હયાતીમાં અનુષ્કાએ ભારતીય સિતારના તાર પર જાઝની છાંટ નાખી, વિશ્વમોહન ભટ્ટ પાસે વીણા વગાડાવી, સેલો- બાંસુરી, બેઝ ગિટાર, ડ્રમ, તબલા, પિયાનો બધાનું ફ્યુઝનવાળી ઇન્ડિયન વોકલ્સ સાથે કરી આ રાઇઝ આલ્બમ બનાવ્યુંછે ! અમૃતના ઘૂંટડા જેવી અનુભૂતિ એ સાંભળતી વખતે થાય ! દ્રુત ગતિ (ફાસ્ટ મોશન રે !) અને પછી ઉંડો ખામોશ ઠહેરાવ ! મહાદેવની એક ચુંબકીય સ્તુતિ પછી ‘નેકેડ’ નામનો ઇન્સ્ટ્રુમેન્ટલ ટ્રેક રોમરોમ ફરી વળે. પ્રેમપ્યાસાનું ગીત બિલવ્ડ અને રેડ સન, સિનિસ્ટર, ગ્રેઇન્સ ધરાવતા ટ્રેક્સ ભારતીય આલાપોની કાનમાં સિતારના માધુર્ય સાથે રંગોળી પૂરાઈ જાય ! સાચે આપણો ટેસ્ટ રાઇઝ કરે એવું આલ્બમ !

આખું અદભૂત આલ્બમ ઘેર બેઠા અચૂક સાંભળો ! :

(૫) સંગત : પારિવારિક રીતે જ જેમનું ‘ઘરાના’ સાહિત્યિક સંવેદનશીલતાનું કહેવાય એવા અધ્યાપક હરિશ્ચંદ્ર જોશી શબ્દબ્રહ્મના પરમ ઉપાસક. વર્ષોથી તપ કરીને ગુજરાતી ભાષાની ૬૦ શ્રેષ્ઠ રચનાને ગીત- ગઝલ- કાવ્યને શબરીની કાળજીથી ચૂંટી અને પછી સીતાના પ્રેમથી તરજમાં ગૂંથી. સુગમ સંગીતને બદલે બંધુ વિનોદ જોશી સંગીત કાવ્ય શબ્દનું ઉત્ખનન (ડિગીંગ) કરી લાવ્યા. કવિઓની સંગાથે બેસીને હળવે હળવે નિતારીને પીધેલા એમના શબ્દો છ સીડીના સેટમાં ગુજરાતના ઓસમાણ મીરથી આલાપ દેસાઈ, શ્રદ્ધા શ્રીધરાણીથી સૌમિલ મુન્શી, ગાર્ગી વોરાથી પુરૃષોત્તમ ઉપાધ્યાય, જહાન્વી શ્રીમાકરથી પાર્થિવ ગોહિલ જેવા સેંકડો કંઠમાં ઘૂંટાઈને રજૂ થયા છે. મનને શાંત કરતા મેડિટેશનની ગરજ સારે એવી આ રચનાઓ છે. જેમાં જળના ભરોસે હોડીબાઇ નાચે અને રખડુ છીએ સ્વભાવથી એવા ખલાસીઓ હાશનો અવસર મનાવે ! મોરારિબાપુ જેને પ્રેમનો પ્રસાદ કહે એવું આ આલ્બમ ગુજરાતી કાન માટે પ્લેટીનમસ્ટડેડ ડાયમંડથી પણ વધુ અદકેરું ઘરેણું છે. શબ્દોને આવ્યા પછી સંગીતનો રસ ઝરશે. સંગતના રિલેક્સેશન ફોર સોલમાંથી !

સોરી. સંગતનો કોઈ ટ્રેક હજુ ઓનલાઈન નથી. એના વિષે વાંચો અહીં.
અને આ રહ્યો એના લોન્ચ સમયનો હરિશ્ચંદ્ર જોશીનો લાક્ષણિક ફોટો :
DSC02378
સંગત પણ અમદાવાદમાં  “ટોયક્રા” (2nd Floor, INDRAPRASTH CORPORATE, Opp. Venus Atlantis, Anandnagar Road, Prahladnagar, Ahmedabad, India 380015, Phone 079 6617 0265) ખાતે મળશે.


અને બ્લોગબડીઝ માટે ખાસ બોનસ ! મૈને પ્યાર કિયાની ભૂંડીભૂખ નકલ જેવી ફિલ્મ ‘રમૈયા વસ્તાવૈયા’ જેટલી ફાલતુ હતી, એટલું જ તેનું આલ્બમ ફેન્ટાસ્ટિક હતું. સચીન-જીગરના તમામ ગીતો ચકાચક હતા. પણ ધ બેસ્ટ હોય તો ભારતનાં સંગીતની છાંટથી સરાબોર એવું “રંગ જો લાગ્યો !” આમ તો આખો ટ્રેક સાંભળવા જેવો છે, પણ એના વિડીયોમાં જ આ અફલાતૂન સોંગ માણો. ચીઅર્સ !

 

ક્વીન ઈઝ લાઈફ, લાઈફ ઈઝ ક્વીન !

queen-bollywood-movie-stills99

સામાન્ય રીતે શિરસ્તો એવો જાતે જ રાખ્યો છે કે છપાયેલા લેખો તરત બ્લોગ પર વાચક ઉઘરાવવાની લાહ્યમાં ન ચડાવી દેવા…ભલે સંજોગોવશાત સૌથી વધુ હિટ્સ મેળવતા બ્લોગમાં મહીનાઓ સુધી કંઈ મૂકી ના શકાય ને એ ભેંકાર બની રહે ! તો ય વાંક-અદેખાઓ પાછા સંભળાવતા જાય કે તમે તો બધું જ સસ્તી પ્રસિદ્ધિ માટે જ કરતા હશો કાં? અરે ટોપા, જો એવી જ સનસનાટી / પ્રસિદ્ધિની ભૂખ હોય તો જેના કેટલાય ફક્ત સપના જ જોતા હોય છે કે સો હિટ્સ માટે ઊંધા પડી જાય છે  ત્યારે…દસ લાખથી વધુ હિટ્સ મેળવનાર એવા આટલા લોકપ્રિય બ્લોગને કોઈ એમ રેઢો મૂકી દે આટલા લાંબા સમય સુધી ? પોતાની જાતને મોટા સત્યવાદી સાત્વિકમાં ખપાવનારા એવા બ્લોગબાબાઓ ( ટાઈટલ કર્ટસી : કાર્તિક મિસ્ત્રી ) અહીં પડ્યા છે કે જે મહીનાઓ સુધી પોતાની ફ્લોપ પ્રોડક્ટ્સનાં ય ઓનલાઈન કેમ્પેઈન ચલાવ્યા કરતા હોય ને પોતાના પ્રકાશનો માટે મલ્ટીનેશનલ્સને શરમાવે એવી ચિક્કાર પબ્લિસિટી એકધારી કર્યા કરે ને પાછા સેલ્ફ માર્કેટિંગનું “પાપ” બીજા જ કરે, અમે નહિ – એવા સંતભાવમાં વિહર્યા કરે ! પણ આવી સાચા-ખોટાની પરખ તણી સૂક્ષ્મ સમજ સમાજની ક્યાં કેળવાઈ છે ?

એની વે, ખરેખર તો હું શા માટે શું કરું છું એની પ્રગટ છતાં છુપી ચાવીઓ લેખમાં ધ્યાનથી વાંચનારને જડી જ આવે. કશુંક બદલાવવું છે, પણ ક્રાંતિની ભ્રાંતિ કે બોરિંગ કેમ્પેઈન્સથી નહિ..પાળીએ બેસી શીંગ-ચણા ખાતા દોસ્તો વચ્ચેની વાતચીતની માફક રસિક હળવાશ અને ખુદના મોજ-મિજાજથી 😛 અને એટલે એનું પ્રતિબિંબ પાડતું કશું દેખાય ત્યારે ઓળઘોળ થઇ જવાય ! મુન્નાભાઈની ફિલ્મો, વેન્સ્ડે, બાગબાન આવી ત્યારે તરત એ પડઘો પડતો હોય એમ લાગ્યું અને ત્યારે બ્લોગ નહોતો એટલે દિલ ફાડીને લેખો લખ્યા. પછી “ઓહ માય ગોડ” અને “રાંઝણા” ફિલ્મ વખતે એ લેખો બ્લોગ પર તરત જ મૂક્યા કારણ કે, વધુ ને વધુ લોકો એ ફિલ્મ જુએ એવો ટિકિટ ખર્ચીને ફિલ્મ જોનારા પ્રેક્ષક તરીકેનો જ ભાવ. ગ્રેવિટી કે લાઈફ ઓફ પાઈની માફક જ સદનસીબે આ લખી એ તમામ ફિલ્મો મેં રીલીઝ થતાંવેંત જોઈ ત્યારે નોન-સ્ટાર્ટર હતી. ( અમુક ખૂબ ગમેલી ફિલ્મો બોક્સ ઓફીસ ઉપર ના ચાલે એટલી ક્લાસિક હોય એટલે એવો ઉલ્લેખ લેખમાં ય કરી દઉં, છતાં કોઈ કદર ખાતર લેખ લખ્યા વિના ના રહેવાય ! ) પણ મેં દરેક વખતે ભાવિ મારા માનવસ્વભાવની નાડ પારખવાના રઝળપાટથી મળેલા ધીંગા અનુભવ અને ફીલિંગનાં આધારે ભાખ્યું હોય કે આ ફિલ્મ તો વર્ડ ઓફ માઉથથી ચાલશે ને વગર સ્ટાર્સે એ નિકલ પડી હોય પાછળથી.

ઓલમોસ્ટ એક અઠવાડિયા પહેલા ફેસબુક પર મેં  આમ જ ભવિષ્ય ભાખેલું “ક્વીન” જોઇને કે આ ફિલ્મ  ધીમી શરૂઆત છતાં ચાલશે, ને આજે આ લખું છું ત્યારે ઓફિશ્યલી ક્વીન ક્લીન હીટ પુરવાર થઈ છે ! બોલીવૂડમાં બેઠેલા કહેવાતા ટ્રેડ પંડિતો માટે આ સરપ્રાઈઝ હશે, મારા માટે નથી કારણ કે હું જીવાતા જીવન સાથે જોડાયેલો છું, ને શું હૃદયને સ્પર્શે – એ ખબર પડે એટલું ચોખ્ખું તો એ હ્રદય હજુ સુધી રાખ્યું છે ! 😉 એ દિવસે મેં મુંબઈ લોઅર પરેલના પીવીઆરમાં બેક ટુ બેક ત્રણ ફિલ્મો અસ્વસ્થ તબિયત છતાં બપોરથી રાત સુધી જોયેલી. ૩૦૦ – ૨  અને ઓગસ્ટ : ઓસાજ કાઉન્ટી જેવી મજબૂત ફિલ્મો છતાં જાદૂ તો ક્વીનનો જ રહ્યો. પહેલા તો ફિલ્મ જોઇને એના જેવી જ મારી પર્સનલ જર્ની વિષે લખવાનું મન થયું- પણ એ માંડી વાળ્યું. રીડરબિરાદરોને રસ ના પડે એટલે. પણ ૧૨ ઈયર્સ એ સ્લેવ કે ડલાસ બાયર્સ ક્લબ જોઇને ગુલાંટીયા ખાવા સહેલા છે. કારણ કે ઘણી સારી હોવા છતાં આ ફિલ્મો સચ્ચાઈના નામે મેનીપ્યુલેશન કરવા જ બનાવાય છે, એ જોઇને ખબર પડે. પણ ક્વીન જેવી ફિલ્મો કોઈએ આવી કોઈ પરવા વિના જીગરના તારથી ઘડી હોય ત્યારે જ સર્જાતી હોય છે. કંગના વિષે આજે બધા છાપાની પૂર્તિઓ લખે ત્યારે એની પ્રશંસા મેં તો વર્ષો  અગાઉ કરી છે. થોડીક નજર હોય તો ખબર પડી જ જાય- આવા ભવિષ્યની ! ઇન ફેક્ટ, ૯ માર્ચના રવિવારે મારો જે લેખ છપાયો યુવતીઓ પર ( જે લખવાનો તો ૫ દિવસ પહેલા હોય ) એમાં એકઝેટ એ જ મેસેજ હતો જે પછી રજૂ થયેલી ક્વીનમાં હોય !

ખૈર, ક્વીન નાં જોઈ હોય તો ખાસ બધું પડતું મુકીને ય જોવા જાવ એવા અનુરોધ ખાતર આજના સ્પેકટ્રોમીટરનો લેખ અહીં મુકું છું. રજાનો માહોલ છે. તક મળે તો છોડતા નહિ એ જોવાની. લેખમાં આમ પણ ક્મ્પોઝ્ની અમુક મહત્વની ભૂલો છે, એક-બે શબ્દો કપાયા છે એ સુધાર્યા છે. લખતી વખતે સુઝેલા પણ પછી નહિ લખેલા પાંચ -દસ  વાક્યો ઉમેર્યા છે. એટલે આ ઓલરેડી વાંચનાર માટે  પણ ફરી વાંચવા જેવો ‘રિફાઈન્ડ’ કટ છે.  છેલ્લે પૂરક વિડિયોઝ પણ છે. લેખનું શીર્ષક મેં વર્ષો પહેલાના BAPS મંદિરના એક ઉમદા ગ્રીટિંગ કાર્ડના આધારે યાદદાસ્ત મુજબ લખ્યું છે , કોઈને સર્જકનો ખ્યાલ હોય તો કોમેન્ટમાં લખજો.

બ્લોગને નવા રંગરૂપ આપ્યા છે, કારણ કે હવે આટલી રાહ નહિ જોવી પડે નવી પોસ્ટ્સ માટે. પણ ક્વીન સપરિવાર જોજો, અને આ વાંચી પણ ક્વીનનો હિડન મેસેજ મનમાં જ નહિ જીવનમાં ઘૂંટજો.

======

q2

ચાલ, આપણે રંગ વાવીએ…
ઝાંખા-પાંખા જીવતર ઘોળી લાગે છે કે નહિં ફાવીએ…
ચાલ, આપણે રંગ વાવીએ…

સમજણની કોરી પાટીમાં શ્વેત એકડાં ઘૂંટતા સઘળાં ભૂંસાઈ જાતાં,
સામેકાંઠે ઈચ્છાના સોનેરી હરણાં આખેઆખા પીળચટ્ટાં થઈ જાતાં.

ઈચ્છાઓના મેઘધનુને કોંટા ફૂટે એમ ચાહીએ…
ચાલ, આપણે રંગ વાવીએ…

આતમ પર અંધારપછેડો ઓઢી સૂરજ તૂટક શ્વાસે જીવે,
શૂન્યસમયના ત્રિભેટાને રાત નામની કૈં કન્યાઓ પીવે.

લીલોતરીઓ મહોરે એવો વાદળિયો વરસાદ લાવીએ…
ચાલ, આપણે રંગ વાવીએ…

wi
“જો તમે ‘ગુડબાય’ કહેવાની હિંમત રાખશો, તો જીંદગી તમને નવું ‘હેલો’ કહીને એનું વળતર આપશે!” (પાઉલો કોએલ્હો)

જોરૂ ગીડા ઉર્ફે જોગી જસદણવાળાની આ ઉપરની  કવિતાની સંગ જ એક પ્રસંગ યાદ આવે છે.

બુધ્ધ પાસે એક ખેડૂતે જઈને પરિવારની, કામની, ભક્તિની, શોખની મળીને કુલ ૮૩ સમસ્યાઓ વર્ણવીને સવાલો પૂછયા.

બુધ્ધે કહ્યું ”મારી પાસે એના કોઈ ઉકેલ નથી. પણ તારી ૮૪મી સમસ્યાનો ઉકેલ આપી ચૂક્યો છું!”

ગિન્નાયેલા ખેડૂતે પૂછયું, ”કઈ ૮૪મી સમસ્યા?”

બુધ્ધે કહ્યું ”જીવનમાં આપણી સમસ્યાઓના ઉકેલ બીજાના હાથમાં હોય છે, એ ભ્રમ પાળવો તે!”

* * *

તમે એવી ફિલ્મ જોઈ છે કે જે પૂરી થાય, ત્યારે એમ થાય કે બહુ ઝડપથી ખતમ થઈ ગઈ! હજુ ચાલ્યા જ કરે તો કેવું સારું? એવી ફિલ્મ કે જેના ભરપૂર વખાણ સાંભળીને રિલિઝથી બે દિવસ મોડા જોવાનું થાય, ત્યારે અપેક્ષાઓ ઊંચી હોવા છતાં ય એ પૂરેપૂરી સંતોષાઈ જાય! એવી ફિલ્મ કે જે આપણી આત્મકથાના વેરવિખેર પાનાઓનો જ વિડિયો લાગે! એવી ફિલ્મ કે જેમાં નવજાત બાળકને ટુવાલથી સાફ કરતી માતા જેવી ભાવભીની માવજત એના દિગ્દર્શકની ડોકાય! એવી ફિલ્મ કે જે ચાલુ પરીક્ષાએ પણ અઢી કલાક આપીને એટલે જોવાવી જોઈએ કે ત્રણ કલાકના પેપર્સની બહાર જ્યારે સંજોગોની એકઝામ આવે તો એના આઈએમપી જવાબો એમાંથી જડે!

ક્વીન! બકૌલ રીડરબિરાદર મીના જાની, ચેસબોર્ડ પર જેમ રાણીનું પ્યાદું ગમે તે ખાનામાં ફરે એમ અવનવી દિશાઓમાં ફંટાઈને અનેક નોખા-અનોખા પાત્રો અને પડકારોનો મુકાબલો કરતી નાયિકા સાચા અર્થમાં પોતાની ઓળખ પર રાજ કરતી રાણી બને છે, એનું સેલિબ્રેશન એટલે અનુરાગ કશ્યપ નિર્મિત (અને સંકલિત) તથા વિકાસ બહલ લિખિત- દિગ્દર્શિત અને કંગના રાણાવત અભિનીત, ના ના ના- જીવિત એવી ક્વીન!

ફિલ્મ નહિ, આપણી આસપાસ જીવાતી જીંદગી. બિલકુલ બોરિંગ થયા વિના ભારતીય નારીને મળતો મીનિંગ એટલે ક્વીન. બૂડબક બાવાઓ સતત જેના હાઉથી ડરાવ્યા કરે છે, એ ‘પશ્ચિમ’ની સંસ્કૃતિને ભારતને વખોડયા વિના પણ બરાબર ઉજાળીને, આપણા પૂર્વગ્રહોના અંધારા ઉલેચતી ઋષિચેતના એટલે ક્વીન. રવિવાર કે ધૂળેટીની રજામાં જેના રંગમાં વિથ ફેમિલી રંગાઈ જવાનો મોકો ચૂકાઈ ન જવો જોઈએ, એ ક્વીન! જરરૂર પડે રંગો કે ધાણીદાળિયાનું બજેટ એની ટિકિટમાં ખર્ચી શકાય એ ક્વીન!

ક્વીન ફિલ્મ નથી. ઈલ્મ (જ્ઞાાન) છે- આશા અને આત્મવિશ્વાસનું. ઈલ્મ જ નહિ, તાલીમ છે, થોડીક અક્કડ ઓછી કરી ફક્કડપણે જીવવાની! જીવનમાં બંધ થઈ ગયેલા દરવાજાઓ સામે તાકતા, આંસુ સારતા બેઠા રહેવાને બદલે ઉભા થઈ નવા દરવાજા શોધવાની મહેનત કરી, એ ખોલીને એના પર ચાલવાની કસરત કરી સ્મિત શોધવાની યુગયાત્રા છે આ નાજુકનમણી ફિલ્મમાં! આ એના ટાઈપની એક સાવ નવી જ ઓનેસ્ટ ઓરિજીનલ ફિલ્મ છે. ‘ઈંગ્લિશ વિંગ્લિશ’ જો પ્રાઈમરી સ્કૂલ હતી, તો ક્વીન માસ્ટર્સ ડિગ્રી છે.

થોડા સમય અગાઉ આવેલી હતી એક આવી જ સિન્સિયર અને સુંદર એવી ફિલ્મ ‘ચિલ્લર પાર્ટી’. એની લેખક-દિગ્દર્શક બેલડીને સલમાનનાં પિતા રાઈટર સલીમ ખાને ઘેર બોલાવીને પોતાને મળે ફિલ્મફેર આપી આપી દીધેલો. એકદમ દુરંદેશી હતી એ એમની. એ બનાવનાર એક નિતેશ તિવારી અત્યારે પ્રોમો પરથી પ્રોમિસિંગ એવી ‘ભૂતનાથ રિટર્ન્સ’ના ડાયરેકટર બન્યા, અને બીજા વિકાસ બહેલ મસ્ત મજાની ‘હસી તો ફસી’ના કો-પ્રોડયુસર રહ્યા બાદ કંગના રાણાવતની જમાવટનું પરફેક્ટ પેકેજીંગ કરતી ક્વીન લઈને આવ્યા! ભારે કોમ્પ્લિકેટેડ કેરેકટર્સ કર્યા કરતી કંગના આ ફિલ્મના સિમ્પલ કિરદારને એવી બેનમૂન રીતે જીવી ગઈ છે કે વગર ચૂંટણીએ દર્શકોના દિલોદિમાગ પર રાજ કરી શકે. ખુદ હિમાચલના મંડી જેવા નાના ગામમાંથી બોલિવૂડ આવીને સ્થાન જમાવનાર કંગનાની કારકિર્દી સફરના આધારે જ દિગ્દર્શક વિકાસ બહલે કંગનાને (એની પહેલી ફિલ્મ ‘ગેંગસ્ટર’નાં ડાયરેક્ટર રહેલા અનુરાગ બાસુની લાગવગ લગાડીને) ક્વીનમાં વાસ્તવિક લાગતી યુવતીનું પાત્ર ભજવવા મનાવી હતી. અને કન્વિન્સ્ડ કંગનાનું કન્વિકશન એટલું કે ફિલ્મના એડિશનલ ડાયલોગ્સ પણ એના છે!

વેલ, આટલી અપીલ- આગ્રહ- આજીજી પછી આ મનોરંજન અને મનોમંથન બંને સાવ સહજતાથી કરાવતી ફિલ્મ જોવાના હશો જ એમ માનીને ફક્ત ટ્રેલર જેટલી જ વાર્તા માંડીએ. મિડલ ક્લાસ દિલ્હીની યુવતી રાણી હોમસાયન્સ ગર્લ્સ કોલેજમાં ભણ્યા પછી ( કદાચ એવા ઘોલકામાં ભરાયેલી રહેવાને લીધે જ) જરા આસાનીથી છેલબટાઉ જુવાનથી ઈમ્પ્રેસ થઈ બડે અરમાનો કે સાથ પરણવા જાય છે, અને ત્યારે નાના ભાઈને ફેસબુક પર મૂકી શકાય એવા મેરેજના ફોટા લેવાનું કહેવામાં જ જીવનના આનંદ શોધતી હોય છે. ત્યાં કડાકો બોલે છે. અચાનક હાઈફાઈ થયેલા દુલ્હેરાજાને હવે આ સાદી ઘરેલુ બીવી પોતાના જ પ્યાર છતાં પસંદ નથી. સિલ્કી રજાઈનું પગલૂછણિયું બનાવી એ તોરીલો ભાયડો ‘બિચારી’ છોકરીને કાકલૂદી વચ્ચે લગ્નના આગલે દિવસે જ રિજેક્ટ કરી દે છે! અને ના, કન્યા પ્રતિઘાતની જ્વાળા જગાવીને ગુલાબી ગેંગ રચવાના ફિલ્મી મૂડમાં નથી. નોર્મલ ઈન્સાનની માફક મૂંઝાઈ-પીડાઈને ચોધાર આંસુએ રડયા કરે છે અને આવેશમાં (ખરેખર તો કહેવાતા સગાવ્હાલાં અને પાડોશીઓની ટીકાટિપ્પણથી બચવા) એકલી હનીમૂન પર જવા યુરોપ સુધી પરિવારની પરમિશનથી પલાયન કરે છે.

ત્યાં શું એને પ્રિન્સ ચાર્મિંગ મળે છે? ના, ના ઉલટું સેકસી ‘દાસી’ (હોટલ મેઈડ) મળે છે. (લાજવાબ લિઝા હૈડનનો નવો જ નક્કર અવતાર!) અને એના સથવારે (સલાહોથી નહિ) રાણીને પ્રિન્સ કરતાં ય વધુ ચાર્મિંગ એવું કશુંક ઘરથી દૂર અને ડરની વચ્ચેવચ્ચે જડી આવે છે…

લાઈફ એન્ડ સેલ્ફ!

* * *

”સલામતીની ભૂખ દરેક મહાન અને ઉત્તમ સાહસની આડે આવે છે!”

ઈ.સ. ૫૬માં યાનિ કી આશરે ૨૦૦૦ વર્ષ અગાઉ જન્મેલા રોમન ફિલસૂફ ટેક્ટિસનું આ સનાતન સત્યસમું ક્વોટ આજે તો વધુ રિલેવન્ટ છે!

ચૂંટણી ઢંઢેરાઓમાં આપણી સડક, પાણી, વીજળી, રોટી, કપડા, મકાન જેવી સમસ્યાઓની વાતો બહુ થાય છે. પણ એક મસમોટી સ્વદેશી નબળાઈ તરફ કોઈનું ‘જનહિત’માં પણ ધ્યાન જતું નથીઃ આપણે ત્યાં જીંદગીને બહુ ‘વેલ પ્લાન્ડ’ બનાવી દેવામાં આવે છે. કોઈ કેઓસ (અંધાધૂંધી)ના ચાન્સ વિનાની. બધું જ આગોતરા આયોજન મુજબ થાય એવી જૈન ખાખરા જેવી ફિક્કી બેસ્વાદ બટકણી જીંદગી. એડવેન્ચર નહિ, થ્રિલ નહિ, ફ્રેશ એકસાઈટમેન્ટ નહિ!

જન્મથી મૃત્યુ સુધીનો આખો એક ડાહ્યોડમરો સામાજીક એપ્રુવલવાળો ગ્રાફ રેડી હોય છે. ત્રણ વરસે બાલમંદિર, પાંચ વરસે સ્કૂલ, સત્તર વરસે કોલેજ, બાવીસ વર્ષે નોકરી-ધંધો, ૨૫ વરસે મમ્મી-પપ્પા-ફોઈ-કાકા-માસી-મામાને ગમતા પાત્ર સાથે ગોઠવેલા લગ્ન, પછીના ત્રણ વરસે સંતાન, કરિઅરમાં પ્રમોશન, નાટક-સંગીતના કાર્યક્રમોમાં કે પ્રવાસ-પાર્ટીના બહાને પોતાનું  પ્રદર્શન, સંતાનોનું રિમોટકંટ્રોલ- વડીલોની સેવા, પ્રૌઢ વયે માફકસરની અને માપસરની ભક્તિ, મંડળોની મેમ્બરશિપ, પેન્શનની ઉંમરે પ્રોપર્ટીની ડીલ અને પરિવારની જરાય લાલપીળી ન હોય એવી લીલી વાડી. ફિલોસોફર ફ્રેન્ડસ અને સહનશીલ સગાં. સમાજમાં નામ અને દસ્તાવેજમાં દામ. પછી થોડીક રોજીંદી દવાઓ ગળતાં ગળતાં ને નવી પેઢીની બરબાદીની- છાપાળવી ચિંતા કરતાં કરતાં ઢબી જવાનું! ધેટસ લાઈફ ઈન ઈન્ડિયા, નો બેટર ધેન ડેથ.

આ ચાલુ ચીલાના ચકરાવાની સલામતીને જરાક ભેદી છેદીને કોઈ થોડો સ્વતંત્ર માર્ગ પકડે કે એને લાશ બનાવી મોર્ગમાં થીજાવી દેવાની કાગારોળ શરૂ થઈ જાય છે. કારણ છે, નવીનતા સામેનો ગભરાટ. પોતાની પ્રિય સેફટીના તકલાદી છીપલાંનું કોચલું ભાંગીને ભૂક્કો થઈ જશે એ વલવલાટ.

આર્કિટેકટસ બ્લ્યુ પ્રિન્ટ બનાવે, અને બ્રોશરમાં છાપવા માટે  કોમ્પ્યુટરે તૈયાર કરેલા મોડલ મુજબનું કોપી ટુ કોપી મકાન તૈયાર થઈ જાય, એવું લાઈફમાં બનતું નથી. નદીની ભેખડે ઉગેલા વૃક્ષની માફક જીંદગીની ડાળીઓ તો અનિયમિત આકારમાં આડેધડ વિસ્તરે છે, એટલે સુંદર લાગે છે. એટલે દીવાલો પર વહેતી નદી કે ઉછળતા ધોધના પોસ્ટર્સ હોય છે, ફાઈવ સ્ટાર હોય તો યે સ્વીમિંગ પૂલના નહિ!

આકાશમાં સેટેલાઈટ છોડવા હોય તો એની પ્રક્રિયા પૂર્વનિર્ધારિત હોય છે, પણ ધરતી પર કેમ જીવવું એની કોઈ પ્રિ-પ્લાન્ડ ફોર્મ્યુલા શક્ય નથી. ન ધારેલું પણ બને એ જ જીવનનો રોમાંચ છે, જેને લીધે એની સાથેનો રોમાન્સ ટકી રહે છે. આપણી ટૂંકી સમજણના ચોકઠાંમાં આ અફાટ અસીમ અગાધ જીવનનું વિરાટ વિસ્મય સમાતું નથી. ધારેલું બધું જ જીવનમાં બનતું નથી. રિશિ-નીતૂ કપૂરનો દીકરો સુપરસ્ટાર થાય, અને અમિતાભ-જયા બચ્ચનનો દીકરો સુપરફ્લોપ જાય એ સંભવ છે. રોગ-ખોટ-પ્રેમ કે પરીક્ષામાં નિષ્ફળતા, બદનામી… આ બધાની ડરીને ભાગી છૂટનારા કે ફાટી પડનારા આવી કોઈ પરિસ્થિતિ કાયમી હોતી નથી, એવું માનીને ‘જીવન ચલને કા નામ’ ગણગણી શકતા નથી.

આપણને દેખાતો ન હોય એટલે રસ્તો જ ન હોય, એવું હોતું નથી. એક સમયના જીનિયસ બ્રેઈન્સ જે પારખવામાં ડફોળ સાબિત થયા હોય, એ જ રહસ્યો પછીની જનરેશનના રિસર્ચર્સ કે સાયન્ટીસ્ટસ શોધી બતાવે ત્યારે થાય કે ‘ઓત્તારી! આ નજર સામે હતું તો ય આટલી સદીઓ સુધી જડયું નહિ?’

એટલે ન જડયું હોય કે અગાઉથી માની લીધેલી મર્યાદાને ઓળંગીને ત્યારે કોઈએ એ વિચાર્યું જ ન હોય! કે પછી એનો સમય ન આવ્યો હોય. બહુ ચોકસાઈભરી ગણત્રીઓ ક્લોઝ અપમાં એકાદા ભારેખમ સ્પેરપાર્ટને જ નિહાળે છે, પણ બધા સાથે મળીને લોંગ શોટમાં આખું ઉડતું હવાથી હળવું વિમાન બનાવી શકે છે, એ પારખી શકતા નથી.

એક સોંગ ચગેલું દાયકાઓ પહેલા ડો. આલ્બનનું : ઈટસ માય લાઈફ! સેટ મી ફ્રી… વોટસ ધ ક્રેપ – પાપા ન્યુ ઈટ ઓલ. સ્ટોપ બગિંગ મી, સ્ટોપ બોધરિંગ મી, માઈન્ડ યોર બિઝનેસ એન્ડ લીવ માય બિઝનેસ, આઈ લિવ ધ વે આઈ વોન્ટ ટુ લિવ.

આઇ મેઇક ડિસિશન્સ ડે એન્ડ નાઇટ. શો મી સાઇન્સ એન્ડ ગુડ એકઝામ્પલ્સ, ટેઇક એ ટ્રિપ ઇસ્ટ ટુ વેસ્ટ, યુ ફાઇન્ડ ધેટ યુ ડોન્ટ નો એનીથિંગ, સ્ટોપ યેલિંગ મી… ઇટસ માય લાઇફ!

નવી પેઢીને જાતે જવાબદાર નિર્ણયો લેતા આપણી શિક્ષણ પદ્ધતિ શીખવાડતી નથી. સમાજને દોરનારા પોતે જ જો નમ્રભાવે દુનિયા ફરે તો ખબર પડે કે એમનું અજ્ઞાાન કેવું વિશાળ છે. કબૂલ કે ભૂખ, તરસ, ઉંઘ, સેકસની જેમ સલામતી પણ કુદરતી વૃત્તિ યાને બેઝિક ઇન્સ્ટિંકટ છે. પણ સતત ખાધા કરવાથી કે ઉંઘ્યા કરવાથી આરોગ્ય સુધરતું નથી, બગડે છે. એમ જ જરૂરી સાવચેતી રાખી, આવશ્યક આવડતો શીખીને પછી સલામતીના અતિરેકને ફગાવવાની બહાદૂરી કેળવવી પડે. અતિ સલામતી વિકાસવિરોધી છે, પ્રગતિ માટે હાનિકારક છે. જીવનનું નામ જ જોખમ છે. રાજયાભિષેકના દિવસે રામને વનવાસ મળે અને સમરાંગણની વચ્ચે અર્જુનને ગીતાજ્ઞાાન મળે. લાઇફમાં બધું જ પ્રેડિકટેબલ નથી, અને વિધિના લેખ વાંચવાની ૧૦૦% ક્ષમતા કોઇ માનવીની નથી, એમાં અપ્સ એન્ડ ડાઉન્સ આવ્યા જ કરવાના.- એ સર્જનહારની અકળ કરામત માનીને માણ્યા કરવાનો બોધ તો ભારતીય દર્શન આપે છે.

અજાણ્યા સાથે વાત ન કરો, બહાર નીકળો તો જેકેટ પહેરો, નવું ફુડ ટ્રાય ન કરો, જોખમી જગ્યાએ ફરવા ન જાવ, નાચો નહિ, હસો નહિ- આવા બધા ડરામણા ‘ડોન્ટસ’ આપણને રસ્તા પરથી હાંસિયામાં ધકેલી દે છે. સેફેસ્ટ પાથ કંઇ બેસ્ટ જ હોય એ જરૃરી નથી. મહાચિત્રકાર પાબ્લો પિકાસોએ કહેલું કે “ઇશ્વર બહુ અજીબ કલાકાર છે, એ હાથી, જીરાફ, બિલાડી બધું જ બનાવે છે. એની કોઇ એક શૈલી નથી. ઇશ્વર હંમેશા કશુંક નવું, કશુંક અલગ કરવા પ્રયત્ન કરતો રહે છે!”

યસ, ઠાવકાપણાનો માસ્ક ઉતારો તો અંદરથી બધા જ થોડાક ક્રેઝી હોવાના. ફિર અપુન કે ક્રેઝી હોનેમેં ડર કાહે કા?

* * *

ઘર જેવું કયાં લાગે?

એવી જગ્યાએ લાગે જયાં આપણે જેવા છીએ તેવા રહી શકીએ, અને કોઇ આપણને આડાતેડા સવાલો પૂછીને સતત ક્નડ્યા ન કરે!

બસ, આ જ જર્ની છે કવીનની. અને આ જ તફાવત છે, ભારત અને પશ્ચિમનો. ફિલ્મમાં આ કોન્ટ્રાસ્ટ સરસ રીતે ઉપસાવ્યો છે- પેરિસમાં એક ભારતીય પરિવારની મુલાકાતમાં! એક બાજુ ‘વેસ્ટર્ન’ ગણાતી ફ્રેન્ચ ફ્રેન્ડ છે, જે એની ફ્રી સેકસ્યુઆલિટી બાબતે કે બ્રોકન રિલેશન્સ બાબતે સ્માઇલિંગલી ઓપન છે. બીજીબાજુ દુઃખ વ્યકત કરવામાં ય દંભી એવું દેશી કુટુંબ છે, જે કંજૂસાઇથી એક ફાલતુ ગિફટ આપવાનો સામાજિક દેખાડો જીવ ટૂંકો છે તો યે ચૂકતું નથી.

એટલે જે ભારતની બહાર એકલી નીકળતી રાણીને માઠાં અનુભવો છતાં ય પશ્ચિમ મીઠું લાગે છે. કારણ કે એક સ્ત્રી કે એક બહારની ભાષા ના જાણતી વ્યક્તિ હોવા બદલ એના તરફ ‘મેન્ટલ’ બનીને કોઇ જજમેન્ટલ થતું નથી. એ મનફાવે એમ મુક્ત બની શકે છે, કોઇની નજરો કે પરંપરાઓના ચોકી પહેરા વિના આઝાદમિજાજ. એ અનુભવે છે કે  ફુડ મેકિંગ, ગિટાર પ્લેયિંગ, ગ્રાફિટી ડ્રોઇંગ જેવી ‘કરિઅર’ પણ મમ્મી-પપ્પાના દબાણ વિના આગળ વધારી શકાય છે. કમ્યુનિકેશન માટે ભાવ અગત્યનો છે, ભાષાની પક્કડ નહિ. બિલકુલ નેચરલી છોકરા – છોકરી સાથે એક રૂમમાં રહી શકે છે. લગ્નના નામે પતિ નામના પ્રાણીની ચાવી દીધેલી ઢીંગલી બન્યા વિનાના સુખો પણ ભોગવી શકાય છે. (એકલા પ્રવાસ કરી ધીરે ધીરે ઘડાયેલી જાતમાંથી જગત માટે સરપ્રાઇઝ શોધવાનો મેસેજ હજુ ગયા રવિવારે જ અહીં આપ્યો નહોતો?) ફિલ્મમાં એક દ્રશ્યમાં એની બિચારી સખી દરેક ભારતીય ‘આદર્શ’ ઘરેલું નારીની “અંદરની વાત” કહી દે છે કે જિંદગી તો હિમ્મતથી ફોરેન ગઈ એમાં તું જીવે છે, અમે તો અહીં ઘરકામના ઢસરડા અને બાળોતિયાંમાં જ રહી ગયા.

‘કવીન’ ફિલ્મમાં હિન્દી સિનેમામાં ભાગ્યે જ જોવા મળે તેવું ડાયરેકશનનું ડેટેઇલિંગ છે, કેન્સલ્ડ મેરેજની વાત કરતી વખતે ફોન જરા ધ્રુજતા હાથે પકડવો, મેંદીવાળા હાથે મુલાકાત કર્યા પછી ટેબલ પર ખરેલી મેંદી, જેમ જેમ પ્રવાસ આગળ વધે એમ હાથમાં ઝાંખી પડતી મેંદીની ભાત, નજીક પડેલા બોકસમાંથી રડતા રડતા ખવાઇ જતો લાડુ, ભૂતકાળની કડવી બની ચુકેલી યાદોની ભૂતાવળ બની ચોમેર માનસિક પીછો કરતો એફિલ ટાવર, ભૂલમાં અબોલા લીધેલા ગમતા પાત્રને સેન્ડ થયેલ એમએમએસ…. બધું સ્વર્ગસ્થ બોબી સિંઘના કેમેરામાં કેદ કરાવાયુ છે. અમુક સીન સહજતાથી સચ્ચાઇભર્યા બનાવાયા છે. જેમ કે ટ્રાવેલ એજન્ટ ઓફિસને તાળું મારતા વાત કરે, રેસ્ટોરાંમાં એક વૃદ્ધ યુગલ યુરોપિયન ઉપેક્ષાભાવ ચહેરા પર રાખી બીજાઓની ચાલુ વાતચીતે ચુપચાપ જમતું રહે, રાજકુમાર રાવ ઘેર ઉપરના માળેથી ફોન પર ધંધાકીય વાત કરતો કરતો નીચે આવે, સ્કાઇપ ચેટમાં કલીવેજ જોઇને મિડલ ક્લાસ પાપા-બેટા બેઉ શરમાય અને નૈસર્ગિક રીતે લલચાય, વિદેશમાં ઉછરેલી સખી બહુ મેલોડ્રામેટિક શિખામણને બદલે વોર્મ હગ એન્ડ સ્વીટ સ્માઇલ આપે, બોયઝ એન્ડ ગર્લ કોઈ સામાજિક કચકચ વિના સાથે રહી શકે,  સેક્સ કે શરાબમાં ડૂબેલા બધા ખલનાયક ના પણ હોય, લેપ ડાન્સિંગના બાર કે સેકસ ટોયઝ શોપ પણ ટુરિસ્ટ પ્લેસીઝ કેપ્ચર કરતી વખતે વાર્તામાં જરાય અજુગતા ન લાગે એમ વણીને જીવનના હિસ્સા તરીકે લઇ શકાય… અને રાજૌરી ગાર્ડનની મીઠાઇથી વધુ સ્વીટ એવા વ્હાલા લગતા ને સત્ય સમજાવતા દાદીમા પણ ફકત ચાર સીન્સમાં બતાવી શકાય!

તો વિન્ટેજ સોંગ હંગામા હો ગયાને ધમાકેદાર રીતે સજીવન કરતી ફિલ્મમાં ઘણી ખૂબસુરત ખામોશી છે. અમિત ત્રિવેદીએ બનાવેલું કિનારે શાંતિથી સાંભળજો. પોતાના પ્રેમભંગની યાદ અપાવતો  વિડિયો જોતી વખતે બધું ગુમાવી ચૂકેલા જાપાનીઝ રૂમમેટના હસતા ચહેરા સામે જોઇ રાની ‘ઔરો કા ગમ દેખા તો મેં અપના ગમ ભૂલ ગયા’ની ફીલિંગ અનુભવે છે, એ ટ્રાન્સફોર્મેશન એના ચહેરા પર દેખાય છે. એકબીજાથી ડરનારા બધા જુદા જુદા દેશના યુવાઓ અંતે તો ગરોળીથી ડરતા અંદરથી સરખા જ માણસો છે ! વિદેશમાં ભોજનમાં આવી પડેલી વિકરાળ માછલી રાણીનો ખુદનો નબળાઈનો ભય છે જે એની સામે ડોળા ફાડતો હોય. કોઇ ખાસ ડાયલોગ વિના પુત્રીને પ્રેમ કરતા પિતાની ચિંતા અને ચાહત ઝીલાઇ છે. રાણીનું પાત્ર બંધ કળીમાંથી સૂરજમુખી બનવા ધીરે ધીરે ઉઘડે છે, એ નાનાની ઘટનાઓ ફિલ્મને વાસ્તવિક બનાવે છે. ફ્રાન્સના શરાબ કે એમસ્ટરડમનો ઈટાલીયન કૂક…બધા વિદેશી લક્ષણો અહોભાવ કે પૂર્વગ્રહ વિના સાક્ષીભાવે જે-તે દેશ મુજબ પુરા ઓથેન્ટિક અને આપણા ફોરેન ફૂડના દેશી વર્ઝન્સ પરનો કટાક્ષ પણ ફ્રેંચ ટોસ્ટવાળા સીનમાં ! એવરગ્રીન ‘ફોરેસ્ટ ગમ્પ’ની અદામાં આવી ઢગલો મોમેન્ટસ ફિલ્મને સમૃદ્ધ અને આપણને સુબોધ બનાવે છે. એની કહાનીના રોમાન્સમાં એવા પડી જવાય છે કે રાજ-સિમરન જેવા યુરોપનાં બેકડ્રોપમાં રોમેન્ટિક એંગલની ખોટ વર્તાતી નથી, અને યુરોપ ટ્રિપ બાદની અનકન્વેન્શનલ એન્ડ ક્રેડિટસની ક્રિએટિવિટી ઉપરથી જવાને બદલે અંદર પહોંચે છે! થેન્કસ ટુ કંગના રાણાવત.

તો, ફિલ્મની રાણીની માફક પોતાની ફેસબુક ટાઇમલાઇન મેરેજના ફોટોને બદલે ફ્રેન્ડશિપ, ફોરેન ટુર એડવેન્ચર, ફીમેલ ફ્રીડમ એન્ડ આઇડેન્ટિટી પ્લસ ક્રિએટિવીટીનાં અનેક રિચ અનુભવોથી કલરફૂલ બનાવતી જીંદગી જીવી લો, યારો!

ફિલ્મમાં વગર કહ્યે બતાવાયુ છે એમ જીંદગી પાણીપુરી જેવી છે. પહેલા તીખી લાગે પણ પાછળથી ચટપટી લાગે ને ભાવે. યસ, કશુંક અણગમતું બને જીવનમાં તો રોતા રોતા બેસી ન રહો, બહાર નીકળો, નાની નાની ખુશીઓ શોધો. જીવનમાં ઘણું ય જાણવામાણવા જેવું છે! લિવ લાઇફ કવીનસાઇઝ!

ફાસ્ટ ફોરવર્ડ

‘મૃત્યુ એકદમ સલામત જગ્યા છે!’ (સ્ટીફન લિવાઇન)

 

કિસમ કિસમની વેસ્ટર્ન કંકોત્રીઓ !

આજના આ અનાવૃતમાં કંકોત્રીની ઇનોવેટીવ ડિઝાઈન્સ અને કોન્સેપ્ટસ પર વાંચ્યું ને ? ( પહેલા ક્લિક કરી એ વાંચી લો..ખાસ તો અમારા પ્રણવમામાની હાસ્યછોળો માટે ! એ લેખ લખ્યા પછી તો એક કંકોત્રી સરસ રૂપકડી મળી, અમદાવાદમાં દર્શન મશરૂ અને શિખા ભાર્ગવ એ બે યુવાહૈયાઓના મિલનોત્સવની ! હાથસાળનાં ઉડીને આંખે વળગે એવા રંગોના કાગળ પર સુઘડ મરોડદાર અક્ષરોમાં હાથે લખાયેલી ! તો લેખમાં છપાયેલા અને ન મુકાયેલા કેટલાક મનગમતા વેસ્ટર્ન કોન્સેપ્ટસની તસ્વીરી ઝલક માણો…..

kankotri kankotri1 kankotri2 kankotri3 kankotri4 kankotri6 kankotri8 kankotri9 kankotri10 kankotri11

અને આ તમામ કરતા ચડિયાતું વેડિંગ ઇન્વાઇટ હમોને આ નીચેનું લાગ્યું છે. શ્વેત-શ્યામ હોવા છતાં જીવનની રંગોળીની આખી એક કહાની કહે છે એ બખૂબી ! જરા ધ્યાન દઈ વાંચો…આખી સ્ક્રિપ્ટ છે જાણે યશરાજ ફિલ્મ્સની !

kankotri5
અને હા, “પરમકૃપાળુ પરમાત્માની અસીમ કૃપા” જેવા ચવાઈને ચુથ્થો થયેલા લિસ્સાલપટ કરતા તો ‘અસીમ’ રાંદેરી સાહેબની સર્જકતાની કૃપા વધુ પ્રાપ્ત થઇ છે. આજના લેખમાં ઉલ્લેખ પામેલી એ ઉત્તમ રચના માણી ના હોય એવું તો બને નહિ, છતાં ય એ સાંભળો….

અને આ સાથે બ્લોગબ્લોક પણ ખુલ્યો ! હવે અહીં ફરી પહેલાની જેમ મળતા રહીશું…વગર કંકોત્રીએ જમવા જવા જેટલી સહજતાથી 🙂

 
23 ટિપ્પણીઓ

Posted by on જાન્યુઆરી 29, 2014 in feelings, fun, romance, youth

 
 
%d bloggers like this: