RSS

My 3 lectures in usa in this weekend….

image

image

image

Three lectures in EDISON, NJ, ORLANDO & CHICAGO respectively. On 7-8-9 aug. details in photoz.

 
7 Comments

Posted by on August 5, 2015 in Uncategorized

 

ટાગોરની ટાઈટેનિક ટકોર : પુણ્યશ્લોક પશ્ચિમનો પ્રજ્ઞાપ્રવાસ !

tagore y

‘પશ્ચિમ’ શબ્દની આપણે ત્યાં બડી અજીબ જેવી એલર્જી હોય છે. બાબા-બાપુઓ અને લુખ્ખા રાષ્ટ્રવાદથી બ્રેઈનવોશ થયેલા રાજકારણીઓએ વર્ષોથી ઓલરેડી ગાંધીવાદને લીધે શુષ્ક થયેલી પ્રજાને પશ્ચિમી સંસ્કૃતિના આક્રમણથી બીવડાવી દીધી છે. પણ નગીનદાસ પારેખે અનુવાદ કરેલો રવિન્દ્રનાથ ટાગોરનો એક લેખ અદ્ભુત રીતે પશ્ચિમથી ભડકતા ભોટવાશંકરોના મગજ પર ટપલી મારે તેવો છે. સતત નવું નવું શીખવા મળે, એવા એ. જ્ઞાાન-કળા-સાહિત્યના યુ.એસ.એ.-યુ.કે.ના ”અંગ્રેજી” મલકમાં વારંવાર ઉડતી વખતે આ લેખકડાને એ યાદ આવે છે. કુદરતી આફતગ્રસ્તોમાં ય રાજકારણ અને ધર્મ જોયા કરીને બહાર અળખામણા થવાની સંકુચિતતાને રાષ્ટ્રપ્રેમ કહેવાય, તો એ અભણ અડિયલપણું જોઇને ગુરુદેવનાં સચોટ નિરીક્ષણો વરસાદી યાદની જેમ ઝરમર છલકાય.

તકલીફ વેઠીને, ન્યાયનો વિચાર કરી, તકદીર બદલવાના ઉદ્યમથી યુરોપ -અમેરિકા મહાન છે, એને ફક્ત ભૌતિક સગવડોમાં જ આપણું ચિત્ત રાખીને વખોડવું ના જોઈએ! ટાગોરે એમાં જ્યાં ‘યુરોપ’ લખ્યું છે, ત્યાં ‘યુરોપ-અમેરિકા-ઓસ્ટ્રેલિયા’ કે ‘પશ્ચિમ’ એટલું  મનમાં જ સુધારીને આ જરાતરા મઠારેલો લેખ આખો વાંચો, અને પછી કોઈ પણ પશ્ચિમની સારી વાતોના વખાણ કરનારને દેશવિરોધી ફિરંગી ફોરેન એજન્ટ કહી કોચલામાં લખાઈ જવાને બદલે (ટાગોર જેટલું ભારતીય સંસ્કૃતિનું જ્ઞાાન તો આશ્રમના મહામંડલેશ્વરોને ય હોતું નથી!) જરાક દિમાગ કી ખિડકિયાં ખોલો, અને વિચારો કે ભારતની ખામીઓની માફક પશ્ચિમની ખૂબીઓ પણ આટલા દાયકા પછી યે એટલી જ ‘રિલેવન્ટ’ સાંપ્રત કેમ છે?

ઓવર ટુ ટાગોર.

***

”મને ઘણાં પૂછે છે કે ‘તમે યુરોપમાં ફરવા શા માટે જાઓ છો?’ આનો મારે શો જવાબ આપવો એ મને સૂઝતું નથી. ફરવું એ જ ફરવા જવાનો ઉદેશ છે, એવો એક સરળ ઉત્તર જો આપુ તો પ્રશ્ન પૂછનારાઓને જરૃર એમ લાગે કે હું વાતને હસવામાં ઉડાવું છું, પરિણામનો વિચાર કરી – નફા-નુકસાનનો હિસાબ ગણાવ્યા વગર માણસને ટાઢા પાડી શકાતા નથી.

બહાર જવાની ઈચ્છા એ જ માણસને સ્વભાવસિદ્ધ છે, એ વાત આપણે છેક ભૂલી ગયા છીએ. કેવળ ઘરે આપણને એવા બાંધેલા છે, ઉંબર બહાર પગ મુકતી વખતે આપણને એટલાં બધાં કમુરત, એટલા બધાં અપશુકન નડે છે અને એટલાં બધાં આંસુનો સામનો કરવો પડે છે કે બહારનું જગત આપણે માટે અત્યંત બહારનું બની ગયું છે, ઘરની સાથે તેનો સંબંધ તદ્ન કપાઈ ગયો છે. એટલા જ માટે થોડા વખત માટે પણ બહાર જવું પડે, તો આપણે બધા આગળ ખુલાસો કરવો પડે છે.

આધ્યાત્મિક ઉન્નતિને માટે પ્રવાસની જરૃર છે, એ વાત આપણા દેશના લોકો સ્વીકારે છે. એટલા માટે કેટલાક એવી કલ્પના કરે છે કે આ ઉંમરે પ્રવાસે જવાનો મારો ઉદ્દેશ એ જ છે. એથી તેઓને નવાઈ લાગે છે, કે એ હેતુ યુરોપમાં શી રીતે સિદ્ધ થશેઃ એમને મન આ ભારતવર્ષનાં તીર્થોમાં ફરીને અહીંના સાધુ-સાધકોનો સત્સંગ કરવો એ જ એકમાત્ર મુક્તિનો ઉપાય છે.

હું શરૃઆતથી જ કહી રાખું છું કે કેવળ બહાર નીકળી પડવું એટલો જ મારો ઉદ્દેશ છે. દૈવયોગે પૃથ્વી ઉપર આવી પડયો છું તો પૃથ્વી સાથેનો પરિચય બને એટલો સંપૂર્ણ કરતા જવું. એટલું જ મારે માટે પૂરતું છે. બે આંખો મળી છે, તે બે આંખો વિરાટની લીલાને જેટલી બાજુએથી, જેટલે વિચિત્રરૃપે જોવા પામે તેટલી તે સાર્થક થશે!

હું માનું છું કે યુરોપનો કોઈ માણસ જો સાચી શ્રદ્ધાપૂર્વક ભારતવર્ષમાં પ્રવાસ કરી જાય, તો તેને તીર્થયાત્રાનું ફળ મળે. ભારતવર્ષમાં જે શ્રદ્ધાપરાયણ યુરોપીય તીર્થયાત્રીઓને મેં જોયા છે, તેમની નજરે આપણી દુર્ગતિ પડી નથી એમ નથી, પરંતુ તે ધૂળ તેમને આંધળા કરી શકી નથી, ફાટેલાં આવરણ પાછળ પણ ભારતવર્ષના અંતરતમ સત્યને તેમણે જોયું છે.

યુરોપમાં પણ સત્યને કોઈ આવરણ નથી એમ નથી. એ આવરણ જીર્ણ નથી. ઝળહળતું છે, એટલા માટે જ ત્યાંના અંતરતમ સત્યને જોવું કદાચ વધારે મુશ્કેલ છે. વીર પ્રહરીઓ વડે રક્ષાવેલા, મણિમુકતાની ઝાલરોથી શોભતા એ પડદાને જ ત્યાંની સૌથી મૂલ્યવાન વસ્તુ માની આપણે આશ્ચર્ય પામીને પાછા આવી રહીએ એમ પણ બને – તેની પાછળ જે દેવતા બેઠા છે તેમને પ્રણામ કરવાનું ન પણ બને.

યુરોપની સભ્યતા જડવાદી છે, તેમાં આધ્યાત્મિકતા નથી, એવી એક વાયકા આપણા દેશમાં પ્રચલિત થયેલી છે. પરંતુ સમાજમાં જયાં પણ આપણે જે કાંઈ માહાત્મ્ય જોઈએ, તેના મૂળમાં તો આધ્યાત્મિક શકિત રહેલી જ છે. માણસ કદી યંત્ર વડે સત્યને પામી શકતો નથી. તેને તો આત્મા વડે જ મેળવવું પડે છે. યુરોપમાં જો આપણે માણસની કોઈ પ્રગતિ જોઈએ તો તે વિકાસના મૂળમાં માણસનો આત્મા રહેલો છે, એમ આપણે ચોકકસ માનવું જોઈએ.

યુરોપમાં આપણે જોઈએ છીએ કે માણસો નવા નવા પ્રયોગો અને નવાં નવાં પરિવર્તનોને માર્ગે આગળ વધી રહયા છે – આજે જેનો સ્વીકાર કરે છે તેનો કાલે ત્યાગ કરે છે. કયાંય શાંત બેસી રહેતા નથી. બહારની વસ્તુને જ જો આખરી, સર્વોત્તમ માની લઈએ તો ભીંતરની વસ્તુને આપણે જોવા પામતા નથી. યુરોપને પણ ભીતર છે, તેને પણ આત્મા છે, અને તે આત્મા દુર્બળ નથી. યુરોપની એ આધ્યાત્મિકતાને જોઈશું ત્યારે જ તેમાં રહેલા સત્યને જોવા પામીશું.

જે વાત હું કરવાનો પ્રયત્ન કરું છું તે સહેજે સમજાય એવો એક બનાવ બન્યો છે. બે હજાર ઉતારુઓને લઈને આટલાંટિક સમુદ્રમાં એક આગબોટ ‘ટાઈટેનિક’ જતી હતી, તે સ્ટીમર મધરાતે બરફના તરતા પહાડ સાથે અથડાઈને જયારે ડૂબવાની અણી પર આવી, ત્યારે મોટા ભાગના યુરોપીય અને અમેરિકન ઉતારુઓએ પોતાનો જીવ બચાવાની અધીરાઈ બતાવ્યા વગર ીઓ અને બાળકોને બચાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો. આ ભયંકર અકસ્માત આઘાતથી યુરોપનું બહારનું આવરણ ખસી જવાથી આપણે એક ક્ષણમાં તેના અંતરમાંના માનવાત્માનું એક સાચું સ્વરૂપ જોવા પામ્યા છીએ. એ જોતાંવેંત તેની આગળ માથું નમાવતાં આપણને પછી લગારે શરમ આવી નથી.

આત્મત્યાગની સાથે આધ્યાત્મિકતાને શું કશો સંબંધ નથી? એ શું ધર્મબળનું જ એક લક્ષણ નથી? આધ્યાત્મિકતા શું કેવળ માણસોનો સંગ ટાળીને પવિત્ર થઈને રહે છે અને નામજપ કર્યા કરે છે? આધ્યાત્મિક શક્તિ જ શું માણસને વીર્યવાન બનાવતી નથી?

‘ટાઈટેનિક’ આગબોટ ડૂબવાની ઘટનામાં આપણે એક ક્ષણમાં અનેક માણસોને મૃત્યુના મોઢા આગળ ઉજ્જવળ પ્રકાશમાં જોવા પામ્યા. એમાં કોઈ એક માણસની જ અસામાન્યતા પ્રગટ થઈ છે એમ નથી. સૌથી આશ્ચર્યની વાત એ કે, જેઓ લક્ષ્મીના ખોળામાં ઉછરેલા કરોડાધિપતિ હતા, જેઓ ધનને જોરે સદા પોતાને બીજા બધા કરતા ચડિયાતા માનતા આવ્યા હતા, જેમને ભોગવિલાસમાં કદી કોઈ અડચણ આવી નહોતી અને રોગમાં અને આફતમાં જેમને પોતાને બચાવવાની તક બીજા બધા કરતાં વધુ સહેલાઈથી મળતી રહી હતી, તેઓએ સ્વેચ્છાએ દુર્બળ ને અશકતને બચવાનો માર્ગ મોકળો કરી આપી મૃત્યુને વધાવી લીધું. એવા કરોડાધિપતિ એ સ્ટીમરમાં એકાદ-બે જ નહોતા.

અચાનક આવી પડેલા ઉત્પાત વખતે માણસની મૂળ વૃત્તિ જ સભ્ય સમાજના સંયમને તોડી નાખીને પ્રગટ થવા મથે છે. વિચાર કરવાનો વખત મળે તો માણસ પોતાની જાતને રોકી શકે છે. ‘ટાઈટનિક’ જહાજ ઉપર અંધારી રાતે કોઈ ઊંઘમાંથી એકાએક જાગીને તો કોઈ આનંદપ્રમોદમાંથી એકાએક બહાર આવીને પોતાની સામે અકસ્માતને કારણે આવી પડેલા મૃત્યુની કાળી મૂરત જોવા પામ્યા હતા. એવે વખતે જો એવું જોવામાં આવે કે માણસ ગાંડા જેવો થઈને નબળાને હડસેલી મૂકીને પોતાને બચાવવાનો પ્રયત્ન નથી કરતો, તો સમજવું કે એ વીરતા આકસ્મિક નથી, આખી પ્રજાની લાંબા સમયની તપસ્યા આધ્યાત્મિક શકિત સાથે મળીને ભીષણ કસોટીમાં મૃત્યુ ઉપર વિજય મેળવવા પામી છે.

આ જહાજ ડૂબવાના પ્રસંગમાં એકી સાથે અચાનક ગાઢ રૃપે જે માનવતાની, વીરતાની, એકતાની શક્તિનો અનુભવ કર્યો, તે જ શકિતને યુરોપમાં ભિન્ન ભિન્ન દિશામાં ભિન્ન ભિન્ન સ્વરૃપે શું આપણે જોઈ નથી? દેશહિત અને લોકહિતને ખાતર સર્વસ્વનો ત્યાગ કરવાનાં અને પ્રાણ પાથરવાનાં દષ્ટાંત શું ત્યાં રોજ રોજ જોવા મળતાં નથી? એ નિરંતર સંચિત થઈને ભેગા થયેલા ત્યાગ દ્વારા જ શું યુરોપની સભ્યતાએ પરવાળાના બેટની પેઠે માથું ઉંચું કર્યુ નથી?

કોઈપણ સમાજમાં એવી કોઈ સાચી પ્રગતિ થઈ શકતી નથી, જેનો પાયો તકલીફ સહન કરવા ઉપર ન હોય ! જેઓ જડ વસ્તુના દાસ છે, તેઓ એ કષ્ટ સહન કરી શકતા જ નથી. વસ્તુમાં જ જેને પરમ આનંદ હોય, તે અન્યના કલ્યાણને ખાતર વસ્તુનો ત્યાગ શા માટે કરે? કલ્યાણ એટલે બેઠાં બેઠાં માળા જપવી એમ નહિ, કલ્યાણ એટલે લોકહિતના વ્રતને માનવસમાજમાં સાર્થક કરવું.

યુરોપમાં માણસો દેશને માટે, માણસને માટે, હૃદયના સ્વતંત્ર આવેગથી એવાં દુઃખને, એવાં મૃત્યુને સદા વધાવી લેતા જોવામાં આવે છે. સત્યની ભક્તિ કરવાની આ શક્તિ અને સત્યને ખાતર દુર્ગમ બાધાઓ વળોટી જઈને – દિવસોના દિવસો સુધી પોતાની જાતને સમર્પી દેવાની આ શક્તિ, તેઓ પોતાની રાષ્ટ્રીય સાધનામાંથી જ પામ્યા હતા. અને હું પૂછું છું કે, એ શક્તિ શું આપણે આપણા દેશમાં પૂરતા પ્રમાણમાં જોવા પામીએ છીએ ખરા?

મારે કહેવું એ છે કે, આપણામાં પણ પૂરવા જેવી એક ખામી છે. આ સાંભળતાં જ આપણા દેશાભિમાનીઓ બોલી ઉઠશે, હા, ઉણપ છે ખરી, પણ તે આધ્યાત્મિકતાની નથી, વસ્તુજ્ઞાાનની, વ્યવહારબુદ્ધિની છે – યુરોપ એને જ જોરે આગળ નીકળી ગયું છે!

એમ કદી હોઈ શકે જ નહિ. કેવળ ભૌતિક વસ્તુસંગ્રહ ઉપર જ કોઈ પ્રજાનો વિકાસ ટકી શકે નહિ. કેવળ દુન્યવી વ્યવહારબુદ્ધિને જોરે જ કોઈ પ્રજા બળ પ્રાપ્ત કરતી નથી. દીવામાં સતત તેલ રેડ રેડ કરીએ એથી કંઈ દીવો બળતો નથી. કેવળ દિવેટ વણવાના કૌશલથી જ દીવાને તેજ મળતું નથી. ગમે તે પ્રકારે પણ અગ્નિ પેટાવવો જ પડે છે.

આજે જગતમાં યુરોપ રાજય કરે છે તેના વર્ચસ્વના મૂળમાં બેશક ધર્મનું બળ જ રહેલું છે. એ તેનું ધર્મબળ ખૂબ સચેત છે. એ માણસના કોઈ પણ દુઃખને, કાંઈ પણ અભાવને ઉદાસીનતાપૂર્વક બાજુએ હડસેલી મૂકી શકતું નથી. માણસની બધી જાતની દુર્દશા દૂર કરવા માટે તે સદાસર્વદા વિજ્ઞાાન કે સર્જન કે મનોરંજન કે ઉત્પાદન કે દાનનાં અઘરા પ્રયત્નોમાં મંડેલું જ હોય છે. એ પ્રયત્નોના કેન્દ્રમાં જે એક સ્વાધીન સુબુદ્ધિ રહેલી છે, જે બુદ્ધિ માણસ પાસે સ્વાર્થત્યાગ કરાવે છે, તેને આરામમાંથી ખેંચીને બહાર કાઢે છે, અને ભાવે મૃત્યુના મુખમાં જવાની હાકલ કરે છે, તેને બળ કોણ પૂરું પાડે છે?

કદાચ ઇસુ ખ્રિસ્તના જીવનવૃક્ષમાંથી જે ધર્મબીજ યુરોપના ચિત્તક્ષેત્રમાં પડયું હતું, તે જ ત્યાં આ રીતે ફળવાન બન્યું છે. એ બીજમાં જે જીવનશક્તિ છે, તે શી છે? દુઃખને પરમ ધન તરીકે સ્વીકારવું એ જ એ શક્તિ? એટલા માટે આજે યુરોપમાં હંમેશાં એવી એક આશ્રર્યજનક ઘટના જોવા મળે છે કે, જેઓ મોઢે તો ધર્મનો ઈન્કાર કરે છે અને જડવાદનો જય પુકારતા ફરે છે – તેઓ પણ વખત આવતાં એવી રીતે ધનનો અને પ્રાણનો ત્યાગ કરે છે, નિંદાને અને દુઃખને એવા વીરની પેઠે સહન કરે છે, કે તરત જ આપણને ખબર પડી જાય કે, તેઓ પોતાના અજાણતાં પણ મૃત્યુ ઉપરવટ અમૃતને સ્વીકારે છે… અને સુખ કરતાં માનવજાતના મંગલને જ સાચું માને છે!

‘ટાઈટનિક’ જહાજમાં જેમણે પોતાના પ્રાણને નિશ્ચિત રૃપે તુચ્છ ગણીને પારકાના પ્રાણ બચાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો હતો, જે બધા જ કંઈ નિષ્ઠાવાન ધાર્મિકો હતા એમ નથી. એટલું જ નહિ, તેઓમાં કોઈ કોઈ નાસ્તિક અથવા અજ્ઞેયવાદી પણ હોવાનો સંભવ છે. પરંતુ તેઓ કેવળ પોતે જુદો મત સ્વીકાર્યો છે એટલા જ કારણે આખી જાતિની ધર્મસાધનાથી પોતાને તદ્દન અલગ શી રીતે કરી શકે? કોઈપણ જાતિમાં જે તપસ્વીઓ હોય છે તેઓ આખી જાતિ વતી તપસ્યા કરતા હોય છે.

ભગવાન પ્રત્યેના પ્રેમને લીધે માણસનાં નાનાં મોટાં બધાં દુઃખો પોતે ઉઠાવી લેવાની આવી શક્તિ અને સાધના આપણા દેશમાં વ્યાપક ભાવે જોવામાં આવતી નથી, એ વાત ગમે એટલી અપ્રિય હોય તોયે એનો સ્વીકાર કર્યા વગર આપણો છૂટકો નથી. પ્રેમભક્તિમાં જે ભાવનો આવેગ હોય છે, રસની લીલા હોય છે, તે આપણામાં પૂરતાં છે, પરંતુ પ્રેમમાં જે દુઃખનો સ્વીકાર હોય છે, જે આત્મત્યાગ હોય છે, સેવાની જે આકાંક્ષા હોય છે, જે પરાક્રમ દ્વારા જ સિદ્ધ કરી શકાય છે, તે આપણામાં ક્ષીણ છે.

આપણે જેને ઠાકોરસેવા કહીએ છીએ તે દુઃખપીડિત માણસો મારફત ભગવાનની સેવા નથી. આપણે પ્રેમની રસલીલાને જ ઐકાન્તિક રીતે સ્વીકારી લીધી છે, પ્રેમની દુઃખલીલાને સ્વીકારી નથી. પ્રેમને ખાતર દુઃખ વેઠવું એ જ સાચું ત્યાગનું ઐશ્વર્ય છે, એના વડે જ માણસ મૃત્યુ ઉપર વિજય મેળવે છે. શાસ્ત્ર માં કહયું છે કે ‘નાયમાત્મા બલહીનેન લભ્યઃ’ અર્થાત દુઃખ સ્વીકાર કરવાનું બળ જેનામાં નથી તે પોતાને સાચી રીતે પામી શકતો નથી. એનો એક પુરાવો એ છે કે આપણે પોતાના દેશને પોતે પામી શકયા નથી. આપણા દેશના માણસો કોઈના પણ પોતીકા ન થઈ શકયા. દેશ જેને પુકારે છે, તે જવાબ દેતો નથી. અહીંની જનસંખ્યા તેની શક્તિને બદલે, પોતાની દુર્બળતાને જ પ્રગટ કરે છે.

એનું મુખ્ય કારણ એ કે આપણે દુઃખ દ્વારા એકબીજાને પોતાના કરી શકયા નથી. આપણે દેશના માણસોને કશું મૂલ્ય જ ચૂકવ્યું નથી – મૂલ્ય ચૂકવ્યા વગર કશું મળે શી રીતે? મા પોતાના પેટનાં સંતાનને પણ રાત-દિવસ સેવા દુઃખનું મૂલ્ય ચૂકવીને પ્રાપ્ત કરે છે.

યુરોપના ધર્મે યુરોપને એ દુઃખપ્રદીપ્ત સેવાપરાયણ પ્રેમની દીક્ષા આપી છે. એને જોરે જ ત્યાં માણસ સાથે માણસનું મિલન સહજ બન્યું છે. એને જોરે જ જીવનનાં બધાં જ ક્ષેત્રોમાં સેંકડો તપસ્વીઓ આત્માની આહુતિ આપીને આખા દેશના ચિત્તમાં રાત-દિવસ તેજનો સંચાર કરતા રહે છે. એ કઠિન યજ્ઞાહુતાશનમાંથી જે અમૃત પ્રગટે છે – તેના વડે જ ત્યાં ચિત્ર-શિલ્પ-કળા, વિજ્ઞાાન, સાહિત્ય, વેપાર અને રાજકારણનો આટલો વિરાટ વિસ્તાર થાય છે, એ તપસ્યાનું સર્જન છે, અને એ તપસ્યાનો અગ્નિ જ માણસની આધ્યાત્મિત શકિત છે, માણસનું ધર્મબળ છે!

મલેરિયાના વાહક મચ્છરથી માંડીને સમાજની અંદરનાં પાપ સુધીના બધા જ અસુરોની સાથે ત્યાં હાથોહાથની લડાઈ ચાલી રહી છે, નસીબ ઉપર જવાબદારી નાખીને કોઈ બેસી રહેતું નથી – પોતાના પ્રાણને સુધ્ધાં જોખમમાં નાખીને વીરોનાં દળ સંગ્રામ ખેલી રહયા છે.

હા, યુરોપમાં નબળી પ્રજાઓ પ્રત્યે ન્યાયનો વ્યભિચાર પુષ્કળ જોવામાં આવે છે. પરંતુ તેની સાથોસાથ એ નિુર બળના મદથી મત્ત બનેલા લોભના ખેતરમાંથી જ ધિકકારના પોકાર પણ જાગે છે. પ્રબળ અન્યાયનો પ્રતિકાર કરવા ઈચ્છે એવા સાહસિક વીરોની પણ ત્યાં ખોટ નથી, દૂર દૂરની પરાઈ જાતિનો પક્ષ લઈને દુઃખો વેઠવામાં લગારે ન ખંચાય એવી દઢનિષ્ઠાવાળી સાધુચરિત વ્યક્તિઓનો ત્યાં તોટો નથી. તેઓ સમાજમાં રહેલી ન્યાયપરાયણતાની શક્તિના પ્રતિનિધિ હોય છે. તેઓ જ ખરા ટેકીલા ક્ષત્રિય યોધ્ધા હોય છે, પૃથ્વીના સમસ્ત દુર્બળોનું ક્ષયમાંથી પ્રાણરક્ષણ કરવા માટે તેમણે સહજ ભાવે કવચ ધારણ કરેલું હોય છે. દુઃખમાંથી માણસનો ઉદ્ધાર કરવા માટે જેમણે દુઃખ વેઠયાં હતાં, મૃત્યુમાંથી માણસને અમૃતલોકમાં લઈ જવા માટે જેમણે મૃત્યુ વધાવી લીધું હતું, એવા તેમના સ્વર્ગીય મસીહાના લોહીખરડયા દુર્ગમ માર્ગે તેઓ હારબંધ ચાલ્યા જ જાય છે.

આપણામાં ઘણા અહંકારપૂર્વક કહેતા હોય છે કે, દારિદ્રય, કંગાલિયત જ અમારું આભૂષણ છે. વૈભવને પ્રાપ્ત કરવાની અને પોતાના કબજામાં રાખવાની જેમનામાં શકિત છે તેમનું જ દારિદ્રય ભૂષણ હોઈ શકે. જેમને પેટ ભરીને ખાવાનું મળતું નથી એટલા માટે જેઓ અવસાદથી ફિકકા પડી ગયા હોય છે, જેઓ કોઈ પણ ઉપાયે જીવ બચાવવા ઈચ્છે છે, છતાં જીવ બચાવવાનાં અઘરા ઉપાય લેવાની જેમનામાં શક્તિ નથી એટલે જેઓ વારંવાર ધૂળમાં આળોટી પડે છે, પોતે ગરીબ હોવાને કારણે જ જેઓ તક મળતાં બીજા ગરીબનું શોષણ કરે છે અને પોતે અશકત હોવાને કારણે જ સત્તા મળતાં જ બીજા અશકતો ઉપર ઘા કરે છે, તેમનું ‘દારિદ્રય’ એટલે કે આપણી ગરીબી ભૂષણરૃપ નથી જ.

એટલે હું કહેતો હતો કે તીર્થયાત્રાની ભાવનાથી જ જો યુરોપના પ્રવાસે જઈએ તો તે નિષ્ફળ નહિ જાય. ત્યાં પણ આપણા ગુરુ છે – એ ગુરુ તે ત્યાંના માનવસમાજની અંતરતમ દિવ્યશક્તિ.

બધે જ ગુરુને શ્રદ્ધાપૂર્વક શોધી લેવા પડે છે, આંખ ઉઘાડતાં જ કંઈ સામે મળતા નથી. ત્યાં સમાજના જે પ્રાણ-પુરુષ છે, તેમને આપણી અંધતા અને અહંકારને કારણે જોયા વગર જ પાછા આવી રહીએ એ અસંભવિત નથી. અને એવી એક વિચિત્ર માન્યતા લઈને પાછા આવીએ એમાં પણ નવાઈ નથી કે, યુરોપનું ઐશ્વર્ય કારખાનાં ઉપર આધાર રાખે છે અને પશ્ચિમ ખંડના સમસ્ત માહાત્મ્યના મૂળમાં યુદ્ધના શસ્ત્ર, વેપારનાં વહાણો, અને બાહય વસ્તુના ઢગલા રહેલાં છે.

જે પોતાની અંદર સાચી શક્તિને અનુભવી શકતો નથી તે બહુ સહેલાઈથી એમ માની બેસે છે કે, બધી શક્તિ બહારની વસ્તુઓમાં છે અને જો કોઈ પણ રીતે અમે પણ કેવળ એ બહારની વસ્તુઓ ઉપર કબજો મેળવી શકીએ, તો અમારું બધું દારિદ્રય ફીટી જાય. પરંતુ યુરોપ ચોકકસ જાણે છે કે રેલવે, યંત્રો અને કારખાનાઓને લીધે તે મોટું નથી. એટલા માટે જ વીરની પેઠે તે સત્યને ખાતર ધન અને પ્રાણ સમર્પણ કરી રહયું છે!”

ફાસ્ટ ફોરવર્ડ

”બધી ભૂલોને રોકવા દરવાજા બંધ કરશો, તો સત્ય પણ બહાર જ રહી જશે!”( રવિન્દ્રનાથ ટાગોર)

Tagore-old

 
9 Comments

Posted by on મે 7, 2015 in Uncategorized

 

સની લિયોનીનો સુખી સંસાર: જો દિખતા હૈ, વો હોતા નહીં !

11128840_608695499266078_4566424307230783029_n

આ ફોટો ૭ એપ્રિલે ફેસબુક પર મુકાયો પછી જોતજોતામાં વાઇરલ થઇ ગયો છે. ફોટો બ્રાઝિલનો છે. (નેચરલી!) ઈસ્મત ચુગતાઇની ‘લિહાફ’ વાર્તાથી દીપા મહેતાની ‘ફાયર’ સુધીની કૃતિઓ એમાં સ્કીન ટાઇટ શોર્ટસ પહેરીને દુનિયાની પરવા વિના પબ્લિકલી સ્કીન ટુ સ્કીન વળગેલી બે લલનાઓની લીલા જોઇ રહ્યા હોત તો આ ખાસ ધ્યાન દઇને આગળ વાંચો! આ તસવીર લેનાર અને મુકનાર ભાઇ નેલ્સન ફિલીપીએ શું લખ્યું એની સાથે? એમના જ શબ્દોમાં ઃ

”આઇ એમ નોટ પ્રેજ્યુડાઇસ્ડ. હું કોઇ પૂર્વગ્રહપીડિત નથી. હું માનું છું કે દરેકને પોતે જે ઈચ્છે તે એની જીંદગીમાં કરવાનો અધિકાર છે. પણ મને લાગે છે કે આવું દ્રશ્ય નજરોનજર જોવું એ તો ભારે વિચિત્ર કહેવાય. કોઇ ખાનગીમાં જે કંઇ કરે એ એમનો મામલો છે. પણ જાહેરમાં જે થાય એની મને ચિંતા છે. અને છડેચોક આવો સીન જોઇને હું એને નોર્મલ તો ના જ કહી શકું.
હું કોઇના માટે ખરાબ કશું કહેવા માંગતો નથી. પણ લોકોએ જરા ધ્યાન રાખવું જોઇએ. સમાજના પ્રચલિત નિયમોને તોડવા એ બહુ ખતરનાક છે. આનો અંજામ કરુણ આવે તો જવાબદાર કોણ? હું તો નહિ જ ને!

એથીએ ખરાબ વાત તો એ કે બાળકો પર કેવું ઉદાહરણ પડે? જે બાળક રોજ આવા દ્રશ્યો જોતું હશે એના મનમાં શું વીતતું હશે? બાળકો એવું વિચારતા જ મોટા થાય ને કે, ટ્રેન માટે રાહ જોતી વખતે યેલો લાઇન / પીળા પટ્ટાની અડોઅડ ઊભવું એ સામાન્ય બાબત છે. માટે ત્યાં ઊભેલા પેલા શખ્સ તમે થતા નહિ મહેરબાની કરીને. આ બેઉ ડાહી છોકરીઓનાં ઉદાહરણમાંથી પ્રેરણા લો.. ટ્રેનની રાહ હંમેશા યેલો લાઇનથી દૂર ઊભા રહીને જ જોવી, અને જ્યારે ટ્રેન આવીને ઊભી રહે અને દરવાજો ખુલે એ પછી પીળો પટ્ટો ઓળંગવો!”

બોલો, આંખ મારવાના ચાર-પાંચ સ્માઇલી ઠઠાડી દેવાનું મન થાય છે કે નહિ!? નેલ્સનભાઇ સિરિયસલી ફની મૂડમાં છે કે સિલી સિરિયસ થઇ ગયા છે એ જીસસ જાણે. પણ ઈરાદાપૂર્વક કે અજાણતા જ એમણે કમાલની હ્યુમર અન્ડરપ્લે કરી નાખી છે. આમ તો, બ્રાઝિલમાં આ બધું જ પબ્લિકમાં નોર્મલ એટલું ગણાય છે (એટલે યેલો લાઇન પર ઊભવાની વાત નથી થતી. પણ પેલી માદક માનુનીઓના માશૂકાના અંદાજના બિન્દાસપણાની વાત છે રે!) કે ફોટામાં જુઓ તો કોઇ એ તરફ જોતું ય નથી ટીકી ટીકીને. આપણે તો સગા પતિપત્ની સ્ટેશન પર કમરમાં હાથ નાખીને ઊભા હોય એવી નેચરલ ઘટનામાં ય હોબાળો થઇ જાય!

પણ નેલ્સનભાઇએ પ્રેમના પબ્લિક ડિસ્પ્લે સામે ધોકો તાણીને ઊભા રહેતા મર્યાદામોન્સ્ટરોની આબાદ ફિરકી લઇ નાખી છે. અહીં એમનું ચિત્ત જ અવળી જગ્યાએ ઝટ ચોંટે છે, ને પાછા કકળાટ એવો મચાવે કે હાય તોબા ફલાણા કેવા સેક્સક્રેઝી છે! શેઇમ ઓન યુ. યુ ડર્ટી માઇન્ડ! ખીખીખી.

પીડીએ.

***

sex5

ના, પર્સનલ ડિજીટલ આસિસ્ટન્ટ એ શબ્દ પ્રયોગ તો જૂનો થઈ ગયો. અને મોબાઈલે પેલી ડાયરી-ફાયરીઓનો કચ્ચરઘાણ કાઢી નાખ્યો. પણ આ શબ્દ છે – પબ્લિક ડિસ્પ્લે ઓફ અફેક્શન. યાને જાહેરમાં સરેઆમ પ્રણયચેષ્ટાઓ.

હં હં હં, એમ પૂંછડી આગળ ફટાકડો ફોડયો હોય એવી આખલાની પેઠે ભડકી ન જાવ. પીડીએ યાનિ કિ, છાશવારે જેની બાબતે કચકચ સંસ્કૃતિરક્ષકો કર્યા કરે છે, એ પ્રેમી યુગલોની પાર્ક કે રોડ પર એકબીજાને ચૂમવા અને વળગવાની આઝાદી પણ હજુ તો અહી પોતાની ચોઇસથી યંગથિંગ્સને કપડાં પહેરવાની પણ આઝાદી નથી ત્યાં આ બાબતે તો જનઆંદોલન થાય એ પણ સપનું છે. બાકી, જીંદગી આખી કંઇ બંધ દીવાલો વચ્ચે ખાનગીમાં જ વીતાવી દેવા માટે નથી. પાર્કમાં કે ખેતરમાં, ખુલ્લા આકાશ અને ઉછળતા ફુવારાઓ વચ્ચે, ઊડતા પંખીઓ અને લહેરાતી વૃક્ષોની ઘટાઓ તળે જો પ્રિયજનને બાહુપાશમાં લઇ પડયા રહેવાનો, કે એના વાળમાં આંગળીઓ પરોવી એને ચૂમવાનો આનંદ ન મળે, તો શું આ પ્રકૃતિને, આ રોનક, આ ઝગમગાટને મરતી વખતે પોટલું બાંધીને જમા બચત તરીકે સાથે લઇ જવાનો છે?

બેઝિકલી, વી આર નોટ રોમેન્ટિક સોસાયટી સિન્સ લોંગ. મમ્મીઓ માત્ર ત્યાગ અને સેવાની મૂર્તિઓ હોય એવું જ ઠસાવી દેવું આપણને ગમે છે. જાણે મમ્મી કદી જુવાન પ્રેયસી હોય જ નહિ! (તો બાળકની માતા કેવી રીતે બની? બેથેલહેમના ચમત્કારની જેમ કે?) એટલે પ્રેમનો એક નશો, એક ખુમાર હોય – જેમાં એકબીજાને મળવાનું, એકબીજામાં ઓગળવાનું બહુ બધું મન થતું હોય – અને બધી જ મજાઓ કંઇ સેક્સ એક્ટની જ નથી હોતી.

ધેર ઈઝ સમથિંગ કૉલ્ડ ફોરપ્લે. પોતાના પાર્ટનરના દેહને ફીલ કરવો, પંપાળવો, સ્પર્શવો. એના મખમલી કે બરછટ શરીરની હૂંફ કરીબથી મહેસૂસ કરવી. અંદરના કુદરતી ઉમળકાને સામેનાની સંમતિથી માણવો. સુખને અંધારા બંધ કમરાની ચંદ મિનિટો સુધી વેઇટિંગ મોડમાં ન રાખવું, પણ સ્નેહનું પ્રદર્શન કરવું. ગુટકાભરેલા થૂંક કે ગંધાતા મૂળમૂત્ર કે જીવડાં ફેલાવતા છાણ કે ફેફસાંમાં ઉડતી કાળા ધૂમાડાવાળી ધૂળ બધું જ સહન કરી લઇએ છીએ, પણ પ્રેમના પ્રદર્શનરૃપ આલિંગન કે ચુંબન સહન નથી કરતા.

અને આપણે તો એના પર એટલા ફોકસ્ડ થઇ બળાપા કાઢીએ છીએ કે જાણે આ જોઇને આખી જનરેશન વંઠી જ જવાની હોય. તો આ ઓસ્ટ્રેલિયા, જાપાન, અમેરિકા, યુરોપના તમામ દેશો, ઈઝરાયેલ, લેટિન અમેરિકન દેશો, સિંગાપોર – આ બધામાં સ્પોર્ટસના ખડતલ ખેલાડીઓ, ટેકનોલોજીના મહારથી ઈનોવેટર્સ, લશ્કરના શૂરવીર યોદ્ધાઓ કે કળાના ભેજાંબાજ સર્જકો પેદા જ ન થતા હોત! એ તો ઓછી વસતિમાં ય ઘણા વધુ હોય છે, ને નવા નવા આવતા જ રહે છે!

પણ આ કાલ્પનિક ભયથી નવી પેઢીને બચાવવાના ચિંતાચૂંથણ કરતાં, પેલી લાઇનમાં કેમ ઊભવું કે ચડવું – ઉતરવું કે મોબાઇલ કેમ વાપરવો કે વાત કેમ કરવી એની સિવિક સેન્સ કેમ નથી કેળવાતી એની નેલ્સનભાઇ જેવી ચિંતા તો કરો! અને કરો, જરા આમ ક્રિએબિલી કરો કે, મેસેજ બરાબર સ્ટ્રોંગ રીતે સ્પ્રેડ થાય! ભાખરી પર કેરીના મુરબ્બાની જેમ મીઠો ને ઝડપી!

***

FB_IMG_1425377384118

સુવિચારનો પ્રચાર કરવા માટે સેક્સ્યુઆલિટીનો સહારો લેવામાં જરાય ખોટું નથી. ઈરોટિક ઈન્ટીમસી ઈઝ ઈન્ટીગ્રલ પાર્ટ ઓફ હ્યુમન એકઝિટન્સ. માનવજાત એના પ્રત્યે ઉત્તેજીત અને આકર્ષિત થવા સર્જાયેલું છે. એ નેચરલ ફ્લાઇટના પવનનો સહારો લઇ સરસ ઉપયોગી વાતોની ગૂગલી મિડલ સ્ટમ્પ ભણી ટર્ન કરી શકાય છે. શરત એટલે કે, એ કોમ્યુનિકેશન ક્રિએટિવ અને સ્માર્ટ હોવું જોઇએ, ચીપ અને રૃટિન નહિ. એ બે વચ્ચેનો ભેદ ખબર કેમ પડે? વેલ, એ માટે તમારે ક્રિએટિવ અને સ્માર્ટ થવાનું, શું!

આ વાત હજુ માન્યામાં ન આવતી હોય, તો આવો એકદમ ઓથેન્ટિક અનુભવીના મુખેથી સાંભળો, ઉપ્સ-વાંચો:

”દરેકે દરેક નોર્મલ વ્યક્તિ, સ્ત્રી કે પુરૃષ હંમેશા જે સેક્સ્યુઅલ છે, એનાથી એક્સાઇટ થાય જ છે. જો એ કહે કે નથી થતો, તો એ જૂઠું બોલે છે (કે એબ્નોર્મલ છે). પુરૃષો આ બાબતમાં થોડા વધુ જાહેર (વાંચો ખુલ્લા) છે. પણ સ્ત્રીઓ પણ આ જ અનુભવ કરે છે. સ્ત્રીઓ માટેના આટલા શણગારના સૌંદર્યસાધનો (કોસ્મેટિક્સ) વેંચાય છે, ટાપટીપના નુસખાઓ છે. ફેશન મેગેઝીન્સ કે પ્રોગ્રામ્સ છે- જેમાં કપડાં કે લોન્જરીઝ (અંતઃવસ્ત્રો)ની કે ઘરેણા વગેરેની વાતો એ રસથી નિહાળે છે. સ્ત્રી મેકઅપ, આભૂષણ કે અંદરના કે બહારના વસ્ત્રો – જે કંઇ પણ પહેરે એમાંથી પ્રત્યક્ષ કે પરોક્ષ રીતે – એક યા બીજા બીજી રીતે સેક્સ્યુઆલિટી પ્રગટ થાય છે, નીતરે છે કે એની અસર તો હોય જ છે. સ્ત્રીઓને રોમેન્ટિક ફિલ્મો વર્ષોથી જગતભરમાં ગમે છે. જેમાં પુરૃષો જોતા હોય એવું પોર્ન ન હોય તો ય ઈન્ટીમેટ સીન્સ હોય જ છે. જેમાં એ પોતાના મનગમતા નરની ફેન્ટેસી કરતી હોય છે. એટલે તો ગમતી સેલિબ્રિટી પાછળ ક્રેઝી થઇ એનાથી એ એરાઉઝ થતી હોય છે!

દુનિયામાં બે પ્રકારના લોકો છે. લિબરલ અને કન્ઝર્વેટિવ એડલ્ટ મટીરિયલ (પોર્ન સાઇટ્સ, નોનવેજ જોક્સ, હોટ પિકચર્સ, ઈરોટિક મૂવીઝ, બૉલ્ટ ચૅટ વગેરે)માં રસ ધરાવનાર ઘણા બધા છે. પણ એની જાહેર ચર્ચા ઘણા ટાળે છે, કારણ કે એમને માટે એ એકદમ પ્રાઇવેટ પ્લેઝર છે. જે એમના સ્વજનોથી પણ ઘણી વાર છૂપાવવામાં આવે છે.

લોકો કબૂલ કરે, કે ન કરે – સેક્સ ઈઝ એન ઈમોશન. સેક્સ ફક્ત શરીરમાં નથી. ૯૦% એ બ્રેઇનમાં છે. મુખ્ય વાત એમાં શારીરિક ઉપર હાવી થઇ જતા માનસિક આનંદની છે. મનનો રોમાંચ, ઉત્તેજના, કૂતુહલ, તડપ આ બધું ભળે નહિ તો એ કંટાળો આપતી કે થકવતી શારીરિક કસરત થઇ જાય. ફિલ્મમાં સેક્સી સીન જુઓ કે મોબાઇલમાં એડલ્ટ ક્લિપ જુઓ- અલ્ટીમેટલી, એ ઇમોશન છે, સેન્ટીમેન્ટ છે. માનસિક તૃષા અને તેની તૃપ્તિ છે. (શરીર તો એ સંવેદનાને પૂરા નહિ પણ ઘણા અંશે વ્યક્ત કરી હળવા કરતું માધ્યમ છે !) ”

ઓશો રજનીશ ? રોંગ. સિગ્મંડ ફ્રોઇડ ? નો ! ઓસ્કાર વાઇલ્ડ ? ઊહુ.

આ ચરમસીમા સુધીના પરમ સત્યનું બ્રહ્મજ્ઞાાન આપ્યું છે, સની લિયોનીએ ! જી હા, એ જ મગજ વગરની લાગતી (મોટે ભાગે સુંદર રૃપજોબન ધરાવતી દરેક સ્ત્રીને બુદ્ધુ ધારી લેવી એ માનવ સ્વભાવ છે.) નામાંકિત કે નામચીન, જે કહો તે પણ જાણીતી પોર્નસ્ટાર જરાય હળવાશથી લેવા જેવી નથી. ખબર છે ને ? મોદી કે સલમાન કરતાં ય વધુ સર્ચ થતી ગૂગલની નંબર વન આઇટમ ઓફ ધ નેશન સની લિયોની છે. પોર્નસ્ટારથી ફિલ્મસ્ટારનું ટ્રાન્સફોર્મેશન એણે એકલપંડે કરી બતાવ્યું છે, એ લટકામાં ! અને સિંગલ હેન્ડેડ એણે પોતાની જીસ્મની ‘લીલા’ થોડી વધુ રસપ્રદ વાર્તા સાથે હમણાં જ રિલિઝ કરીને વધુ એક છાકો તો પાડયો જ છે.

ભોળા પોગોપ્રેમીઓ ઘણી વાર એવી દલીલ કરે છે કે સનીને આખે આખી અનાવૃત બધું જ બતાવતી- કરતી નેટ પર જોવા મળે છે, તો ફિલ્મો કોણ જુએ ? અહી જ પેલી ‘સેક્સ ઇન એન ઇમોશન વાળી વાત બરાબર સમજવા જેવી છે. (ડોન્ટ કન્ફ્યુઝ ઓર મિક્સ ઇટ વિથ લવ. ભૂખ, તરસ, ક્રોધ પણ એક સંવેદન છે- એટલે એ પ્રેમ નથી. અહી આનંદ કે કામનાના ઇમોશનની વાત છે. સંસ્કૃતમાં જેને વાસના ઓલરેડી કહેવાયું જ છે ! સનીની પાસે કાતિલ વળાંકોવાળું કામણગારુ બોડી છે. એના પર લિસ્સિ ગોરી ત્વચાનું નેચરલ રેપિંગ થયું છે અને જો આ બે ઉપર મસ્તીભરી માસૂમિયત અને નમકીન નમણાશ ધરાવતો ફેસ હોય- અને જવાનીના જોશ સાથે પોતાની જાતને કેમ અદાથી રજૂ કરવી એનો કિલર કોન્ફિડન્સ હોય- એટલે ઔરત ન્યુટ્રોન બોમ્બ બની જાય ! ધમાકા !’

માટે થોડી ઢાંકેલી, થોડી ખુલ્લી એની કોઇ પાત્ર ભજવતી અને બોલતી, નાચતી,ગાતી ગુડિયા જેવી પડદા પર લાગે ત્યારે વધુ હ્યુમન (મિકેનિકલ પોર્ન વિડિયોઝ કરતાં) લાગતી હોઈ, સનીનો શૃંગારસૂરજ ગરમાગરમ ઝાળ લગાડી રહ્યો છે. એના એક્ટિંગમાં લિમિટેશન્સ હશે- પણ આઇપીએલ જોવા બેસનારો ક્લાસિક સ્કવેરકટની અપેક્ષા જ નથી રાખવાનો !

પણ સની લિયોનીનું નામ ટાઇટલમાં જ વાંચીને નાકનું ટીચકું ચડાવનારા (અને સપાટાબંધ આંખોથી લાળ ટપકાવતા અહી સુધી વાંચી જનારા) માંથી બધા જ પોર્નસ્ટાર સની લિયોનીને ઓળખતા હશે, જોતા હશે.

પણ આ પંજાબી પિતા અને કેનેડિયન માતાની આઝાદમિજાજ હાફ ફિરંગી, હાફ દેશી મિક્સ ગ્લેમરડોલ પાછળની સ્ત્રીને કેટલા ઓળખે છે. સનીથી સનસની અનુભવતા ઘણા ભારતીય ચાહકોને એ ય ખબર નથી કે સની શાદીશુદા છે. વળી હેપિલી મેરિડ છે. એટલું જ નહિ, એનો હસબન્ડ જ એનો મેનેજર છે. સનીની સાથે જ હોય છે. અને ફિલ્મોના સેટ પર મોજુદ હોય છે ને, સનીને મળવા માટે એને જ મળવું પડે એમ છે. અને એવું ય નથી કે પ્રસિદ્ધ પત્નીનો એ ગુમનામ ગુમાસ્તો છે. સનીને પાર્ટનર લઇ બનેલી ઇન્ટરનેટ પર (જે દેશોમાં સત્તાવાર મંજૂરી છે ત્યાં) એડલ્ટ ફિલ્મો પ્રોડયુસ કરતી અને સનીનું બ્રાન્ડ મેનેજમેન્ટ કરતી કંપની ‘સન લસ્ટ’નો એ માલિક છે, અને બેઉના લવ મેરેજ છે.

Sunny-with-husband-Daniel-Weber

સનીના માતા-પિતા ગુજરી ગયા છે. સ્વજનમાં એનો ભાઇ (જે ય એના બિઝનેસમાં જોડાયેલો છે.) અને પતિ છે. બેઉ લગભગ સાથે જ હોય છે. પ્રોફેશનલ એસાઇનમેન્ટસ સિવાય. એટલી હદે કે સનીએ વર્ષોથી સુપરસેક્સી પોર્ન ફિલ્મો કરી, એમાં પુરુષ નાયક તરીકે હંમેશા પતિ ડેનિયલ જ લગ્ન પછી રહ્યો છે. મતલબ જે કંઇ મસાલેદાર મનોરંજન એ ભજવે છે. એમાં શરીર પર ચટાપટા જેટલા ટેટૂઝ ધરાવતો પાતળો પુરુષ એનો કાયદેસરનો ધર્મપતિ જ છે, અને એ વીડિયોઝ પતિ-પત્ની સાથે મળીને જ બનાવે છે !

“ભારતમાં છોકરીઓ માટે કે સામાન્ય રીતે જે કંઇ પાપ કે ખરાબ ગણવામાં આવે એ બધુ જ હું ૧૨ વર્ષમાં કરી ચૂકી છું, અને એ મારૃં જીવન નથી પણ મેં પસંદ કરેલું કામ છે જેને જે માનવું હોય તે માને. ન ગમે તો મારી તસવીરો કે ફિલ્મોથી દૂર રહેવું પણ હું જે છું તે આ છું. ”એવું નિખાલસતાથી બેધડક કહેનારી સની લિયોની પ્રસિદ્ધ પોર્નસ્ટાર હતી ત્યારે હબી ડેનિયલ વેબર તો ન્યૂયોર્કના મ્યૂઝિક બેન્ડમાં ગિટાર વગાડતો. બંને લાસ વેગાસમાં મળ્યા, હળ્યા ને દોઢેક મહિનામાં પ્રેમમાં પડયા. ૨૦૦૭ની આ રોમેન્ટિક ડેટ્સને યાદ કરતા ડેનિયલ કહે છે કે ”બહુ અઘરું હતું એનું દિલ જીતવાનું. એ મને ટાળવા જાણી જોઇ મોડી આવતી, પણ હું દુનિયામાં જ્યાં હોય ત્યાં ફૂલો એને મોકલાવ્યા કરતો. મળતા ગયા એમ ઉષ્માથી બરફ ઓગળ્યો, દિલ પીગળ્યા.”

પછી તો ત્રણ વર્ષ ગળાડૂબ પ્રેમમાં પડી પરણ્યા. સહજીવનની કોર્ટશિપને આઠ વરસ થઇ ગયા, ને સની ‘બિગ બોસાણી’ બની ગઇ પણ હજુ મેરેજ એન્ડ લવ બેઉ બરકરાર છે. ડેનિયલ મળી ગયા પછી સનીએ એની સાથે ન્યુડ સેક્સી વિડિયોઝ કરવાનું નક્કી કર્યું અને પત્નીપ્રેમમાં રોકસ્ટાર પણ પત્ની સાથેના શુટિંગ પૂરતો પોર્નસ્ટાર પણ બની ગયો.

તનની સાથે બેઉના મન એટલા મળી ગયા કે બેઉ સેટ પર, બિઝનેસમાં, ઘરમાં બધી જ જગ્યાએ જોડે રહેતા પાર્ટનર છે. સની પ્રોફેશનલ એસાઇનટમેન્ટ (પૈસા મળતા હોય એ) સિવાય પાર્ટીમાં જતી નથી. ઘરે જ રહે છે. પતિ-પત્ની બેઉ સારા કૂક છે.સની નવી નવી રસોઇ બનાવે છે. ડેનિયલ માટે અને ડેનિયલ સની થાકેલી હોય ત્યારે એને જમાડે છે ! ( જન્મદિવસે ડેનિયલ સાથે રહેવા રાત્રે લોસ એન્જલસથી હમણાં સની ઘેર પહોંચેલી !) સનીના કોઈ પણ પબ્લિક ફોટા ધ્યાનથી જુઓ તો પત્ની બાબતે સતત ધ્યાન રાખતો પતિ એમાં કોઈક ખૂણે દેખાશે જ.

અને ડેનિયલને પત્નીના બોડી બ્યુટીફુલની નુમાઇશ બાબતે કોઇ શંકા નથી. ટિપિકલ ભારતીય પતિ જેવો શક નથી. કાલ ઉઠીને કોઇ મામલે ખટપટ પણ થાય- પણ બેઉ ક્લીયર છે કે સનીની ઇમેજ એનું કામ છે- અને એનું ‘ડિલ’ ગમે તે ‘ડીલ’માં પૈસા કમાય, દિલ એના પ્રીતમપતિનું છે. નોર્મલ પ્રોફેશનની જેમ જ ડેનિયલ પત્નીનો બિઝનેસ કાબેલિયતથી હેન્ડલ કરે છે. પોર્નફિલ્મ્સની બહાર પણ બેઉની અંગત પ્યારભરી દુનિયા છે.

રીડરબિરાદર, પરસેપ્શન, પ્રમોશન, પ્રેફરન્સીઝ એન્ડ પ્રેજ્યુડાઇસિઝ.

આ જગતમાં કેટલું ય એવું છે જે સપાટી પર દેખાય એનાથી ઊંડાણમાં અલગ છે. પબ્લિક તો ઉતાવળમાં પોતપોતાના ઉપર જણાવેલા ચાર ‘પી’ મુજબના જજમેન્ટ બાંધી લે છે પણ હકીકત કંઇક અલગ નીકળી શકે છે. ધેટ્સ રિયલ સરપ્રાઇઝ. સોશ્યલ નેટવર્ક પર સજોડે ફોટો મૂકનાર મિયાંબીબી- વચ્ચે કાયમી અનબન હોય અને પોર્નસ્ટાર્સ લવલી કપલ પણ હોય ! ભલે સતી ન હોય, સની મળે તો ય ઘણું છે !

‘ઝિંગ થિંગ’

“ભારત એક અજીબ દેશ છે. સેક્સી સીન્સ કાપે છે. અને પોર્નસ્ટારને કાર્યક્રમોના ઉદ્ઘાટનમાય બોલાવે છે. અનોખી મજા છે એની હું અહી સ્વીફ્ટ થઈ ત્યારે એકવાર ભીડમાં મમ્મી-પપ્પા એ છ મહિનાનું બાળક મારા હાથમાં મૂકી હોશે હોશે મારો એની સાથે ફોટો લીધો. આવું હું સામે ચાલીને અમેરિકામાં કરું તો મારી સાથે કોર્ટ કેસ થઇ જાય ! (સની લિયોની)”

FB_IMG_1425377091893

 
14 Comments

Posted by on April 15, 2015 in entertainment, fun, romance, youth

 

એકલી બહાર નીકળતી યુવતી……પીછો કરતી હજાર નજર!

malena 1

૨૧મી સદીના ૧૫ વર્ષે ય આપણે ત્યાં એકલી રૃપાળી જવાન સ્ત્રી હોવું એ શ્રાપ છે?

અકેલી ઔરત કા હંસના
નહીં સુહાતા લોગોં કો.
કિતની બેહયા હૈ યે ઔરત
સિર પર મર્દ કે સાયે
કે બિના ભી,
તપતા નહીં સિર ઈસ કા!
મૂંહ ફાડકર હંસતી
અકેલી ઔરત
કિસી કો અચ્છી નહીં લગતી.
જો ખુલકર લુટાને આયે હમદર્દી,
વાપસ લેતે હૈ!
જબ ઉસકે ચેહરે પર
એસા શૂન્ય પસરા હોતા હૈ
પૂરી કી પૂરી
આપ કે સામને ખડી હોતી હૈ
ઔર આધી પૌની હી દિખતી હૈ!

*

અકેલી ઔરત
અકેલે સિનેમા દેખને જાતી હૈ
ઔર કિસી દ્રશ્ય પર
જબ હોલ મેં હંસી ગૂંજતી હૈ,
વહ અપને વહાં ન હોને પર
શર્મિંદા હો જાતી હૈ.
બગલ કી ખાલી કુર્સી મેં
અપને કો ઢૂંઢતી હૈ,
જૈસે પાની કી બોતલ
રખકર ભૂલ ગઈ હો!
અકેલી ઔરત
કિતાબ કા બાંઈસવા પન્ના
પઢતી હૈ, ઔર ભૂલ જાતી હૈ
કિ પિછલે ઈક્કીસ પન્નોં પર
ક્યા પઢા થા?
અકેલી ઔરત
ખુલે મૈદાનમેં ભી ખુલકર
સાંસ નહિ લે પાતી,
રોના એક ગુબાર કી તરહ
ગલે મેં અટક જાતા હૈ.

કવિયત્રી સુધા અરોડાની બે કવિતાઓ ‘અકેલી ઔરત કા હંસના’ અને ‘અકેલી ઔરતકા રોના’ના ચૂંટેલા અંશો અહીં સંપાદિત કરી મૂક્યા છે.

આ એકલી સ્ત્રી કોઈ યંગ સ્ટુડન્ટ પણ હોઈ શકે, અને ગામડામાં કુટુંબ હોય એનું- શહેરમાં નોકરી કરી ભરણપોષણ કરતી દીકરી પણ. એ કોર્પોરેટ ઓફિસની સોફિસ્ટિકેટેડ એમ્પલોયી હોઈ શકે, અને જેનું ઘર ડામાડોળ હોય, એની સ્થિરતાનો બોજ પોતાના કૂમળા ખભા પર ખેંચતી ગૃહિણી પણ. એ બળવો કરીને, સંબંધોમાં ખત્તા ખાઈને એકલી રહેતી સ્વતંત્ર યુવતી હોઈ શકે, અને તરછોડાયેલી- તિરસ્કૃત ત્યક્તા એવી સંઘર્ષશીલ નારી પણ હોઈ શકે. બની શકે કે, એના ઘરના કુટુંબી નાના ભાઈભાંડુ કે વૃધ્ધ મા-બાપ, નાનકડા બાળકો કે મજૂરીકામ કરતો કે બીમાર અશક્ત પતિ બધા અંધકારના બેકડ્રોપમાં ઢંકાઈ જતા હોય… અને અજવાળામાં દેખાતી હોય બધાને બસ બહાર નીકળતી એ એકલી સ્ત્રી. કે પછી એનો કોઈ ફ્રેન્ડ હોય, કમ્પેનિયન હોય- જે દૂર હોય, બીજે કામ કરતો હોય…માટે એ એકલી લાગતી હોય…

અને એકલી સ્ત્રી જો જુવાન અને કમસીન હોય, ખૂબસુરત અને તૈયાર થઈને બહાર જનારી હોય, તો સમાજ એને ગૂગલ પર પડેલા પોસ્ટરની માફક ડાઉનલોડેબલ માની લે છે! પુરૃષ નામનું કવર સાથે નથી, તો આ સ્ત્રી ઓપન લેટર બની જાય છે. જાણે હસ્તાક્ષર પાડવાની ઉઘાડી છૂટ હોય એમ પેનમાંથી બૂંદ બૂંદ ટપકતી શાહીની જેમ આસપાસના પુરૃષોની આંખોમાંથી લાળ ટપકે છે, અને આસપાસની સ્ત્રીની આંખોમાંથી ઝેરીલી લીલી ઈર્ષા!

જી હા, એકલી બહાર નીકળતી યુવતી સનાતન અપરાધી છે. અને એનો ગુનો છેઃ એનું સૌંદર્ય. હર બ્યુટી ઈઝ હર ક્રાઈમ ફોર હિપોક્રિટ પર્વર્ટ સોસાયટી!

આંતરરાષ્ટ્રીય મહિલા દિને એટલે યાદ આવી જાય છે, એક આંતરરાષ્ટ્રીય ફિલ્મ! ‘મલેના.’ પૃથ્વી પર હયાત સુંદરીઓમાં સર્વશ્રેષ્ઠ એવી મોનિકા બેલૂચીના શ્વાસ થંભાવી દે એવા બેનમૂન રૃપજોબનથી છલોછલ ઈરોટિક દ્રશ્યોને લીધે મલેના લસ્ટી ભારતમાં એમ તો જોવાયેલી ફિલ્મ છે. પણ એ જોનારાઓ કદાચ જાણતા નહિ હોય કે – ‘સિનેમા પેરેડાઈસો’ જેવી કલ્ટ ક્લાસિક ફિલ્મ આપનાર ઈટાલીયન ફિલ્મમેકર જીયુસ્પી ટોર્નાટોરની ૨૦૦૦ની સાલમાં બનેલી મલેના બેસુમાર ફિલ્મી એવોર્ડસ મેળવી ચૂકેલી ઈટાલીયન ફિલ્મ છે. જેમાં એકલી સુંદર નારી અને લોલુપ લંપટ સમાજની કાતિલ કટાક્ષમય કરૃણકથા કાળજું કોતરી લે, એમ રજૂ થઈ છે.

આવો, જરાક મલેનાના કથાસારમાં ડૂબકી મારીને થોડાક પાપ ધોવાનો પ્રયત્ન કરીએ.

***

malena 5

બીજા વિશ્વયુધ્ધ સમયના ઈટાલીના એક રમણીય ગામમાંથી ફિલ્મ શરૃ થાય છે. યુધ્ધ જેવી રીતે પ્રકૃતિને ધમરોળી રહ્યું છે, એમ લોકો સ્ત્રીની કાયા ઉપર આંખોથી આક્રમણ કરતા હોય છે. તક મળે તો રમત રમતમાં કીડીને ભોળવી ટટળાવીને પછી ચૂંથીચગદીને મારવામાં પાશવી તાકાતનો સડેલો વિકૃત આનંદ આવતો હોય છે.

આખી ફિલ્મ, આખી વાર્તા લાજવાબ રીતે એક તરૃણની આંખોથી જોવાઈ અને કહેવાઈ છે. મોં પર મૂછનો દોરો ન ફૂટયો હોય, પણ ભીતર મધ્યબિંદુએ મર્દાનગી ફૂટી ગઈ હોય એવી એક કિશોરાવસ્થા બધાની હોય છે. ૧૩-૧૪ વર્ષની કૂંવારા સપનાઓ ભૂરાં ભૂરાં જોવાની ઋતુ. (કર્ટસીઃ કવિ જગદીશ જોશી). એટલે મલેનાની કથા બોઝિલ કે ઉપદેશાત્મક નહિ, પણ રસિક અને નિર્દોષ રહે છે. પેલો સાઈકલ લઈ સ્કૂલે જતો કાચી ઉંમરનો કિશોર બાકીના ગામની જેમ એક સ્ત્રીથી ખેંચાયેલો ખોવાયેલો રહે છે. એ સ્ત્રીને મનોમન વસ્ત્રવિહીન કરી ઝંખે છે.

અને એ સ્ત્રી છે મલેના. રૃપરૃપના અંબાર જેવી પણ એક સામાન્ય પરિવારની છોકરી. વૃધ્ધ બાપ કાને બહેરો એવો ભાષાનો શિક્ષક છે. ગામમાં પેટિયું રળવા આવ્યો છે. પણ આ જુવાન દીકરી બાપની ઘેર નથી રહેતી, પોતાના આ ગામના વતની એવા સૈનિક પતિના ઘેર રહે છે. એનો પિયુ, એનો ભરથાર, એના તન-મનનો રણીધણી એવો કંથ તો પરદેશ યુધ્ધ લડી રહ્યો છે. મલેના એ રીતે તો ગામની વહુ છે. પરદેશ યુધ્ધ લડતા પ્રેમીની મૌન પ્રતીક્ષા કરે છે.

પણ ગામની હાલત તો રમેશ પારેખના શબ્દોમાં એક છોકરીના હાથમાંથી રૃમાલ પડે ને આખું ય ગામ એ લેવા નીચે ઝૂકે- એવી છે. મલેના ગામ માટેનું મફત મનોરંજન છે, જોણું છે. એ બિચારી ચૂપચાપ કોઈ વધારાના શણગાર પણ કર્યા વિના, આસપાસની ભૂખાળવી શિકારી નજરોથી સભાન થઈને પોતાની નજર નીચી ઢાળીને, મુલાયમ હોંઠ મક્કમતાથી ભીડેલા રાખીને જ હંમેશા ઉતાવળા કદમે બજારમાં નીકળે છે. પણ એમાં ય લોકો તો એની લહેરાતી મતવાલી ચાલના વળાંકોથી ઘાયલ થઈને કોમેન્ટસ કરતા ફરે છે. પુરૃષોના ડોળા ફાટેલા રહે છે, એ અપ્સરા પાસેથી પસાર થાય ત્યારે! સ્ત્રીઓ તમતમીને બળી મરે છે, અને લાજશરમ પર ચોવટકૂથલી કરવા લાગે છે.

malena-2000-01-gપેલો ઘેલો બનેલો કિશોર રેનેટો સતત એની પાછળ પાછળ ઘૂમ્યા કરે છે, અને એની ચોકીદારી ગુપચુપ કરે છે. રાતમધરાત ડોકિયાં કરી એના ઘરમાં ફાટી આંખે એના રૃપનું રસપાન કરવાની કૂમળી લાલચે પણ તાકયા કરે છે, અને એમ મલેનાનું અંગત વિશ્વ આપણી સામે એના શરીરથી વધુ રસપ્રદ રીતે ઉઘડતું જાય છે.

મલેના રોજ સહજ શણગાર કરીને બહાર નીકળે, એ જ ગામ માટે ડેઈલી શો છે. ભણવાના નામે ઘર બહાર રખડવા નીકળી જતા આવારા વિદ્યાર્થીઓથી ઓટલાં ભાંગતા ખૂસટ બૂઢાઓ સુધી બધા મલેનાની સામે ટીકી ટીકીને જોયા કરે, અને હાથને બદલે આંખોથી એનું વસ્ત્રહરણ કરી મનોમન સ્ટ્રીપટિઝની રંગત માણે! (લોચન યાને આંખો પરથી જ લુચ્ચો શબ્દ આવ્યો છે!) શરૃશરૃમાં તો બહુબધી કૂથલી ચાલે છે કે મલેના રોજ કયાં ‘કયા યાર’ને મળવા જાય છે? એકલી રહેતી સ્ત્રીનું કોઈ છિદ્ર સાંપડે, તો આંગળી નાખી એને પહોળું કરી શકાય ને!

પણ એ તો વૃધ્ધ બીમાર બાપની સેવા માટે જાય છે, એ જાણકારી પછી ઘણાનો હરિરસ ખારો થઈ જાય છે. મલેના બાપ માટે રસોઈ કરે, કપડાં ધોઈ દે અને પોતાના ઘર માટે ખાવાપીવાની સામગ્રી લઈ પાછી ફરે. એ ‘ડાકણ’ પોતાના ઘર પર ડોળા ના નાખે, માટે એને સીધુંસામાન દેવા પર ગામની મહિલાઓએ વણલખ્યો પ્રતિબંધ ફરમાવ્યો છે. આમ પણ લડવા ગયેલા પતિની પ્રતીક્ષામાં જીવતી મલેના પાસે થોડા પેન્શનની બચત સિવાય પૈસા નથી.

એવામાં સમાચાર આવે છે કે એનો પતિ તો યુધ્ધમાં કયાંક મરાઈ ગયો હશે. કોઈ ખરાઈ થતી નથી. પણ મલેના શોકના કાળા વસ્ત્રો પહેરી લે છે. એના ઘરમાં પીપિંગ ટોમની જેમ જોતો પેલો કિશોર જાણે છે કે, એકલી એકલી મલેના પતિને યાદ કરી ગીતો ગાય છે. કયારેક એને ગમતો ડ્રેસ પહેરી, એની અને પોતાની લગ્નની છબી હાથમાં લઈ અરીસા સામે ઉભી રહે છે. કોઈ કરૃણ રોમેન્ટિક ગીત ગ્રામોફોન પર મૂકી એકલી એકલી નાચે છે, અને થાકીને એના પત્રો, એની તસવીરો પોતાની ઉપસેલી ઉત્તુંગ છાતી પર દબાવી હીબકાં ભરી એના વિરહમાં તડપે છે!

કિશોર જાણી જાય છે કે, ગામ ભલે મલેનાના પ્રેમમાં પાગલ થાય, મલેનાના દિલ પર તો એક જ પુરૃષ – એના પ્રિયતમ પતિનો કબજો છે. પણ હવે તો મલેના શહીદની વિધવા છે. ગામના ખાટસવાદિયાઓની હિંમત ખુલે છે. પેલા છૂપા થતા ઈશારા હવે ખુલ્લી ગંદી કોમેન્ટસ બનતા જાય છે. ‘માય ડીપ કોન્ડોલન્સીઝ’ કહીને જૂઠો શોક જતાવતા ઉભા રહેનારાઓ એ પીઠ ફેરવે એટલે ‘નાઈસ એસ’ બબડીને હોંઠ પર સાપ જેવી જીભ ફેરવે છે. મલેના વધુ ખુલતા, વળાંકો ઢંકાય એવા વસ્ત્રો પહેરે છે, પણ પુરૃષની નજરો સ્ત્રીના અંગો એકસરે વિઝનથી માપી લેતી હોય છે. ગામના પુરૃષો નથી મળી, એવી મલેના વિષે એ મળી હોવાની અફવા ફેલાવી એને સ્પર્શ્યાનો સંતોષ લે છે.

એમાં એક દહાડો આર્મીમાં રહેલો એનો જૂનો મિત્ર મળવા આવે છે રાતનાં. બેઉ સુખદુઃખની વાતો કરે છે. પણ ગામમાં કેટલાય તાકીને અને ટાંપીને બેઠા હોય છે, એમનો ગરાસ લૂંટાઈ જાય છે. એક મલેનાને ભોગવવા તલપાપડ ડેન્ટીસ્ટ ત્યાં જ આંટાફેરા કરતો રહે છે, અને એ પેલા આર્મીમેન સાથે બથ્થંબંથ્થા આવી જાય છે. ગિન્નાયેલો પ્રૌઢ ડેન્ટીસ્ટ અને એની આબરૃ સાચવવા ઈચ્છતી એની પત્ની મલેના પર ગામનું ચારિત્ર્ય બગાડવાના, દેહવ્યાપાર કરવાના, માસૂમ બાળકો પર કુસંસ્કારના કૂચડા મારવાના એવા આરોપસર કોર્ટકેસ ઠોકી દે છે. પાકી કેરી હાથમાં ન આવે તો શિયાળ માટે ખાટી!

કોર્ટમાં તો ગભરાયેલી અને ખામોશ મલેનાને દલીલો કરી એક આધેડ વકીલ છોડાવે છે. પેલો મળવા આવેલો આર્મીમેન તો ઓળખતો જ નથી કહી નામુકર જાય છે અને મલેનામાં રસ ધરાવતો એનો ઉપરી એની બદલી કરી નાખે છે. પણ એ ગંદોગોબરો ઠીંગણો આધેડ વકીલ રાતના મલેનાને ઘેર જાય છે. મલેના રહીસહી બચતના પૈસા એને ફી પેઠે આપે છે, પણ વકીલ તો છોડાવવાની ફી વસૂલ કરવા એની સાથે નિયમિત રાત ગુજારવાની માંગણી કરે છે. મલેનાની ચીસો અને પ્રતિકારના પ્રયત્નો છતાં એના પર બળાત્કાર કરે છે! કિશોર ફાટી આંખે એ ઝાડની ડાળીએ ચડી જુએ છે. ગમતી મલેનાને પીંખાતી જોઈ તરફડે છે. એને રોવું આવે છે, ગુસ્સો આવે છે. પણ મલેનાની જેમ એ ય લાચાર છે. મલેના ફરિયાદ કોને કરે? પોલિસ અધિકારી તો પહેલેથી જ એની પાસે ભૂંડી માંગણી ગલીચ શબ્દોમાં કરી જ ચૂકયો છે, અને ગામના નગરપતિની કૂડી નજર તો એના પર પહેલેથી જ છે!

એમાં એક એરસ્ટ્રાઈકમાં મલેનાનો બુઝુર્ગ બાપ મરી જાય છે. વિધવા મલેનાનું હવે કહેવા પૂરતું કોઈ સ્વજન રહ્યું નથી. પણ સગા અને વ્હાલા થવા માટે હોડ ફાટી નીકળે છે. એકલી હોવાના રેશમી અપરાધને લીધે મલેનાના આડાસંબંધોની મરીમસાલેદાર કથાઓ ફેલાવા લાગે છે. મલેના પાસે પૈસા ખૂટી જાય છે. બ્રેડ લેવા જાય તો વેંચનારો એનો સ્પર્શ કરવાનો ગેરલાભ ચૂકતો નથી. એ વાળ વેંચી ગુજરાન ચલાવવાની કોશિશ કરે છે. જાણી જોઈ કદરૃપી દેખાવા પ્રયત્ન કરે છે. પણ કુદરતી ભેટ જેવું એનું સૌદર્ય એમ છૂપાતું નથી, અને શ્રાપ બનીને એને કનડે છે.

ધીરે ધીરે મલેનાની મજબૂરીમાં મોજ માણવાવાળાઓ વધતા જાય છે. પરદેશી લશ્કરી થાણાવાળા, જાહેરમાં આવી કુલટા સ્ત્રીની ટીકા કરનારા ધર્મૌપદેશક, ગામના ઉતાર જેવા એક હજામત કરનારાથી લઈ શહેરના પ્રતિષ્ઠિત ગણાતા જૈફ આગેવાન – બધા જ મલેનાને રગદોળતા રહે છે. એ ચૂપચાપ પીસાતી, હીબકતી રહે છે.

malena-1પછી યુધ્ધ હળવું થતાં જોરમાં આવેલા ગામના બધા બૈરાંઓ પોતાના ઘરના ‘માસૂમ’ છોકરાઓને ભોળવનારી અને પોતાના ધણીઓને છેતરીને એની જાળમાં સપડાવનારી શિકારી સાપણ જેવી મલેનાને વખોડે છે. એની પાપી કામણટુમણને ગાળો દે છે. મલેના તો રોજીંદા શોષણથી નિસ્પૃહ થઈ, હવે ચોક વચ્ચે બિન્દાસ નીકળતી હોય છે, અને એની સિગારેટ પેટાવી દેવા ય પુરૃષો લળીલળીને સેવા કરવા ઢગલો થઈ જતા હોય છે. પણ ‘લોકોનો ચુકાદો એટલે ઈશ્વરની આજ્ઞાા’ એવું કહેતું સ્ત્રીઓનું ટોળું આ એક આગવું વ્યક્તિત્વ ધરાવતી સ્ત્રીને સહન નથી કરી શકતું. પોતાના પુરૃષો પર જે રોષ નથી નીકળતો, એ મલેના પર બધી બાઈઓ ઠાલવે છે.

વ્યક્તિમાંથી વાસનાની વસ્તુ બનાવી દેવાયેલી ‘પબ્લિક પ્રોસ્ટીટયુટ’ મલેનાને બધી સ્ત્રીઓ ગામ વચ્ચે ઢોરમાર મારે છે. ચીસો પાડી મદદ માટે વિનવતી મલેનાની વહારે રાતના એની સોડમાં લપાઈ જતો કોઈ પુરૃષ ધોળે દહાડે આવતો નથી. એના બધા વાળ ગામની સ્ત્રીઓ કાપી નાખે છે, એના કપડાં ફાડી એને જાહેર ચોકમાં સાવ નગ્ન હાલતમાં ફટકારે છે. પેલા વગર વાંકે પીંખાઇ અને પછી વગર વાંકે પીટાઈ ! પાગલ ભિખારણની જેમ મલેના ચીસો પાડતી, આંસુડા સારતી, આક્રંદ કરતી, આ સ્ત્રીત્વના અપમાન પછી જેમ તેમ ચીંથરા ભેગા કરી ઢસડાતી ઘરભેગી થાય છે. ખળભળી ઉઠેલો પેલો કિશોર જુએ છે કે બીજો દિવસે મોં છૂપાવી, ઘરને તાળું મારી મલેના બીજે ગામ જતી ટ્રેનમાં ચડી જાય છે.

અને બલા ટળીનો ‘પવિત્ર’ સંતોષ ગામની મહિલાઓ લે છે, એના કેટલાક મહીનાઓ પછી મલેનાનો સોલ્જર પતિ જેને યુધ્ધનો શહીદ મનાતો હતો, એ કપાયેલા હાથે ગામમાં પાછો ફરે છે! પોતાના ઘર, પોતાની પત્ની વિશે પૂછપરછ કરે છે. કોઈને કશી ખબર નથી, એમ ખભા ઉલાળે છે. બધા ઘટનાક્રમને મુગ્ધ પ્રેમીની તરસથી નિહાળનાર પેલો કિશોર રેનેટો એ પત્ની શોધવા રઘવાયા બનેલા સૈનિકને ગુમનામ પત્ર લખે છે:  ભલે એના શરીર પર બધાના દુરાચારીના હાથ અને નજર ફર્યા, એનું હૈયું તારૃં જ છે. એ ફલાણી ટ્રેનમાં આ ગામ ગઈ એ મેં જોયું છે!

એક દિવસ ગામના ચોકમાં રોજીંદી ચહલપહલ છે, ત્યારે બજાર જાણે પૂતળાંની જેમ સ્થિર થઈ જાય છે. પુરૃષોના મોં ફાટયા રહી જાય છે. સ્ત્રીઓનો અવાજ ગળામાં દબાઈ જાય છે. ગામમાં પૂરા કોન્ફિડન્સથી, સાદા વસ્ત્રો પણ ટટ્ટાર ચહેરે, પતિના હાથમાં હાથ નાખીને વટભેર બેગ ઉંચકી મલેના પ્રવેશ કરે છે! કશું બોલતી નથી. ઠંડી નજર નાખી પ્રિય પતિને વધુ નજીક પડખામાં ખેંચી ચાલી જાય છે. જૂના મકાનમાં સજોડે રહેવા. સૈનિકે એને શોધી કાઢી, અને એનો સ્વીકાર કરવા જેટલો ખરો મર્દ પ્રેમી નીવડ્યો – એ જોઈ કિશોર મલકાય છે. બીજે દિવસે મલેના શાક લેવા નીકળે છે. બાઈઓ કાનાફૂસી કરે છે. ”જો ને આંખે કૂંડાળા છે, જાડી થઈ ગઈ છે” હવે જાણે એ પતિ સાથે રહેતી પરણીતા હોઈને ખતરો નથી. અચકાતા અચકાતા એ મલેનાને બોલાવે છે. મલેના મંદ સ્મિત કરી, કોઈ જૂની ચર્ચા ઉખેળ્યા વિના ગુડ મોર્નિંગ કહી, ફટાફટ ખરીદી કરે છે. હાથ પકડીને બધા વેપારી ફળો એને બતાવે છે. પેલો કિશોર જીવનમાં પહેલી અને છેલ્લી વાર એની સાથે જરાક વાત કરી એને શુભેચ્છાઓ આપે છે, એની સામે મલેના સ્મિત કરે છે. ફલેશબેકમાં ચાલતી કથા સમાપ્ત થાય છે. શાકની થેલીઓ લઈ લોકો વચ્ચેથી પસાર થતી લાવણ્યમયી સુંદરી મલેના પર કેમેરો ફોકસ થઈ જાય છે!

***

malena 4

મલેના મૂળ તો એ મેરી મેગ્ડોલીન નામની વેશ્યાનું નામ છે, જેને લોકોના પથ્થરમારાથી “જેણે પાપ ના કર્યું એકે, એ પહેલો પથ્થર ફેંકે” કહીને ઈસુ ખ્રિસ્તે બચાવી હતી. અને યાદ રહે, બીજા વિશ્વયુધ્ધના સમયનું ઇટાલી આજે ઘણું બદલાયું છે ( ઇટાલીનું કુટુંબજીવન ભારત જેવું જ છે), પણ ભારતને તો હજુ ય આ વાર્તા યથાતથ લાગુ પડે છે, જાણે ગલી ગલી, ગામે ગામની વાસ્તવિકતા હોય !

આજે ય સિંગલ રહેતી ન હોય, પણ દેખાવડી, જુવાન અને સ્વતંત્ર રીતે ભણવા કે કામ કરવા બહાર નીકળતી હોય એવી કરોડો મલેનાઓને આ પવિત્ર ભારતવર્ષ સીતાની જેમ પહેલા લક્ષ્મણરેખા, પછી અગ્નિપરીક્ષામાં મૂકે છે ! અહલ્યાની જેમ વગર વાંકે શંકાથી પથ્થર બનાવી દે છે. ઉર્મિલાની જેમ અસ્તિત્વ ઓગાળી નજરકેદ કરવા મજબૂર કરે છે. શૂપર્ણખાની જેમ જરાક એડવાન્સ્ડ થાય તો નાક – કાન કાપી નાખે છે!

ટીનેજર કરતાં પણ ગરજાઉ બૂઢા વધુ શિકાર કરે છે, આવી ઔરતોનો! બહાર નીકળી સ્વતંત્ર કામ કરે કે જરા શણગાર કરે એટલે સ્માર્ટ સ્ત્રી ‘અવેલેબલ’ જ હોય? એ હાથ ન આવી હોય તો, કલ્પનામાં મળી જ ગઈ હોવાની જૂઠી વાર્તાઓ મસાલો નાખીને ફેલાવવાની અને હાથ આવી હોય તો એની તસવીરો પબ્લિક કરી વિજેતાનો આનંદ લેવાનો! અને બીજી સ્ત્રીઓને તો પોતાને ન મળેલ સૌંદર્ય કે સ્વતંત્રતા કે સગવડતા ભોગવનાર આવી નારીને નીચે પાડવામાં વધુ લુત્ફ આવે. એ એના બચાવને બદલે એની ગંદકીથી સમાજ શુધ્ધ કરવાની સૂફિયાણી શાહૂકારી જ કરે.

મહિલા દિને આપણી આસપાસની મલેનાઓ તરફ મેલ વિના જોવાની નજર કેળવીશું? વૈદિક સપ્તપદીના નામે પત્ની નામની ગુલામડી ઘરભેગી કરવાના નાટકો છોડીશું? સેકસ પ્રોસેસ કરતા ફર્નિચરને બદલે સ્ત્રીની પણ આ ધરતી પર મરજી અને મોજ મુજબ જીવવાની આઝાદી સ્વીકારીશું? વિચારોના વ્યભિચારોથી વામા વિશે વાર્તાઓ ફેલાવવાનું બંધ કરીશું?

ફાસ્ટ ફોરવર્ડ

સળગતી મીણબત્તીને
સ્થિર કરવા મથતો
સૂસવતો પવન…! (પન્ના નાયક)

malena 6

બોનસ :

આ વાંચીને “મલેના’ ફિલ્મ જોવાની ઈચ્છા થઇ હોય તો આ લિંક પર ક્લિક કરો, અંગ્રેજી સબટાઈટલ સાથે ડાઉનલોડ પણ કરી શકશો, અને રીઝોલ્યુશન વધારી એચડી ક્વોલિટીમાં એ પેજ પરના જ પ્લેયરને ફૂલ સ્ક્રીન મોડમાં મૂકી જોઈ શકશો.પણ હા, જેમની કુણી કુણી લાગણીઓ નેચરલ ન્યુડિટીથી દુભાઈ જતી હોય એવા સંકુચિત દિમાગના કે શારીરિક/માનસિક રીતે પુખ્ત ના હોય એવા લોકો આ લિંક પર ક્લિક ના જ કરે એ હિતાવહ છે.

http://www.solarmovie.ws/watch-malena-2000-online.html


( એક્સટેન્ડેડ સ્પેકટ્રોમીટર , વિમેન્સ ડે, ૨૦૧૫ )

 
12 Comments

Posted by on March 9, 2015 in cinema, feelings, india

 

સવારની લટાર….

20141014_100025

દિવાળીના થોડાક દિવસો અગાઉ સિંગાપોર હતો. સિંગાપોરનો બોટોનિકલ ગાર્ડન મહાવિરાટ છે. સવારમાં ૫ વાગ્યાથી ખુલી જાય અને મફત એન્ટ્રી. આખું શહેર જ જાહેર બગીચા જેવું હોય ત્યાં મુખ્ય બાગ કેવો હોય ? દિવસના બાકીના ભાગમાં તો શૈક્ષણિક સંસ્થાઓની મુલાકાતો ભરચક્ક રહેતી એટલે ખાસ સમય કાઢી, એક ગ્રીન એપલને બચકાં ભરતા વોકિંગ બ્રેકફાસ્ટ પતાવીને બંદા ઉપડ્યા ટેક્સીમાં એ ગાર્ડનમાં ઉદ્યાનવિહાર કરવા એકલા….આખો બગીચો તો ‘નેચરલી’ કવર ના થયો પણ તો ય ઝપાટાબંધ ઘણું જોવાની તાજગી મેળવી ત્રણેક કલાક ચાલીને….મારા ખજાનામાં તો બહુ બધી તસવીરો છે..લો, થોડીક એક્સકલુઝિવલી તમારા માટે…આવી અન્ય પોસ્ટ્સ પણ આવતી રહેશે પ્રવાસોમાં હમસફર બનાવતી…એ માટે આ બ્લોગ જોતા રહેજો…

20141014_110103
20141014_093635 20141014_092904 20141014_094315 20141014_094352 20141014_094409 20141014_094547 20141014_094437 20141014_094449 20141014_094840 20141014_095143 20141014_095314 20141014_095227 20141014_095557 20141014_095631 20141014_100451 20141014_100347 20141014_100336 20141014_100510 20141014_100515 20141014_100526 20141014_100542 20141014_100504 20141014_100658 20141014_100834 20141014_100737 20141014_101013 20141014_101145 20141014_101252 20141014_104159 20141014_101100 20141014_104347 20141014_104342 20141014_104618 20141014_105053 20141014_105936 20141014_105315 20141014_105956 20141014_105950 20141014_110003 20141014_105939 20141014_10525820141014_094054 20141014_09461620141014_093409 20141014_100230 20141014_095956 20141014_095821 20141014_101340

 
27 Comments

Posted by on December 3, 2014 in feelings, personal, romance, travel

 
Link

Interstellar_ALT_Artowrk

ગયા સપ્તાહના “અનાવૃત”માં લખેલું તેમ ક્રિસ્ટોફર નોલાનની વિચારોત્તેજક ફિલ્મ ‘ઇન્ટરસ્ટેલર’ ગુજરાતના મોટા ભાગના શહેરોમાં પણ રજૂ નથી થઇ. ( શેઇમ શેઇમ :P ) અને હિન્દીમાં ડબ પણ નથી થઇ. ( હાય હાય).

તો જેમને એ જોવા ખર્ચ/પ્રવાસ કરવા જેટલું પેશન નથી અને એના હવેના અનાવૃતના બીજા ભાગ સમા લેખમાં આવતા ફિલ્મના ક્રોસ રેફરન્સ ઉકેલવાની અધીરાઈ છે – એમના માટે આ રહ્યો જરાક સહેલો બનાવેલો કથાસાર. રિમેમ્બર, આમાં બધી ઘટનાઓ સમાવાઈ નથી અને જાણી જોઇને ઘટના પર ફોકસ રહે માટે પાત્રોના અંગ્રેજી નામો ટાળવામાં આવ્યા છે. આ સારાંશ બેઝિક છે અને બિગિનર્સ માટે છે. નેચરલી, ફિલ્મ જોવી હોય એ વાંચવાનું ટાળવું. હા, ઇટાલિક બ્લ્યુ પેરેગ્રાફ પછીનો હિસ્સો જરૂર વાંચજો :)  

***

બહુ દૂરના નહિ એવા ભવિષ્યની ધરતીમાં બ્લાઈટ નામના ભેદી પરિબળનાં આક્રમણના પગલે ધરતી ધૂળ ધૂળ થઇ રહી છે. પાક નિષ્ફળ જાય છે. ભૂખમરામાં બધી ટેકનોલોજીકલ સિધ્ધિઓ પાછળ છૂટી ગઈ છે. ઊર્જા છે નહિ. સૈન્યો વિખેરીને બધા ખેડૂત થવા લાગ્યા છે. પત્ની રોગમાં ગુમાવીને બે બાળકો ઉછેરતો સ્પેસ પાયલોટ કૂપર અકળાયેલો છે. એની નાની દીકરી બહુ હોશિયાર અને પપ્પાથી બહુ નજીક છે. એને એના લાયબ્રેરી રૂમમાં ધૂળની ઢગલીઓ કોઈ ગેબી સંકેતો આપતા હોય એવું લાગે છે. એમાં જ અવકાશવિજ્ઞાનની સંશોધક સંસ્થા “નાસા”નું વડું મથક મળી આવે છે. જેમાં વયોવૃદ્ધ પ્રોફેસર સિક્રેટ મિશનની તૈયારી કરે છે.

અગાઉ બ્રહ્માંડમાં મોકલેલા અવકાશયાત્રીઓની માહિતીને આધારે જ્યાં પૃથ્વી છોડી કૃત્રિમ ગ્રેવિટી સાથે સ્પેસ સ્ટેશનમાં મોકલી પછી માનવજાતને વસાવી શકાય એવા ગ્રહને શોધવાનો પ્લાન “એ” છે. જો એ ફેઈલ જાય તો માનવજાતના ભ્રૂણ વર્તમાન અવકાશયાનમાં થીજાવી રાખેલા છે, એનાથી કોઈ પ્રલય પામેલી પૃથ્વી સિવાયના ગ્રહ પર નવા જ માનવો પેદા કરી નવતર માનવ પ્રજાતિ સુરક્ષિત રાખવાનો પ્લાન “બી” છે. પ્રોફેસરની યુવાન દીકરી અને અન્ય સાથીઓ સાથે કૂપર એના મતે આકાશમાં કોઈ અજ્ઞાત શક્તિ (ધે) થકી બનેલા વર્મહોલની મદદથી બ્લેકહોલ નજીકનું બ્રહ્માંડ ઘમરોળવા નીકળે છે. આ પ્રવાસ કેટલા વર્ષો ચાલશે એની ખબર નથી. પણ જતાં પહેલા મક્કમ બાપ નાનકડી વ્હાલસોયી દીકરીને પ્રોમિસ કરે છે ખુદા ગવાહ સ્ટાઈલમાં : મૈં વાપસ આઉંગા, યે મેરા વાદા રહા.

પણ દીકરી તો જવાન સાયન્ટીસ્ટ થઈ જાય છે, વૃદ્ધ વિજ્ઞાની મરતા પહેલા એને કહે છે કે પ્લાન એ પહેલેથી જ શક્ય નહોતો કારણ કે પુરતી માહિતી નહોતી. દરમિયાન સ્પેસટ્રાવેલમાં સમય ધીમો પડતો હોઈને પૃથ્વી પર દાયકાઓ વીત્યા છતાં બાપ જવાન રહે છે. એના મિશનમાં એક ગ્રહ પર માત્ર પાણી અને એના દિવાલ જેટલા ઉછળતા મોજાં છે. બીજા પર ફક્ત બરફ છે અને પોતાનો જીવ બચાવવા સ્વાર્થથી જૂઠું બોલતો હિંસક વિજ્ઞાની છે. ત્રીજા સુધી પહોંચવાનું છે. એમાં અણધારી ઘટનાઓમાં યાન ગુમાવી એ પ્રોફેસરની દીકરીને બચાવી આગળ મોકલે છે.

પણ પોતે અને રોબો ટાર્સ ઇવેન્ટ હોરાઈઝન પાસે સરકીને અકસ્માતે એક પાંચ ડાયમેન્શનના “ટિઝરેકટ” ટાઈપના ફાઈવ-ડી ટ્રાન્સપેરન્ટ ક્યુબમાં ફસાઈ જાય છે. જ્યાંથી એને પોતાનો ભૂતકાળ અને દીકરી નાની હતી, ત્યારનો લાયબ્રેરી રૂમ દેખાય છે. જેમાં એ ગુરુત્વાકર્ષણની મદદથી બ્લેક હોલના કેન્દ્રમાંથી રોબોએ ભેગો કરેલો ડેટા ભૂતકાળમાં ટ્રાન્સફર કરે છે. જેના જોરે દીકરી અધૂરા સમીકરણો પુરા કરી માનવજાતને કૃત્રિમ ગ્રેવિટી ઉભી કરવા નળાકારરૂપે ગોળ ફરતા સ્પેસ સ્ટેશનોમાં વર્તમાન માનવજાતના વંશજોને બચાવે છે. અંતે વૃદ્ધ દીકરી મરણપથારીએ છે ત્યારે દેખાવમાં જવાન રહેલા બાપ સાથે એનું ટીઅરજર્કર બોલીવૂડીશ મિલન થાય છે.

***

ઇન્ટરસ્ટેલરમાં નોલાને ખાસ્સી વૈજ્ઞાનિક ઓથેન્ટીસીટી રાખી વાહવાહી મેળવી છે, પણ સાથોસાથ ફિલ્મને ડોક્યુમેન્ટ્રી બનતા અટકાવે એવી સિનેમેટિક લિબર્ટી પણ લીધી છે. જેમ કે, એક કલાક = ૭ વર્ષ જેવો જંગી ટાઈમ ડિફરન્સ ધરાવતો ગ્રહ બ્લેક હોલે વળ આપેલા સ્પેસટાઈમની અત્યંત નજીક હોય ને તો એ ગબડી પડે. (ગ્રહને પોતાની ગરમી કે પ્રકાશ ના હોય – એ બધું તારાને હોય) એવું નાં થાય તો ય બ્લેક હોલને લીધે ગૃરુત્વાકર્ષણ પહાડ જેવા મોજાં તો ઉભા કરે, પણ અંતર વધે એમ ગ્રેવિટીનું જોર ઘટે. એટલે બ્લેક હોલ તરફના મોજાં અને દૂરની સપાટી વચ્ચે મોજાની ઈમ્પેક્ટમાં એટલો ફેર પડે કે પ્લેનેટ પર ચિક્કાર ધુમ્મસ-વેપર પેદા થાય એને એના દબાણમાં પ્લેનેટ વીખેરાઈ જાય ! માટે પહેલો વોટર પ્લેનેટ સાયન્ટીફિકલી ટકે નહિ.એવું હું જેટલું વિજ્ઞાન જાણું છું, એના આધારે લાગે છે.

બીજી એક આડવાત, ઇન્ટરસ્ટેલર માટે નોલાનના જરૂરી વખાણ બંને લેખમાં છુટ્ટી કલમે  કર્યા જ છે. ( અને અગાઉ ઇન્સેપ્શન પર લખેલી ટ્રાયોલોજી તથા ડાર્ક નાઈટ પરના લેખોમાં ય !)  પણ આ ફિલ્મ વધુ એક વખત અઠંગ સિનેરસિયાઓ માટે નોલાનની એક ફિલ્મમેકર તરીકે મર્યાદાઓ પણ છતી કરે છે. નોલાનની બધી જ ફિલ્મો જુઓ તો રાકેશ રોશનની માફક પ્લોટલાઈન સેઈમ લાગે. હીરો અમેરિકન ગોરો હોય. આયુષ્યની ત્રીસી વટાવી ચુક્યો હોય…એને ક્રેઝી કહી શકાય એવા જરા હટ કે શોખ હોય અને કોઈ એક બાબતમાં અપાર પ્રતિભાશાળી અને બુદ્ધિમાન હોય. કોઈ ખાસ બાબતનું એને પાગલ જેવું વળગણ હોય. અને ભૂતકાળની કોઈ ગમખ્વાર ઘટનાના આઘાત સામે એનો આંતરિક સંઘર્ષ ચાલતો હોય. આમાં એવો જ કોઈ વિલન કે સિચ્યુએશનના ટ્વિસ્ટસ મૂકો – અને એના લાજવાબ માનવમનના નિરીક્ષણો તથા સમાજ-આસપાસનું જગતનાં પરની વ્યાખ્યાઓ અને કોમેન્ટ્સ ભભરાવો એટલે નોલાન ફિલ્મ ઈઝ રેડી. હા, એનું આ પ્લોટ વારંવાર કહેવા માટે સતત બદલતું પ્રિમાઈસ મૌલિક અને અનોખું હોય છે. ઇન્સેપ્શનમાં સપનું કે પ્રેસ્ટીજમાં જાદૂ કે ઇન્ટરસ્ટેલરમાં સ્પેસસાયન્સ અને બેટમેન, મેમેન્ટો કે ઇન્સોમેનિયામાં થ્રીલિંગ બેકગ્રાઉન્ડ…અને સ્ટ્રોંગ આઈડિયાઝ માટે તો એ સ્લામીનો અધિકારી છે.

ઉપરાંત, નોલાન ઈઝ ક્લીઅરલી નોટ રોમેન્ટિક. એના લગભગ પાત્રો સેક્સલેસ લાગે. જાણે આવેગોને બદલે દિમાગી તરંગોથી ઉત્તેજિત થતાં હોય તેવા ! ઠંડા અને કેમિસ્ટ્રીમાં કૃત્રિમ. એક જીવંત ધબકતું નોર્મલ વિશ્વ એ આપણા સંજય ભણસાલીની જેમ જ બનાવી શકતો નથી. એને વાત કહેવા માટે એબ્નોર્મલ / અનરિયલ કે ડાર્ક નોઈર પ્રકારનું વાતાવરણ જોઈએ. ફિન્ચર કે સ્કોરસીસ કે સ્કોટ કે કુબ્રિક કે ઝેમેક્સસ કે કુરોન કે કેમેરૂન વગેરે વૈવિધ્યમાં ખાસ્સો ઉંચો સ્કોર કરી જાય. આ ટીકા નથી. પણ સ્પષ્ટ વિશ્લેષણ છે. સ્પીલબર્ગ એટલે જ નોલાનથી જોજનો ઉંચે છે. અહીં ઇન્ટરસ્ટેલરની ટાઈમલાઈન સમજાવતા બે ચાર્ટ્સ નેટ રત્નાકરમાંથી વીણ્યા છે એ જુઓ પછી ઇન્ટરસ્ટેલર માટે એને પ્રેરણા મળેલી એ ફિલ્મોની યાદીનો ચાર્ટ છે. એમાં સ્પીલબર્ગની ફિલ્મો છે જ. અને છેલ્લે બોનસમાં લિંકસ છે :નોલાનની આ ફિલ્મ બનાવવા માટે પ્રભાવિત કરનાર ૯ ફિલ્મોની ટ્રેલર સહિતની  રસપ્રદ વિગતો તથા સ્પીલબર્ગ માટે મૂળ લખાયેલી સ્ક્રિપ્ટ કેવી હતી એ બયાન કરતી એક લિંક.

interstellar
inter3
nolan1http://wallstcheatsheet.com/entertainment/9-films-that-inspired-christopher-nolans-interstellar.html/?a=viewall

http://www.slashfilm.com/interstellar-script-differences

 
19 Comments

Posted by on November 26, 2014 in cinema, science

 

હમ તો ચલે પરદેસ…..

JV_PPT4[1] JV_PPT3[1] JV_PPT2[1] JV_PPT[1] Orlando

ફાઈનલી, વધુ એક વિદેશયાત્રા….

અમેરિકા પ્રિય રામ ગઢવીના કાર્યક્રમમાં એક મસ્ત વિષય પર લેકચર આપવા જાઉં છું. વિગતો અહીં કાર્ડમાં છે. કોઈ મિત્રો ત્યાં આવશે, તો શુક્રવારની રાત- શનિવાર મળવાની મેહફીલ થશે. આખો સાહિત્યિક કાર્યક્રમ જ બહુ રસિક છે. આજે રાત્રે નીકળું છું અને એક મહિનો પરિભ્રમણ. આ કાર્યક્રમ પછી વોશિંગ્ટન જવાનો છું અમુક મ્યુઝિયમ જોવા ને માય ફેવરિટ ન્યુયોર્ક – બ્રોડ વે તો ખરું જ. પછીનો વિક એન્ડ ઓર્લાન્ડો છું અને ત્યાં પણ નાસાથી ડિઝની બધું છે જ અને સાથે અહીં ફોટો છે એ એક સરસ વ્યાખ્યાન સુશ્રુતભાઈ અને મિત્રો સંગાથે છે. પછી લાસવેગાસ, ડેથ વેલી, એલ.એ. અને નવરાત્રિનાનાં છેલ્લા દિવસોમાં આખું એક સપ્તાહ લંડન છું. સોશ્યલાઇઝીંગ કરવા નહિ, ને સગાઓની ઘેર જવામાં પણ નહિ પણ ઇતિહાસના સાક્ષી શહેરમાં સતત રખડીને એને પામવા.

અપડેટ હશે એ અહીં મૂકી દઈશ. tentative મારો અમેરિકાનો નમ્બર +૧-૭૩૨-૨૦૮-૫૫૭૬ હશે. કાં મારા ગોવિંદમામાને મારા સંપર્ક હશે +1-760-972-7379 પર.

ઘરના સ્વજનોથી વિખૂટા રહેવાનું દુખ અને નવા રોમાંચનું ભાથું ભરવાની મિક્સ્ડ ફીલિંગ છે, ઇન્શા અલ્લાહ….મજા પડશે, બધા આનંદમાં રહેશે….

 
35 Comments

Posted by on September 10, 2014 in personal

 
 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 4,402 other followers

%d bloggers like this: